قانون معافیت مالیاتی برای خانوادهها و کارگران آمریکایی سال ۲۰۲۴: آنچه کسبوکارهای کوچک باید بدانند
آیا میدانستید که نزدیک به ۴ میلیون کسبوکار کوچک در یک سال مالیاتی، مدعی استهلاک مضاعف یا کسر هزینههای تحقیق و توسعه (R&D) شدهاند؟ اگر کسبوکار شما در تجهیزات سرمایهگذاری میکند، تحقیقات انجام میدهد یا پیمانکاران مستقل استخدام میکند، «قانون کاهش مالیات برای خانوادهها و کارگران آمریکایی ۲۰۲۴» میتواند بار مالیاتی شما را به میزان قابل توجهی کاهش دهد—اما تنها در صورتی که بدانید چگونه از مقررات آن بهره ببرید.
این قانون دوحزبی با حمایت قاطع در مجلس نمایندگان تصویب شد اما در سنا با چالشهایی روبرو گردید. چه این قانون اجرایی شود و چه نشود، درک این اقدامات تسهیلکننده مالیاتی به شما کمک میکند تا برای فرصتهای فعلی و آتیِ صرفهجویی در مالیات آماده شوید. بیایید بررسی کنیم که این قانون دقیقاً چه معنایی برای کسبوکار کوچک شما دارد.
قانون کاهش مالیات برای خانوادهها و کارگران آمریکایی چیست؟
قانون کاهش مالیات برای خانوادهها و کارگران آمریکایی ۲۰۲۴ (H.R. 7024) یک بسته مالیاتی دوحزبی است که برای بازیابی و گسترش سیاستهای مالیاتی حامی رشد طراحی شده که به نفع خانوادههای شاغل و کسبوکارهای کوچک است. این قانون که توسط ران وایدن، رئیس کمیته مالی سنا و جیسون اسمیت، رئیس کمیته روشها و ابزارهای مجلس نمایندگان معرفی شد، با هدف ارتقای رقابتپذیری آمریکا و در عین حال حمایت از کارگران روزمزد ارائه شده است.
در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴، مجلس نمایندگان این لایحه را با رای قاطع ۳۵۷-۷۰ تصویب کرد که نشاندهنده حمایت قوی دوحزبی بود. با این حال، این قانون در سنا با موانعی روبرو شد، جایی که در رایگیری کلوژر (cloture) با نتیجه ۴۸-۴۴ نتوانست به حد نصاب لازم ۶۰ رای دست یابد.
علیرغم آینده قانونگذاری نامشخص آن، مقررات مندرج در این قانون نشاندهنده مکانیسمهای مهم تسهیل مالیاتی است که ممکن است در قوانین آینده دوباره مطرح شوند یا استراتژی برنامهریزی مالیاتی شما را تحت تأثیر قرار دهند.
پنج مقررات مالیاتی کلیدی که بر کسبوکارهای کوچک تأثیر میگذارند
۱. بازگرداندن استهلاک مضاعف ۱۰۰ درصدی
معنای آن: کسبوکارها میتوانند بلافاصله کل هزینه تجهیزات و ماشینآلات واجد شرایط را به جای تقسیم استهلاک در چندین سال، کسر کنند.
ذینفعان: هر کسبوکاری که داراییهای سرمایهای کوتاهمدت مانند تجهیزات، خودروها، کامپیوترها یا ماشینآلات خریداری میکند.
مثال کاربردی: اگر تجهیزاتی به ارزش ۱۰۰,۰۰۰ دلار تحت استهلاک مضاعف ۱۰۰ درصدی خریداری کنید، میتوانید به جای کسر مبالغ کمتر در طی ۵ تا ۷ سال، کل ۱۰۰,۰۰۰ دلار را در سال خرید کسر کنید. این بخشودگی فوری میتواند درآمد مشمول مالیات شما را در سال خرید به طور چشمگیری کاهش دهد.
وضعیت فعلی: بدون این قانون، استهلاک مضاعف در حال کاهش مرحلهای بوده است—۶۰٪ در ۲۰۲۴، ۴۰٪ در ۲۰۲۵ و به همین ترتیب تا رسیدن به صفر. این قانون هزینهکرد کامل را برای سرمایهگذاریهای انجام شده پس از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲ تا پایان سال ۲۰۲۵ به صورت عطف به ماسبق بازمیگرداند.
تأثیر در دنیای واقعی: یک شرکت تولیدی که ۵۰۰,۰۰۰ دلار در ماشینآلات جدید در سال ۲۰۲۳ سرمایهگذاری کرده است، میتواند کل مبلغ را تحت این مقررات کسر کند و بسته به طبقه مالیاتی خود، به جای تقسیم کسر مالیات در چندین سال، به طور بالقوه ۱۰۵,۰۰۰ تا ۱۸۵,۰۰۰ دلار در مالیاتهای فدرال صرفهجویی کند.
۲. هزینه کردن فوری تحقیق و توسعه (R&D)
معنای آن: شرکتها میتوانند هزینههای تحقیق و توسعه داخلی را بلافاصله به طور کامل کسر کنند، به جای اینکه آنها را در طول پنج سال مستهلک کنند.
ذینفعان: توسعهدهندگان نرمافزار، تولیدکنندگانی که محصولات جدید توسعه میدهند، شرکتهای بیوتکنولوژی، شرکتهای مهندسی و هر کسبوکاری که فعالیتهای تحقیقاتی واجد شرایط انجام میدهد.
مثال کاربردی: یک استارتاپ نرمافزاری که ۲۰۰,۰۰۰ دلار صرف توسعه یک اپلیکیشن جدید میکند، میتواند کل مبلغ را در سالی که هزینه شده کسر کند. تحت قوانین قبلی که نیاز به استهلاک تدریجی داشت، آنها فقط میتوانستند سالانه ۴۰,۰۰۰ دلار در طول پنج سال کسر کنند.
فعالیتهای واجد شرایط عبارتند از:
- تست معماریهای مختلف پایگاه داده برای مقیاسپذیری
- توسعه الگوریتمها یا ویژگیهای نرمافزاری جدید
- ساخت نمونههای اولیه (پروتوتایپ) محصولات جدید
- انجام آزمایش برای بهبود فرآیندهای موجود
- خودکارسازی سیستمهای تجاری داخلی
مزیت کسبوکارهای کوچک: کسبوکارهای کوچک واجد شرایط (شرکتهایی با کمتر از ۵ میلیون دلار درآمد ناخالص) میتوانند سالانه تا ۵۰۰,۰۰۰ دلار از اعتبارات مالیاتی تحقیق و توسعه را در برابر تعهدات مالیات بر حقوق و دستمزد خود اعمال کنند. این امر با کاهش پرداختهای مالیات بر حقوق فصلی، باعث ایجاد نقدینگی فوری میشود.
تأثیر: طبق دادههای خزانهداری، ۳.۸ میلیون کسبوکار کوچک در سال مالیاتی ۲۰۲۱ مدعی استهلاک مضاعف یا کسر هزینههای تحقیق و توسعه شدهاند. بازگرداندن هزینهکرد فوری تحقیق و توسعه میتواند میلیاردها دلار سرمایه در گردش را برای کسبوکارهای نوآور آزاد کند.
۳. گسترش محدودیتهای هزینهکرد بخش ۱۷۹
معنای آن: حداکثر مبلغی که یک کسبوکار کوچک م یتواند بلافاصله برای خرید تجهیزات کسر کند به ۱.۲۹ میلیون دلار افزایش مییابد (از سقف قبلی ۱ میلیون دلار)، با مجموع محدودیت خرید تجهیزات ۳.۲۲ میلیون دلار.
ذینفعان: کسبوکارهای کوچک تا متوسط که سرمایهگذاریهای قابل توجهی در تجهیزات انجام میدهند اما از آستانهای که کسر مالیاتی در آن به تدریج حذف میشود، فراتر نمیروند.
نحوه کارکرد: بخش ۱۷۹ اجازه هزینهکرد فوری تجهیزات تجاری واجد شرایط را میدهد، اما برخلاف استهلاک مضاعف، دارای محدودیتهای دلاری است و نمیتواند زیان خالص ایجاد کند.
مثال کاربردی: یک پیمانکار سقفسازی به نام جنین، یک کامیون سنگین با رتبهبندی وزن ناخالص خودرو (GVWR) ۸,۰۰۰ پوند به قیمت ۵۵,۰۰۰ دلار خریداری میکند. چون این خودرو به عنوان یک خودروی «سنگین» که منحصراً برای کسبوکار استفاده میشود واجد شرایط است، او میتواند با فرض اینکه درآمد کسبوکارش از این مبلغ بیشتر است، کل ۵۵,۰۰۰ دلار را تحت بخش ۱۷۹ کسر کند.
اموال واجد شرایط عبارتند از:
- مبلمان و اثاثیه اداری
- کامپیوترها و نرمافزارها
- ماشینآلات و تجهیزات
- اکثر خودروهای با GVWR بیش از ۶,۰۰۰ پوند که برای کسبوکار استفاده میشوند
- تجهیزات آشپ زخانه رستوران
- تجهیزات پزشکی و دندانپزشکی
محدودیت مهم: کسر مالیاتی بخش ۱۷۹ شما نمیتواند از درآمد تجاری مشمول مالیات شما بیشتر باشد. اگر کسبوکار شما ۵۰۰,۰۰۰ دلار سود داشته باشد، کسر بخش ۱۷۹ شما حداکثر ۵۰۰,۰۰۰ دلار خواهد بود.
شاخصبندی برای تورم: تحت این قانون، این محدودیتها سالانه با توجه به تورم تعدیل میشوند تا اطمینان حاصل شود که ارزش این بخشودگی در طول زمان حفظ میشود.
۴. افزایش قابلیت کسر هزینههای بهره
مفهوم آن: حد ۳۰ درصدی کسر هزینههای بهره بهجای سود قبل از بهره و مالیات (EBIT) که محدودتر است، بر اساس سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک داراییهای مشهود و استهلاک داراییهای نامشهود (EBITDA) محاسبه میشود.
چه کسانی سود میبرند: کسبوکارهایی که وام گرفتهاند و هزینههای بهره قابلتوجهی پرداخت میکنند، بهویژه آنهایی که در صنایع سرمایهبر فعالیت دارند یا با نرخهای بهره بالای امروز وام دریافت کرده اند.
چرا اهمیت دارد: استفاده از EBITDA بهعنوان مبنا، رقم درآمد بزرگتری را ارائه میدهد، به این معنی که کسبؤکارها میتوانند هزینه بهره بیشتری را از مالیات کسر کنند. این موضوع بهویژه برای شرکتهایی ارزشمند است که دارای موارد زیر هستند:
- هزینههای استهلاک داراییهای مشهود (Depreciation) زیاد
- هزینههای استهلاک داراییهای نامشهود (Amortization) قابلتوجه
- دریافت وام برای گسترش عملیات
- بازپرداخت وامهای قبلی با نرخهای بهره بالاتر (Refinancing)
مثال کاربردی: رستورانی با ۱ میلیون دلار EBITDA اما تنها ۴۰۰,۰۰۰ دلار EBIT (پس از کسر استهلاک)، سالانه ۱۵۰,۰۰۰ دلار بهره برای وامهای تجهیزات پرداخت میکند. تحت استاندارد EBITDA، آنها میتوانند تا ۳۰۰,۰۰۰ دلار از بهره را کسر کنند (۳۰٪ از ۱ میلیون دلار). تحت استاندارد EBIT، آنها محدود به ۱۲۰,۰۰۰ دلار (۳۰٪ از ۴۰۰,۰۰۰ دلار) خواهند بود و مجبور میشوند ۳۰,۰۰۰ دلار را به سالهای آینده منتقل کنند.
اجرای عطف به ماسبق: این ماده قانونی بهصورت عطف به ماسبق از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ اعمال میشود و بالقوه به کسبؤکارها اجازه میدهد اظهارنامههای مالیاتی قبلی خود را اصلاح کرده و مبالغ بازگشتی اضافی مطالبه کنند.
۵. افزایش آستانه گزارشدهی ۱۰۹۹
مفهوم آن: آستانه گزارشدهی برای پرداخت به پیمانکاران مستقل از ۶۰۰ دلار به ۱,۰۰۰ دلار افزایش مییابد و پس از سال ۲۰۲۴ با تورم تعدیل میشود.
چه کسانی سود میبرند: هر کسبؤکاری که فریلنسرها، مشاوران یا پیمانکاران مستقل را استخدام میکند.
تسهیل اداری: این تغییر باعث کاهش کاغذبازی و بار انطباق با قوانین میشود. بهجای صدور دهها فرم 1099-NEC برای پرداختهای کوچک، کسبؤکارها میتوانند بر روابط مهم با پیمانکاران تمرکز کنند.
مثال کاربردی: اگر در طول سال پنج طراح گرافیک فریلنسر مختلف را استخدام کنید و به هر کدام ۷۰۰ تا ۹۰۰ دلار پرداخت کنید، نیازی به صدور فرم ۱۰۹۹ برای کسانی که کمتر از ۱,۰۰۰ دلار دریافت کردهاند نخواهید داشت. این کار باعث صرفهجویی در زمان آمادهسازی مالیات و کاهش خطر جریمه برای فرمهای مفقود شده یا نادرست میشود.
نکته مهم: این موضوع تأثیری بر توانایی شما در کسر این هزینهها ندارد؛ شما همچنان میتوانید تمام هزینههای مشروع تجاری را بدون توجه به اینکه فرم ۱۰۹۹ صادر کردهاید یا خیر، از درآمد مشمول مالیات کسر کنید.
چگونه صرفهجویی مالیاتی احتمالی خود را محاسبه کنید
بیایید یک مثال جامع را بررسی کنیم که چندین ماده قانونی را با هم ترکیب میکند:
سناریو: شما مالک یک شرکت توسعه نرمافزار هستید که:
- ۸۰۰,۰۰۰ دلار درآمد و ۴۰۰,۰۰۰ دلار سود کسب کرده است (سال ۲۰۲۴)
- ۱۵۰,۰۰۰ دلار صرف فعالیتهای تحقیق و توسعه (R&D) کرده است
- ۸۰,۰۰۰ دلار کامپیوتر و تجهیزات جدید خریداری کرده است
- ۲۵,۰۰۰ دلار بهره برای وام تجاری پرداخت کرده است
بدون این قانون:
- کسر هزینه R&D (بهصورت مستهلک شده): ۳۰,۰۰۰ دلار (سال اول از ۵ سال)
- استهلاک تجهیزات (۶۰٪ پاداش): ۴۸,۰۰۰ دلار
- کسر بهره: بر اساس محاسبات EBIT محدود شده است
- درآمد مشمول مالیات: تقریباً ۳۲۲,۰۰۰ دلار
با این قانون:
- کسر هزینه R&D (فوری): ۱۵۰,۰۰۰ دلار
- کسر هزینه تجهیزات (۱۰۰٪ پاداش): ۸۰,۰۰۰ دلار
- کسر بهره: بهطور بالقوه تحت استاندارد EBITDA بالاتر است
- درآمد مشمول مالیات: تقریباً ۱۷۰,۰۰۰ دلار
صرفهجویی مالیاتی: با نرخ مالیات شرکتی ۲۱٪، این نشاندهنده تقریباً ۳۱,۹۲۰ دلار صرفهجویی در مالیات فدرال تنها در سال اول است (۱۵۲,۰۰۰ دلار اختلاف × ۲۱٪).
برای یک کسبؤکار کوچک واجد شرایط، اعتبار اضافی R&D میتواند تا ۱۵,۰۰۰ دلار از مالیاتهای حقوق و دستمزد را پوشش دهد (۱۰٪ از ۱۵۰,۰۰۰ دلار) که باعث ایجاد نقدینگی فوری میشود.
چه اتفاقی برای لایحه افتاد؟ وضعیت قانونگذاری فعلی
علیرغم حمایت قوی مجلس نمایندگان، «قانون تخفیف مالیاتی برای خانوادهها و کارگران آمریکایی» با آیندهای نامشخص در سنا روبروست.
تصویب در مجلس نمایندگان: در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴، مجلس نمایندگان با رای ۳۵۷-۷۰ به تصویب H.R. 7024 رای داد که نشاندهنده توافق فراجناحی نادری در مورد سیاستهای مالیاتی بود.
چالشهای سنا: در اواخر جولای ۲۰۲۴، سنا رایگیری برای پایان بحث (Cloture) جهت پیشبرد لایحه به صحن علنی را برگزار کرد. این اقدام با ۴۸ سناتور موافق و ۴۴ مخالف، نتوانست به حد نصاب ۶۰ رای لازم برای پیشروی دست یابد.
ائتلافهای رایدهی غیرمعمول: سه جمهوریخواه (سناتورها جاش هاولی از میزوری، مارکوین مولین از اوکلاهما و ریک اسکات از فلوریدا) در حمایت از لایحه به دموکراتها پیوستند، در حالی که دو مستقل که معمولاً با دموکراتها همسو هستند (جو منچین از ویرجینیای غربی و برنی سندرز از ورمونت) با این اقدام مخالفت کردند.
احتمال احیا: چاک شومر، رهبر اکثریت سنا، بهطور استراتژیک به طرح پایان بحث رای «منفی» داد؛ یک اقدام رویهای که به او اجازه میدهد لایحه را در زمان دیگری مجدداً برای رایگیری به جریان بیندازد. اگرچه تحلیلهای معمول نشان میدهد که لایحه با شکل فعلی پیش نخواهد رفت، اما مقررات مالیاتی اغلب در بستههای قانونگذاری پایان سال یا اصلاحات مالیاتی آینده دوباره ظاهر میشوند.