جدول H و مالیات پرستار: راهنمای کاربردی برای کارفرمایان خانگی در سال 2026

شما یک پرستار کودک استخدام کردید تا شب‌هایتان آرام‌تر باشد، نه اینکه وارث یک بخش حقوق و دستمزد شوید. اما از لحظه‌ای که اولین پرداخت نقدی را برای مراقبت تمام‌وقت از کودک انجام دادید، IRS (سازمان خدمات درآمدهای داخلی آمریکا) با شما مانند یک کسب‌وکار کوچک رفتار می‌کند؛ کسب‌وکاری با آستانه‌های فصلی، اظهارنامه مالیات بر اشتغال فدرال، شماره شناسایی کارفرما (EIN) و تعهد به صدور فرم W-2.

خبر خوب: مالیات‌های استخدام خانگی زمانی که اجزای متحرک آن را درک کنید، در واقع چندان پیچیده نیستند. خبر بد: تقریباً هر کارفرمای خانگی حداقل در یک مورد دچار اشتباه می‌شود و رایج‌ترین اشتباه یعنی دادن فرم ۱۰۹۹ به پرستار در پایان سال، موردی است که IRS با شدیدترین لحن با آن برخورد می‌کند.

این راهنما بررسی می‌کند که چه چیزی باعث فعال شدن «مالیات پرستار کودک» می‌شود، چه چیزی بدهکار هستید، چه مدارکی را باید بایگانی کنید و خانواده‌ها معمولاً کجا دچار لغزش می‌شوند. این قواعد فارغ از اینکه کارمند شما یک پرستار کودک شبانه‌روزی، یک پرستار پاره‌وقت، یک مراقب سالمند برای والدین سالخورده، یک خدمتکار یا یک باغبان باشد، اعمال می‌شود؛ یعنی هر کسی که در داخل یا اطراف خانه شما تحت مدیریت شما کار می‌کند.

آستانه‌ای که هر سال در سکوت تغییر می‌کند

سیستم فدرال استخدام خانگی بر پایه دو محرک دلاری بنا شده است که هر دو سالانه توسط IRS تنظیم می‌شوند:

• ۳,۰۰۰ دلار دستمزد نقدی به هر یک از کارکنان در سال ۲۰۲۶ که تعهدات تامین اجتماعی و مدیکر (FICA) را فعال می‌کند. این مقدار نسبت به ۲,۸۰۰ دلار در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است.
• ۱,۰۰۰ دلار دستمزد نقدی در هر فصل تقویمی از سال ۲۰۲۵ یا ۲۰۲۶ که مالیات بیکاری فدرال (FUTA) را فعال می‌کند.

بیشتر خانواده‌ها فقط عدد اول را پیدا می‌کنند، دومی را نادیده می‌گیرند و سپس فرم الحاقی H را با ستون‌های FICA پر شده و ستون FUTA خالی ارسال می‌کنند. این دقیقاً همان الگوی خطایی است که IRS شناسایی می‌کند. این دو آستانه مستقل از هم هستند. شما می‌توانید بدون بدهی FICA، بدهی FUTA داشته باشید (ساعات کاری سنگین در بهار/تابستان که در کل سال به ۳,۰۰۰ دلار نمی‌رسد) و می‌توانید بدون بدهی FUTA، بدهی FICA داشته باشید (دستمزد ثابت در طول سال که هرگز در یک فصل از ۱,۰۰۰ دلار فراتر نمی‌رود - اگرچه این مورد نادر است).

هیچ الزامی برای حداقل ساعت کاری، معافیت برای کارهای «پاره‌وقت» و هیچ معافیتی برای پرداخت‌های نقدی وجود ندارد. اگر هر جمعه دستمزد پرستار خود را به صورت اسکناس‌های بیست دلاری از خودپرداز پرداخت کنید، IRS باز هم آن‌ها را دستمزد نقدی تلقی می‌کند و شما پس از عبور از آستانه، موظف به پرداخت مالیات حقوق و دستمزد هستید.

«کارمند خانگی» واقعاً به چه معناست

اینجاست که پرهزینه‌ترین سوءتفاهم‌ها رخ می‌دهد، بنابراین ارزش دارد کمی تامل کنیم.

IRS زمانی فردی را به عنوان کارمند شما طبقه‌بندی می‌کند که شما بر نوع کار و نحوه انجام آن کنترل داشته باشید. در مورد پرستار کودک، تقریباً همیشه همین‌طور است: شما ساعات کاری، روتین روزانه، قوانین مربوط به تماشای تلویزیون، ناهار و زمان خواب را تعیین می‌کنید. شما خانه، اسباب‌بازی‌ها، تنقلات و صندلی ماشین را فراهم می‌کنید. پرستار مشتریان خودش را نمی‌آورد، نرخ‌هایش را در بازار آزاد تعیین نمی‌کند و کسب‌وکاری را اداره نمی‌کند که همزمان به چندین خانواده خدمات دهد.

این موضوع او را به کارمند شما تبدیل می‌کند. نه یک پیمانکار، نه یک فریلنسر با فرم ۱۰۹۹ و نه یک «کارگر گیگ».

همین منطق در موارد زیر نیز صدق می‌کند:

• مراقبین سالمند که طبق برنامه تعیین‌شده توسط شما به خانه می‌آیند (قوانین متفاوتی زمانی اعمال می‌شود که مراقب از طریق آژانسی استخدام شود که کنترل کار را بر عهده دارد).
• خدمتکاران با برنامه هفتگی تکرار شونده.
• آشپزهای شخصی، رانندگان و کارگران حیاط که تحت مدیریت شما هستند.
• کمک‌های بهداشتی برای یک عضو ناتوان خانواده، زمانی که از طریق برنامه‌های مدیکید یا آژانس‌های دولتی ارائه نمی‌شوند.

کارگرانی که واقعاً به عنوان پیمانکار مستقل فعالیت می‌کنند در این فضا وجود دارند؛ به عنوان مثال، یک کترینگ برای یک مهمانی یک‌باره، یک شرکت محوطه‌سازی که تیم و تجهیزات خودش را می‌آورد، یا یک سرویس نظافتی که تصمیم می‌گیرد کدام نظافتچی هر هفته اعزام شود. اما رابطه روزمره «به خانه من می‌آید، طبق برنامه‌ای که من تنظیم کرده‌ام کار می‌کند»، هم طبق قوانین IRS و هم قوانین ایالتی، مصداق استخدام است.

چه کسانی از FICA معاف هستند (حتی بالاتر از آستانه)

دستمزدهایی که به برخی از اعضای خانواده و افراد زیر سن قانونی پرداخت می‌کنید، هر چقدر هم که زیاد باشد، هرگز در محاسبات آستانه تامین اجتماعی/مدیکر لحاظ نمی‌شوند:

• همسر شما
• فرزند زیر ۲۱ سال شما
• والدین شما، با دو استثنای محدود: شما زمانی بدهکار FICA برای دستمزد والدین هستید که (الف) والدین از فرزند زیر ۱۸ سال شما (یا فرزند ناتوان در هر سنی) مراقبت کنند، و (ب) شما مطلقه/بیوه/جدا شده باشید یا همسری داشته باشید که به دلیل شرایط جسمی یا ذهنی، حداقل به مدت چهار هفته متوالی در آن فصل قادر به مراقبت از کودک نباشد.
• کارمندی که در هر زمان از سال زیر ۱۸ سال سن داشته باشد، مگر اینکه کار خانگی شغل اصلی او باشد (این استثنا همان چیزی است که پرداخت به یک پرستار نوجوان را بسیار ساده‌تر از پرداخت به یک پرستار ۲۲ ساله می‌کند).

این معافیت‌ها فقط برای FICA اعمال می‌شوند. قوانین مالیات بر درآمد فدرال و قوانین ایالتی ممکن است با همین دستمزدها به شکل متفاوتی برخورد کنند.

آنچه واقعاً بدهکار هستید (و آنچه کارمند شما بدهکار است)

با فرض اینکه در سال ۲۰۲۶ از آستانه ۳,۰۰۰ دلاری FICA عبور کرده‌اید:

مالیات	پرداخت‌کننده	نرخ	پایه دستمزد
تامین اجتماعی	کارمند	۶.۲٪	۱۸۴,۵۰۰ دلار اول
تامین اجتماعی	کارفرما (شما)	۶.۲٪	۱۸۴,۵۰۰ دلار اول
مدیکر	کارمند	۱.۴۵٪	بدون سقف
مدیکر	کارفرما (شما)	۱.۴۵٪	بدون سقف
مدیکر اضافی	فقط کارمند	۰.۹٪	بالاتر از ۲۰۰,۰۰۰ دلار
FUTA	فقط کارفرما	۶.۰٪ (معمولاً ۰.۶٪ خالص)	۷,۰۰۰ دلار اول

سهم ۷.۶۵ درصدی FICA کارمند، از نظر فنی از چک حقوق آن‌ها کسر می‌شود. سهم ۷.۶۵ درصدی کارفرما، هزینه شخصی شماست. بسیاری از خانواده‌ها ترجیح می‌دهند از روش «ناخالص‌سازی» (Gross up) استفاده کنند؛ یعنی سهم FICA را که معمولاً باید از چک پرستار کسر شود، خودشان پرداخت می‌کنند تا مبلغ توافق‌شده هفتگی همان چیزی باشد که به حساب بانکی پرستار واریز می‌شود. این کار قانونی است، اما مبلغی که به جای پرستار پرداخت می‌کنید، به عنوان دستمزد مشمول مالیات اضافی تلقی می‌شود که محاسبات پایه FICA و FUTA را کمی افزایش می‌دهد. نرم‌افزارهای حقوق و دستمزد این محاسبات ناخالص‌سازی را به طور خودکار انجام می‌دهند؛ اما صفحات گسترده معمولاً خیر.

FUTA ردیفی است که اغلب فراموش می‌شود. نرخ ۶ درصدی آن ترسناک به نظر می‌رسد، اما هر ایالت برنامه بیمه بیکاری خودش را اداره می‌کند و تا زمانی که مالیات بیکاری ایالتی خود را به موقع پرداخت کنید، یک اعتبار فدرال دریافت می‌کنید که نرخ موثر FUTA را به ۰.۶٪ برای ۷,۰۰۰ دلار اول کاهش می‌دهد؛ یعنی حداکثر ۴۲ دلار برای هر کارمند در سال. خانواده‌هایی که در سیستم بیکاری ایالتی ثبت‌نام نمی‌کنند، ممکن است این اعتبار را از دست بدهند و در نهایت مجبور به پرداخت کل ۶٪ در سطح فدرال شوند.

کسر مالیات بر درآمد فدرال اختیاری است

این موضوع باعث غافلگیری خانواده‌ها می‌شود، زیرا برعکس روال معمول استخدام‌های W-2 است. شما ملزم نیستید مالیات بر درآمد فدرال را از حقوق پرستار کودک خود کسر کنید. IRS کسر مالیات را موردی می‌داند که کارمند می‌تواند درخواست کند و کارفرما می‌تواند با آن موافقت کند.

بیشتر خانواده‌ها یا کسر مالیات فدرال را به کلی نادیده می‌گیرند (پرستار خودش پرداخت‌های تخمینی فصلی را مدیریت می‌کند یا مانده را هنگام ثبت اظهارنامه می‌پردازد) یا کسر مالیات داوطلبانه را تنظیم می‌کنند زیرا پرستار ترجیح می‌دهد بدهی مالیاتی کمتری در زمان تسویه داشته باشد. هر دو روش بلامانع است. اگر کسر مالیات را انجام می‌دهید، از فرم استاندارد W-4 که توسط پرستار تکمیل شده و روش درصدی IRS یا جداول محدوده دستمزد استفاده می‌کنید — مشابه هر کارفرمای دیگری.

حتی اگر تصمیم بگیرید مالیات بر درآمد فدرال را کسر نکنید، باز هم باید دستمزدها را در فرم W-2 گزارش دهید و کارمند همچنان بدهکار مالیات بر درآمد است. عدم کسر مالیات یک تسهیل در جریان نقدی است، نه یک گریزگاه مالیاتی.

فرم‌ها، ضرب‌الاجل‌ها و شناسه EIN

در اینجا چک‌لیست واقعی برای خانواده‌ای که از آستانه سال ۲۰۲۶ عبور کرده است آورده شده است:

قبل از اولین پرداخت دستمزد (یا قبل از پایان سال):

• درخواست برای شناسه ملی کارفرما (EIN) از طریق وب‌سایت IRS یا فرم SS-4. رایگان است و در صورت درخواست آنلاین در ساعات کاری، فوری صادر می‌شود. از این پس در تمام فرم‌هایی که ثبت می‌کنید از این شناسه استفاده خواهید کرد.
• تکمیل فرم I-9 توسط پرستار برای تأیید صلاحیت کار. این فرم را در پرونده‌های خود در خانه نگه دارید؛ آن را به جایی پست نکنید.
• تکمیل فرم W-4 توسط پرستار اگر قصد دارید مالیات بر درآمد فدرال را کسر کنید.
• ثبت‌نام در ایالت خود به عنوان کارفرمای خانگی برای بیمه بیکاری، و دریافت پوشش غرامت دستمزد کارگران (بیمه حوادث) در صورتی که توسط ایالت شما الزامی باشد.

تا ۳۱ ژانویه ۲۰۲۷ (برای سال مالیاتی ۲۰۲۶):

• ارائه فرم W-2 به هر یک از کارکنان خانگی
• ثبت الکترونیکی کپی A فرم W-2 و فرم W-3 در سازمان تأمین اجتماعی (SSA)

تا ۱۵ آوریل ۲۰۲۷:

• ثبت پیوست H (فرم ۱۰۴۰)، مالیات‌های استخدام خانگی، ضمیمه شده به اظهارنامه مالیاتی شخصی فدرال شما
• پرداخت کل مالیات استخدام خانگی به عنوان بخشی از مانده بدهی فرم ۱۰۴۰ (یا از طریق پرداخت‌های مالیاتی تخمینی فصلی در طول سال ۲۰۲۶ برای جلوگیری از جریمه کم‌پرداختی)

پیوست H به خودی خود یک فرم دو صفحه‌ای است. این فرم مالیات تأمین اجتماعی و مدیکیر (بخش اول)، مالیات FUTA (بخش دوم) و کل مالیات استخدام خانگی (بخش سوم) را محاسبه می‌کند. شما مجموع این مبالغ را در جدول ۲ فرم ۱۰۴۰ خود گزارش می‌دهید، جایی که با هر مالیات بر درآمدی که بدهکار هستید تجمیع می‌شود.

تله‌ای که خانواده‌ها در آن می‌افتند فراموش کردن این است که مالیات‌های پیوست H هم‌زمان با مالیات بر درآمد آن‌ها سررسید می‌شوند — این بدان معناست که اگر مبالغ را یا (الف) از طریق کسر از دستمزد خودتان پرداخت نکنید، یا (ب) پرداخت‌های تخمینی فصلی انجام ندهید، جریمه‌های کم‌پرداختی انباشته می‌شوند. اگر تا ۱۵ آوریل ۴,۰۰۰ دلار مالیات استخدام خانگی بدهکار باشید و در طول سال فکری برای آن نکرده باشید، منتظر اخطاریه جریمه باشید.

لایه ایالتی جایی است که مسائل غیرقابل پیش‌بینی می‌شوند

پیوست H فدرال صرف‌نظر از محل زندگی شما یکسان است. اما الزامات ایالتی این‌طور نیستند. سه مورد به طور قابل توجهی تفاوت دارند:

بیمه بیکاری ایالتی (SUI). هر ایالت کارفرمایان خانگی را ملزم به ثبت‌نام و پرداخت SUI می‌کند، اما پایه دستمزد و نرخ‌ها بسیار متفاوت است. کالیفرنیا: ۳.۴٪ برای ۷,۰۰۰ دلار اول. ایلینوی: ۳.۳۵٪ برای ۱۴,۲۵۰ دلار اول. واشینگتن و چندین ایالت دیگر از نرخ‌های متغیر مبتنی بر صنعت استفاده می‌کنند. کارفرمایان جدید معمولاً برای دو تا سه سال اول یک "نرخ کارفرمای جدید" ثابت دریافت می‌کنند و سپس به نرخ مبتنی بر سوابق (تجربه) منتقل می‌شوند.

غرامت دستمزد کارگران (بیمه حوادث). برخی ایالت‌ها از لحظه استخدام یک کارمند خانگی، داشتن بیمه حوادث کار را الزامی می‌دانند. برخی دیگر آن را فقط بالاتر از آستانه ساعات کاری مشخصی لازم می‌دانند. چند ایالت هم کارفرمایان خانگی را به کلی معاف کرده‌اند. خرید بیمه‌نامه از طریق بیمه‌گر مسکن معمولاً ساده‌ترین راه است — هزینه آن اغلب چند صد دلار در سال است و پرستار شما را در صورت آسیب‌دیدگی هنگام کار در خانه پوشش می‌دهد.

ازکارافتادگی و مرخصی خانوادگی با حقوق. ایالت‌های کالیفرنیا، نیویورک، نیوجرسی، رود آیلند، هاوایی، ماساچوست، واشینگتن و منطقه کلمبیا همگی برنامه‌های ازکارافتادگی یا مرخصی خانوادگی تحت مدیریت ایالت را اجرا می‌کنند که مشارکت کارفرمای خانگی را الزامی می‌کند. حق بیمه‌ها معمولاً درصد کمی از دستمزد هستند که بین کارفرما و کارمند تقسیم می‌شود.

منشور حقوق کارگران خانگی. فهرست رو به رشدی از حوزه‌های قضایی — نیویورک، کالیفرنیا، ایلینوی، ماساچوست، اورگن، هاوایی، کنتیکت، نوادا، نیومکزیکو، ویرجینیا، سیاتل و غیره — قوانینی را وضع کرده‌اند که به کارگران خانگی حمایت‌هایی را اعطا می‌کند که تحت قوانین فدرال وجود ندارد: اضافه‌کاری اجباری، روزهای استراحت با حقوق، قراردادهای کاری کتبی، اطلاع قبلی برای اتمام همکاری و محافظت در برابر آزار و اذیت. نیویورک و کالیفرنیا هر دو اضافه‌کاری یک و نیم برابر را پس از ۴۰ ساعت (یا ۴۴ ساعت برای کارگران مقیم) الزامی می‌دانند. ایلینوی ایجاب می‌کند کارگران خانگی که به طور منظم حداقل هشت ساعت در هفته کار می‌کنند، از همان حمایت‌های سایر کارمندان برخوردار شوند.

قبل از اولین پرداخت دستمزد، یک ساعت در وب‌سایت اداره کار ایالت خود (یا راهنمای رسمی "کارفرمای خانگی" یا "کارگر خانگی" ایالتتان) وقت بگذارید. قوانین فدرال سراسری هستند؛ اما قوانین ایالتی به قدری متفاوت‌اند که یک توصیه کلی از دوستی در ایالتی دیگر می‌تواند هزاران دلار برای شما هزینه داشته باشد.

تله طبقه‌بندی اشتباه (و چرا مشمول مرور زمان نمی‌شود)

بزرگترین اشتباه در استخدام خانگی، صدور فرم 1099-NEC برای پرستار در پایان سال به جای فرم W-2 است. خانواده‌ها به دلایل قابل درکی این کار را انجام می‌دهند: مدارک 1099 ساده‌تر است، از تمام مالیات‌های حقوق و دستمزد کارفرما اجتناب می‌کنید و حتی ممکن است پرستار آن را ترجیح دهد چون IRS بلافاصله متوجه نخواهد شد که باید در مورد جدول H (Schedule H) سوال کند.

این کار را نکنید.

اداره مالیات (IRS) اساساً تمام خدمات مراقبتی در منزل که تحت هدایت خانواده انجام می‌شود را به عنوان «استخدام» طبقه‌بندی می‌کند. صدور فرم 1099 برای پرستار شما، طبقه‌بندی اشتباه است و این کار به عنوان فرار مالیاتی تلقی می‌شود. عواقب آن عبارتند از:

• معوقات FICA و FUTA، همراه با جریمه دیرکرد از تاریخ‌های سررسید اصلی
• جریمه‌های معادل ۱۰۰٪ مالیات استخدام پرداخت نشده در موارد عمدی
• جریمه‌های ایالتی برای عدم ثبت‌نام در بیمه بیکاری و (در صورت لزوم) بیمه حوادث کار (workers' compensation)
• عدم محدودیت مرور زمان هنگامی که IRS ادعای تقلب کند — آن‌ها می‌توانند پنج، ده یا پانزده سال بعد سراغ شما بیایند
• مسئولیت شخصی اگر پرستار شما در حین کار آسیب ببیند و بیمه‌نامه صاحبخانه شما از پوشش دادن «کارمندی» که با او مانند یک پیمانکار رفتار کرده‌اید، خودداری کند
• از دست دادن مزایای FSA مراقبت از افراد وابسته / اعتبار مالیاتی، که عموماً مستلزم مستندات صحیح W-2 برای دستمزدهای مراقبت از کودک است

این ریسک معمولاً به یکی از سه روش ظاهر می‌شود: پرستار پس از پایان کار برای بیمه بیکاری اقدام می‌کند و آژانس ایالتی می‌پرسد چه کسی او را استخدام کرده بود؛ پرستار برای وام مسکن اقدام می‌کند و تنظیم‌کننده مالیات او در مورد فرم 1099 سوال می‌کند؛ یا IRS اظهارنامه شما را ممیزی می‌کند و متوجه می‌شود که علیرغم ادعای اعتبار مراقبت از افراد وابسته در فرم ۲۴۴۱ با دستمزدهای گزارش شده، جدول H ضمیمه نشده است.

ارتباط اعتبار مالیاتی مراقبت از وابستگان (فرم ۲۴۴۱)

در اینجا یک مزیت مالیاتی وجود دارد که گاهی نادیده گرفته می‌شود و برای مطالبه آن باید جدول H را به درستی مدیریت کنید. اگر به یک کارمند خانگی برای مراقبت از فرزند واجد شرایط زیر ۱۳ سال (یا همسر معلول یا فرد وابسته در هر سنی) پرداخت کرده‌اید تا بتوانید کار کنید یا به دنبال کار بگردید، ممکن است واجد شرایط اعتبار مالیاتی مراقبت از کودک و افراد وابسته یا بازپرداخت حساب هزینه‌های انعطاف‌پذیر (FSA) باشید.

• اعتبار مالیاتی (فرم ۲۴۴۱) معادل ۲۰٪ تا ۳۵٪ از حداکثر ۳,۰۰۰ دلار هزینه‌های واجد شرایط برای یک فرزند، یا ۶,۰۰۰ دلار برای دو فرزند یا بیشتر ارزش دارد.
• حساب FSA مراقبت از افراد وابسته، اگر توسط کارفرمای شما ارائه شود، به شما اجازه می‌دهد تا سالانه ۵,۰۰۰ دلار (۷,۵۰۰ دلار از سال ۲۰۲۶ طبق مقررات جدید) از دستمزد قبل از مالیات خود را برای مراقبت از کودک کنار بگذارید.

مطالبه هر یک از این مزایا مستلزم گزارش نام، آدرس و شماره تامین اجتماعی (SSN) یا شماره شناسایی کارفرما (EIN) مراقب در فرم ۲۴۴۱ است. اداره مالیات این موارد را با پرونده‌های W-2 و جدول H مطابقت می‌دهد. اگر فرم ۲۴۴۱ شما ۲۵,۰۰۰ دلار دستمزد مراقبت از کودک را گزارش کند اما جدول H ضمیمه نشده باشد، منتظر نامه اداره مالیات باشید.

یک مثال عملی برای سال ۲۰۲۶

فرض کنید یک پرستار تمام‌وقت در ژانویه ۲۰۲۶ استخدام کرده‌اید و هفته‌ای ۸۵۰ دلار دستمزد نقدی به او پرداخت می‌کنید (بدون مزایا، بدون توافق بر سر کسر مالیات). در طول ۵۰ هفته، این مبلغ معادل ۴۲,۵۰۰ دلار دستمزد سالانه است. آنچه شما بدهکار هستید:

مالیات تامین اجتماعی: ۴۲,۵۰۰ دلار × ۱۲.۴٪ = ۵,۲۷۰ دلار (نیمی از جیب شما، نیمی از نظر فنی از چک‌های او کسر می‌شود)

مالیات مدیکر: ۴۲,۵۰۰ دلار × ۲.۹٪ = ۱,۲۳۳ دلار (همان تقسیم‌بندی)

FUTA (مالیات بیکاری فدرال): ۷,۰۰۰ دلار × ۰.۶٪ (نرخ خالص، با فرض پرداخت به موقع بیمه بیکاری ایالتی) = ۴۲ دلار

بیمه بیکاری ایالتی (State UI): متغیر است — با نرخ ۳.۴٪ در کالیفرنیا برای ۷,۰۰۰ دلار اول، مبلغ ۲۳۸ دلار می‌شود. با نرخ ۳.۳۵٪ در ایلینوی برای ۱۴,۲۵۰ دلار اول، مبلغ ۴۷۷ دلار می‌شود.

ازکارافتادگی ایالتی/مرخصی استحقاقی: در هر ایالت متفاوت است. کالیفرنیا تقریباً ۱.۲٪ در سال ۲۰۲۶ اضافه می‌کند.

مجموع مالیات استخدام فدرال: تقریباً ۶,۵۴۵ دلار برای سال. از این مقدار، ۳,۲۷۲ دلار سهم شماست و ۳,۲۷۲ دلار از دستمزد پرستار کسر می‌شود. مالیات‌های ایالتی را هم به آن اضافه کنید.

اگر در محل کار خود نیز در یک FSA مراقبت از افراد وابسته با سقف ۷,۵۰۰ دلار ثبت‌نام کرده باشید، تقریباً ۲,۰۰۰ تا ۳,۰۰۰ دلار در مالیات بر درآمد فدرال و FICA خود صرفه‌جویی می‌کنید. اعتبار مالیاتی مراقبت از کودک و افراد وابسته نیز می‌تواند ۶۰۰ تا ۲,۱۰۰ دلار دیگر بسته به درآمد ناخالص تعدیل شده (AGI) و تعداد فرزندان واجد شرایط به آن اضافه کند. هزینه خالص رعایت قانون اغلب بسیار کمتر از اعدادی است که در ابتدا به نظر می‌رسد.

گردش کار عملی: این کار را فصلی انجام دهید، سالی یک بار نهایی کنید

اکثر کارفرمایان خانگی نیازی به ارائه‌دهنده خدمات حقوق و دستمزد (Payroll) ندارند، اما کسانی که سالانه بیش از ۳۰,۰۰۰ دلار دستمزد می‌پردازند یا الزامات ایالتی پیچیده‌ای دارند (مانند CA، NY، IL، WA، MA، DC) اغلب از آن بهره‌مند می‌شوند. در هر صورت، یک گردش کار پایدار به این صورت است:

در هر روز پرداخت:

• تاریخ پرداخت، دستمزد ناخالص، مبالغ کسر شده و مبلغ خالص چک را ثبت کنید.
• سوابق بانکی یا کپی فیش حقوقی خود را ذخیره کنید.

در هر فصل:

• اظهارنامه بیمه بیکاری ایالتی را ارسال کنید (بسیاری از ایالت‌ها اظهارنامه فصلی را الزامی می‌دانند حتی اگر مالیاتی تعلق نگیرد).
• پرداخت مالیات برآوردی فرم ۱۰۴۰ خود را برای پوشش مالیات جدول H که در طول سال جمع می‌شود، تنظیم کنید.
• دستمزدهای پرداخت شده از ابتدای سال تا کنون (YTD) را با سوابق حقوق و دستمزد خود مطابقت دهید.

در پایان سال (دسامبر–ژانویه):

• کل مبالغ تامین اجتماعی، مدیکر، FUTA و بیمه بیکاری ایالتی را برای سال محاسبه کنید.
• فرم W-2 را تا ۳۱ ژانویه برای کارمند خود صادر کنید.
• فرم‌های W-3 و W-2 Copy A را تا ۳۱ ژانویه به سازمان تامین اجتماعی (SSA) ارسال کنید.
• هرگونه ارسال فرم W-2 ایالتی را انجام دهید.

در زمان پرداخت مالیات (مارس–آوریل):

• جدول H را با استفاده از مجموع مبالغ پایان سال خود تکمیل کنید.
• آن را به فرم ۱۰۴۰ خود ضمیمه کرده و باقیمانده مانده مالیاتی را پرداخت کنید.
• تمام سوابق را حداقل برای مدت چهار سال نگه دارید.

این گردش کار در سال اول سخت‌ترین مرحله است و در سال دوم، پس از ایجاد EIN، انجام ثبت‌نام‌های ایالتی و داشتن جدول H سال قبل به عنوان الگو، به طور چشمگیری آسان‌تر می‌شود.

سوابق حقوق و دستمزد خانگی خود را از همان روز اول مرتب نگه دارید

استخدام خانگی یکی از معدود حوزه‌هایی است که IRS انتظار دارد شما مانند یک کسب‌وکار کوچک رفتار کنید — صدور فرم‌های W-2، ثبت اظهارنامه‌ها، رهگیری مبانی دستمزد، و تفکیک FICA از FUTA — بدون اینکه هیچ‌یک از زیرساخت‌های حسابداری یک کسب‌وکار واقعی را در اختیار شما قرار دهد. خانواده‌هایی در این امر موفق هستند که حقوق و دستمزد خانگی را به جای توده‌ای از رسیدها، به عنوان یک دفتر کل کوچک در نظر می‌گیرند. Beancount.io حسابداری متن‌محوری را ارائه می‌دهد که به شما امکان می‌دهد دستمزدها، کسورات قانونی، مالیات‌های سهم کارفرما و گزارش‌های ایالتی را با همان شفافیتی که برای یک کسب‌وکار کوچک می‌خواهید، رهگیری کنید — بدون فرمت‌های فایل انحصاری، بدون وابستگی به فروشنده، و با ورودی‌هایی که کاملاً در قالب متن قابل خواندن توسط انسان هستند. به رایگان شروع کنید و همان وضوحی را به حقوق و دستمزد خانه خود بیاورید که برای دفاتر مالی کسب‌وکارتان می‌پسندید.