شما پای بازنده پوزیشن اختیار معامله خود را در دسامبر بستید، ۸,۰۰۰ دلار زیان سرمایه‌ای ثبت کردید و گمان کردید این زیان سودهایی را که پیش‌تر در سال کسب کرده بودید جبران می‌کند. سپس حسابدار مالیاتی‌تان خبر بد را می‌رساند: چون پای برنده هنوز باز است — و همچنان سود محقق‌نشده نشان می‌دهد — سازمان مالیاتی تقریباً هیچ بخشی از آن زیان را در سال جاری قابل کسر نمی‌داند. زیان واقعی است، پول نقد از دست رفته، و کسر مالیاتی تا زمانی که طرف دیگر را ببندید به تعویق می‌افتد. این همان قاعده استرادل مالیاتی ماده ۱۰۹۲ است، و بیش از هر مقرره دیگری در هزارتوی سود سرمایه‌ای، سرمایه‌گذاران خودراهبر را غافلگیر می‌کند.
این راهنما توضیح می‌دهد چه چیزی استرادل محسوب می‌شود، محاسبه تعویق زیان چگونه کار می‌کند، چرا کنگره این قاعده را نوشت، کدام پوزیشن‌های روزمره به‌طور تصادفی آن را فعال می‌کنند، و چگونه استثنای کاورد کال واجد شرایط و قواعد دوره نگهداری نتیجه را تغییر می‌دهند. اگر با اختیار معامله معامله می‌کنید، کالار اجرا می‌کنید، یا سهام متمرکز خود را پوشش ریسک می‌دهید، این همان قاعده‌ای است که میان زیان محقق‌شده شما و اظهارنامه مالیاتی‌تان ایستاده است.
چه چیزی استرادل مالیاتی محسوب می‌شود
استرادل یک استراتژی خاص اختیار معامله نیست. از منظر مالیاتی، استرادل هر مجموعه‌ای از پوزیشن‌های مقابل در اموال شخصی است که نگهداری یک پوزیشن، ریسک زیان شما را روی دیگری به‌طور اساسی کاهش می‌دهد. سهام، اختیار معامله، آتی و بیشتر سرمایه‌گذاری‌های فعالانه معامله‌شده در اینجا اموال شخصی محسوب می‌شوند — تنها استثنای بزرگ خود سهام است، که تنها زمانی بخشی از استرادل می‌شود که اختیاری روی آن سهام (یا سهام اساساً یکسان) یکی از پای‌های مقابل باشد.
عبارت کلیدی کاهش اساسی ریسک است. به پوشش کامل نیاز ندارید. اگر یک پای معامله به‌طور قابل پیش‌بینی به همان اندازه‌ای سود کند که پای دیگر با حرکت قیمت‌ها زیان می‌دهد، سازمان مالیاتی آن دو را مقابل یکدیگر می‌داند. نمونه‌های کلاسیک عبارتند از:
- یک کال خریدنی به‌علاوه یک پوت خریدنی روی یک سهام — استرادل کلاسیک اختیار معامله.
- سهام خریدنی به‌علاوه پوت حمایتی، یا سهام خریدنی به‌علاوه کال فروشی (یک کاورد کال).
- کالار: سهام خریدنی، یک پوت حمایتی پایین‌تر از بازار، و یک کال پوشش‌داده‌شده بالای آن.
- پوزیشن‌های آتی معکوس، مانند خرید آتی ذرت مارس و فروش آتی ذرت ژوئیه.
- فروش استقراضی به‌علاوه دارایی موجود، یعنی فروش استقراضی همان سهامی که از قبل در اختیار دارید.
توجه کنید برخی از این‌ها چقدر عادی‌اند. کاورد کال — شاید رایج‌ترین معامله اختیار در میان سهام‌داران — از نظر ساختاری یک استرادل است. کنگره این را می‌دانست، و به همین دلیل استثنای ویژه‌ای برای برخی کاورد کال‌ها وجود دارد که در ادامه پوشش داده می‌شود. اما پیش‌فرض به‌عمد گسترده است: هر جفت پوزیشنی که بیشتر ریسک اقتصادی شما را خنثی کند ابتدا در سبد استرادل می‌افتد، و استثناها بعداً مطرح می‌شوند.
قاعده تعویق زیان و ریاضیات پشت آن
ماده ۱۰۹۲(الف) قاعده اصلی را در یک جمله بیان می‌کند: زیان روی یک یا چند پوزیشن یک استرادل در سال جاری تنها تا میزانی که از سود به‌رسمیت‌نشناخته (محقق‌نشده) روی پوزیشن‌های مقابل بیشتر باشد، قابل کسر است. باقی صبر می‌کند.
اعداد را کار کنید. فرض کنید یک کال و یک پوت روی یک سهام در اختیار دارید:
- پای کال را با ۵,۰۰۰ دلار زیان محقق‌شده می‌بندید.
- پای پوت هنوز باز است با ۳,۰۰۰ دلار سود محقق‌نشده.
می‌توانید امسال ۲,۰۰۰ دلار را کسر کنید — زیان منهای سود محقق‌نشده. باقی ۳,۰۰۰ دلار زیان تا سال مالیاتی که در آن پوت مقابل را واگذار می‌کنید به تعویق می‌افتد. زیان به‌تعویق‌افتاده نابود نمی‌شود؛ به سال‌های بعد منتقل می‌شود و هنگام بستن یا به‌رسمیت‌شناختن پای سود، قابل کسر می‌شود. اما زمان‌بندی کاملاً در اختیار سازمان مالیاتی است، نه شما.
دو جزئیات این را سخت‌تر از آنچه در نگاه اول به نظر می‌رسد می‌کند. نخست، آزمون در زمان تحقق زیان و پوزیشن به پوزیشن اعمال می‌شود، با استفاده از سود محقق‌نشده روی پای‌های دیگر در همان لحظه — نه در پایان سال. صورت‌حساب پایان سال کارگزار شما این محاسبه را انجام نمی‌دهد؛ فرم ۱۰۹۹-B عواید ناخالص را گزارش می‌کند، و تعدیل استرادل بر عهده شماست. دوم، این قاعده می‌تواند در استراتژی‌هایی که فکر می‌کنید بی‌ارتباط‌اند نیز وارد شود. اگر پوزیشن‌ها از نظر اقتصادی مقابل یکدیگر باشند، برچسب‌های روی صفحه کارگزاری شما را نجات نمی‌دهند.
چرا کنگره این قاعده را نوشت: عصر پناهگاه‌های مالیاتی
قواعد استرادل به قانون بازیابی اقتصادی مالیاتی ۱۹۸۱ بازمی‌گردد، و سوءاستفاده‌ای که هدف گرفتند آشکار بود. پیش از ۱۹۸۱، معامله‌گران کالا می‌توانستند پوزیشن‌های آتی خریدنی و فروشی کاملاً متوازن بسازند، پای بازنده را دقیقاً پیش از پایان سال ببندند تا زیان دفتری برداشت کنند، و پای برنده را تا ژانویه باز نگه دارند. از نظر اقتصادی تقریباً حرکت نکرده بودند — دو پای معامله یکدیگر را خنثی می‌کردند — اما از نظر مالیاتی یک زیان سال جاری و یک سود سال بعد ساخته بودند. اگر هر دسامبر این کار را بکنید، می‌توانید مالیات بر درآمد واقعی را به‌طور نامحدود به تعویق بیندازید و در همان حال زیان پوزیشن‌هایی را کسر کنید که هرگز واقعاً در معرض ریسک نبوده‌اند.
ماده ۱۰۹۲ این مانور را از ریشه از بین می‌برد: نمی‌توانید زیان یک پای معامله را کسر کنید در حالی که پای مقابل هنوز سود متناظر را در خود دارد. زیان باید تا زمانی که کل پوزیشن اقتصادی باز نشود صبر کند. دادگاه‌ها پیش‌تر پیشرفته‌ترین نسخه‌های این پناهگاه‌ها را تحت دکترین جوهر اقتصادی رد کرده بودند، اما قانون نتیجه را مکانیکی کرد — هیچ استعلام انگیزه لازم نیست. اگر پوزیشن‌ها مقابل هم باشند و سود محقق‌نشده باشد، زیان به تعویق می‌افتد. نقطه.
این تاریخ، شکل سخت‌گیرانه قاعده را توضیح می‌دهد: نوشته شده برای متوقف کردن تعویق‌های مهندسی‌شده، هیچ استثنایی برای تصادفات قائل نمی‌شود. سرمایه‌گذاری که یک پوت حمایتی برای محافظت واقعی در برابر ریزش می‌خرد، همان برخوردی را می‌بیند که معامله‌گر آتی دهه ۱۹۸۰ که زیان‌های دسامبر را برداشت می‌کرد.
پوزیشن‌های روزمره‌ای که به‌طور تصادفی استرادل می‌سازند
بیشتر مشکلات استرادل پناهگاه مالیاتی نیستند. آن‌ها معاملات عادی پوشش ریسک و درآمدی هستند که صاحبانشان هرگز نام ماده ۱۰۹۲ را نشنیده‌اند.
پوت‌های حمایتی. شما ۱,۰۰۰ سهم از یک سهام دارید و پوت‌هایی برای محافظت در برابر ناکامی در گزارش سود می‌خرید. سهام به‌علاوه پوت یک استرادل است: پوت ریسک ریزش شما را به‌طور اساسی کاهش می‌دهد. اگر بعداً سهام را با زیان بفروشید در حالی که پوت‌ها هنوز باز و سودده هستند، بخشی از زیان سهام شما به تعویق می‌افتد.
کاورد کال‌ها. فروش یک کال روی سهامی که در اختیار دارید پتانسیل صعودی شما را سقف می‌زند و کاهش‌های کوچک را جبران می‌کند — کاهش ریسک در هر دو جهت. کاورد کال‌های غیرواجد شرایط (تعریف‌شده در ادامه) سهام را در یک استرادل قرار می‌دهند، که می‌تواند زیان‌ها را به تعویق بیندازد و به همان اندازه مهم، دوره نگهداری سهام را متوقف کند.
کالارها. کالار هدف محبوب قاعده استرادل است: سهام خریدنی، پوت خریدنی، کال فروشی. هر سه پای معامله یکدیگر را خنثی می‌کنند، بنابراین هر زیان محقق‌شده روی هر پای معامله در برابر سودهای محقق‌نشده دو پای دیگر آزموده می‌شود. کالارها پوشش استاندارد پوزیشن‌های متمرکز سهام کارکنان هستند، یعنی مدیرانی که سهام شرکت را پس از عرضه اولیه پوشش ریسک می‌دهند، مستقیماً به ماده ۱۰۹۲ برمی‌خورند.
اسپردهای تقویمی و باترفلای. اسپردهای چندپایه اختیار معامله تقریباً بنا به تعریف استرادل هستند — پای‌ها برای خنثی کردن یکدیگر طراحی شده‌اند. چرخاندن یک پای اسپرد نزدیک پایان سال در حالی که پای‌های دیگر باز می‌مانند، نسخه مدرن برداشت زیان دسامبر است که قانون برای متوقف کردنش نوشته شد، و تعویق به همین شکل اعمال می‌شود.
فروش استقراضی در برابر دارایی‌ها. فروش استقراضی سهام شرکتی که سهامش را از قبل خریدنی دارید، پوزیشن‌های مقابل در اموال یکسان ایجاد می‌کند. بستن فروش استقراضی با زیان در حالی که سهام خریدنی سود محقق‌نشده دارند، زیان را تا میزان آن سود به تعویق می‌اندازد.
انجماد دوره نگهداری: نیمه دوم تله
تعویق زیان تنها پیامد اول است. ماده ۱۰۹۲ همچنین دوره نگهداری هر پوزیشن استرادلی که هنگام برپایی استرادل یک سال یا کمتر در اختیار داشته‌اید را معلق — منجمد — می‌کند. ساعت در مدت برپایی استرادل متوقف می‌شود و تنها با پایان آن دوباره شروع می‌شود.
خسارت عملی تبدیل سودهای بلندمدت به کوتاه‌مدت است. فرض کنید سهامی را یازده ماه در اختیار داشته‌اید، سپس یک کاورد کال غیرواجد شرایط روی آن می‌نویسید. ساعت دوره نگهداری در یازده ماه منجمد می‌شود. اگر استرادل دو ماه برپا بماند و سپس سهام را بفروشید، دوره نگهداری شما همچنان یازده ماه است — سود کوتاه‌مدت است و با نرخ‌های عادی مالیات‌بندی می‌شود، حتی اگر سهام را بیش از یک سال در زمان تقویمی در اختیار داشته باشید.
بدتر، قاعده شروع مجدد می‌تواند در اثر خود پس‌نگر باشد: اگر پوزیشن را هنگام آغاز استرادل یک سال یا کمتر در اختیار داشته‌اید، زمان نگهداری پیش از استرادل عملاً کنار گذاشته می‌شود و ساعت پس از پایان استرادل از نو شروع می‌شود. مالیات‌دهنده‌ای که پوزیشن ده‌ماهه را تنها یک هفته پوشش ریسک می‌دهد، می‌تواند تمام اعتبار ده‌ماهه دوره نگهداری را از دست بدهد. این همان مقرره‌ای است که یک کالار معمولی را به یک غافلگیری مالیاتی پنج‌رقمی تبدیل می‌کند.
استثنای کاورد کال واجد شرایط
چون کاورد کال‌ها آنقدر رایج‌اند، کنگره استثنایی ایجاد کرد: یک کاورد کال واجد شرایط — عموماً یک کال خارج از پول با بیش از ۳۰ روز تا انقضا که عمیقاً در پول نیست — سهام پایه را در یک استرادل قرار نمی‌دهد. یک کال استاندارد یک‌ماهه خارج از پول روی سهام خود بفروشید و ماده ۱۰۹۲ از تصویر بیرون می‌ماند: بدون تعویق زیان، بدون انجماد دوره نگهداری.
مرزهای «واجد شرایط» جایی است که مردم آسیب می‌بینند:
- کال‌های در پول عموماً رد می‌شوند. کالی بفروشید که از قبل در پول است و استثنا از بین می‌رود؛ سهام از همان روز در استرادل قرار می‌گیرد.
- کال‌های با سررسید بسیار نزدیک می‌توانند رد شوند. اختیارهای با ۳۰ روز یا کمتر تا انقضا نیازمند احتیاط بیشتری هستند، به‌ویژه در زنجیره‌های چرخاندن کال.
- کال‌های عمیقاً در پول همیشه رد می‌شوند. آزمون مقرراتی خاصی وجود دارد، اما شهود ساده است: هر چه کال عمیق‌تر در پول باشد، بیشتر مانند فروش سهام رفتار می‌کند، و استثنا برای معاملات درآمدی واقعی است، نه واگذاری‌های پوشیده.
- تله پایان سال قاعده خود را دارد. مقرره ویژه‌ای استثنا را پس می‌گیرد هنگامی که یک کال واجد شرایط با زیان بسته شود، یا سهام با زیان فروخته شود، و سود مقابل به سال بعد منتقل شود بدون اینکه پوزیشن حداقل ۳۰ روز پس از آن نگهداری شده باشد. این پشتیبان ضد‌بازی‌کاری قانون برای چرخاندن کال دسامبر است.
اگر برنامه کاورد کال اجرا می‌کنید، عادت انطباق ساده است: خارج از پول بمانید، فراتر از ۳۰ روز بمانید، و کال بازنده را اواخر دسامبر در حالی که سود را برای ژانویه در طرف دیگر می‌گذارید، نچرخانید.
فروش واش در برابر استرادل: دو تله متفاوت
سرمایه‌گذاران اغلب قواعد استرادل را با قاعده فروش واش اشتباه می‌گیرند، و مراکز مالیاتی کارگزاران کار چندانی برای تفکیک آن‌ها نمی‌کنند. آن‌ها مقررات متمایزی هستند که می‌توانند به یک معامله واحد اعمال شوند:
- قاعده فروش واش (ماده ۱۰۹۱) زیان را رد می‌کند هنگامی که اوراق بهاداری را با زیان می‌فروشید و در ۳۰ روز قبل یا بعد یک اوراق اساساً یکسان می‌خرید. این درباره جانشینی است — فروختید و بلافاصله برگشتید.
- قاعده استرادل (ماده ۱۰۹۲) زیان را به تعویق می‌اندازد هنگامی که پای مقابل همچنان سود محقق‌نشده نشان می‌دهد. این درباره پوشش ریسک است — هرگز واقعاً ریسک را ترک نکردید.
زیان فروش واش رد می‌شود اما به بهای تمام‌شده سهام جانشین اضافه می‌شود و حفظ می‌گردد. زیان استرادل تا بسته‌شدن پوزیشن مقابل به تعویق می‌افتد. آنچه حیاتی است این است که قاعده استرادل هیچ پنجره ۳۰ روزه‌ای ندارد: تعویق تا زمانی که سود مقابل محقق‌نشده باقی بماند ادامه دارد، چه سه هفته باشد چه سه سال. و در حالی که قاعده فروش واش عمدتاً به سهام و اوراق بهادار اعمال می‌شود، قواعد استرادل اختیار معامله، آتی و قراردادهای سلف را نیز در بر می‌گیرد. برداشت زیان مالیاتی دسامبر که سهام فروخته‌شده را با یک اختیار کال جانشین می‌کند می‌تواند هر دو قاعده را همزمان فعال کند.
استرادل‌های شناسایی‌شده، استرادل‌های مختلط، و هزینه‌های حمل
سه گوشه پیشرفته این رژیم سزاوار مرور کوتاهی هستند، زیرا هر یک نتیجه را به‌طور اساسی تغییر می‌دهد.
استرادل‌های شناسایی‌شده. می‌توانید انتخاب کنید که یک پوزیشن استرادلی را هنگام ورود پوزیشن به پوزیشن شناسایی کنید. استرادل‌های شناسایی‌شده از قاعده تعویق زیان می‌گریزند — اما با یک هزینه: هر زیان روی یک پای معامله به جای کسر شدن، در بهای تمام‌شده پای‌های مقابل سرمایه‌ای می‌شود، و تمام پوزیشن‌های یک استرادل شناسایی‌شده بدون توجه به دوره نگهداری کوتاه‌مدت محسوب می‌شوند. این انتخاب، تعویق را با تعدیل بهای تمام‌شده به‌علاوه رفتار کوتاه‌مدت تضمین‌شده معاوضه می‌کند. برای معامله‌گرانی مناسب است که حسابداری تمیز می‌خواهند، بیشتر از سرمایه‌گذارانی که سودهای بلندمدت را پرورش می‌دهند.
استرادل‌های مختلط. هنگامی که یک پای معامله یک قرارداد ماده ۱۲۵۶ است (آتی تحت نظارت، اختیارهای شاخص گسترده، و ابزارهای مشابه علامت‌گذاری‌شده به بازار، که ۶۰ درصد بلندمدت و ۴۰ درصد کوتاه‌مدت مالیات‌بندی می‌شوند) و پای دیگر چنین نیست، یک استرادل مختلط با رژیم انتخاباتی خاص خود دارید که در فرم ۶۷۸۱ گزارش می‌شود. انتخاب‌ها — شناسایی استرادل به استرادل، حساب‌های استرادل مختلط، قواعد تسویه — تعیین می‌کنند که آیا پای ماده ۱۲۵۶ رفتار مطلوب ۶۰/۴۰ خود را حفظ می‌کند. پوشش‌دهندگان آتی و اختیار معامله باید این انتخاب‌ها را آگاهانه انجام دهند نه اینکه پیش‌فرض‌ها را هنگام تنظیم اظهارنامه کشف کنند.
هزینه‌های حمل سرمایه‌ای‌شده. ماده ۲۶۳(ز) از شما می‌خواهد که بهره و سایر هزینه‌های حمل قابل تخصیص به پوزیشن‌های استرادل — که به جای کسر جاری به بهای تمام‌شده اضافه می‌شوند — را تا میزانی از درآمد معین از استرادل سرمایه‌ای کنید. اگر برای حمل پوزیشن پوشش‌داده‌شده وام می‌گیرید، کسر بهره‌ای که انتظار داشتید ممکن است در کنار زیان به تعویق بیفتد.
چگونه سوابقی نگه دارید که از سال استرادل جان سالم به در ببرد
قواعد استرادل در نهایت یک مسئله نگهداری سوابق است. کارگزار شما عواید هر پای معامله را گزارش می‌کند؛ تنها شما می‌توانید بازسازی کنید کدام پای‌ها مقابل هم بودند، سود محقق‌نشده روی پای‌های باز در روزی که بازنده را بستید چقدر بود، و هر ساعت دوره نگهداری کجا متوقف و دوباره شروع شد. این پرونده را هنگام معامله بسازید، نه در آوریل:
- هر پوزیشن چندپایه را به‌عنوان یک واحد اقتصادی ثبت کنید. تاریخ‌های ورود، کدام پای‌ها مقابل هم هستند، و اینکه آیا کالی که می‌فروشید قرار است کاورد کال واجد شرایط باشد را یادداشت کنید.
- از سودهای محقق‌نشده در تاریخ‌های بستن عکس لحظه‌ای بگیرید. وقتی هر پای معامله را با زیان می‌بندید، سود یا زیان محقق‌نشده روی هر پای مقابل هنوز باز همان روز را ثبت کنید. این عکس لحظه‌ای همان محاسبه تعویق است.
- انجمادهای دوره نگهداری را جداگانه پیگیری کنید. برای هر پوزیشنی که در سال نخست خود پوشش داده شده، تاریخ انجماد و تاریخ شروع مجدد را یادداشت کنید تا سودهای کوتاه‌مدت را به اشتباه بلندمدت گزارش نکنید.
- کاغذهای انتخاب را با اظهارنامه نگه دارید. تعیین‌های استرادل شناسایی‌شده و انتخاب‌های استرادل مختلط باید روشن و به‌موقع انجام شوند؛ یک جعبه پُر از تأییدیه‌های معاملاتی یک انتخاب نیست.
اینجاست که حسابداری منظم ارزش خود را نشان می‌دهد. یک دفتر متن‌ساده که هر پای معامله را به‌عنوان لات جداگانه خود ثبت می‌کند — تاریخ ورود، بهای تمام‌شده، روابط مقابل، پنجره‌های انجماد — پروژه بازسازی ترسناک آوریل را به یک عادت تمام‌ساله تبدیل می‌کند. مستندات الگوهای پیگیری در سطح لات را مرور می‌کنند که به‌طور تمیز به پوزیشن‌های چندپایه نگاشت می‌شوند، و داشبورد Fava گرفتن عکس‌های لحظه‌ای سود محقق‌نشده را در هر تاریخ بستن آسان می‌کند.
اشتباهات رایجی که قاعده را فعال می‌کنند
- برداشت زیان دسامبر روی یک پای اسپرد. بستن بازنده و باز گذاشتن برنده پس از پایان سال دقیقاً همان معامله‌ای است که ماده ۱۰۹۲ برای گرفتنش نوشته شد.
- فرض اینکه فرم ۱۰۹۹-B آن را مدیریت می‌کند. کارگزاران موظف نیستند قواعد استرادل را در گزارش عواید شما اعمال کنند. یک فرم ۱۰۹۹-B تعدیل‌نشده که مستقیماً به جدول D منتقل کنید، زیان قابل کسر شما را بیش از واقع نشان می‌دهد.
- فراموش کردن ساعت دوره نگهداری. بیشتر سرمایه‌گذارانی که درباره تعویق زیان می‌دانند، هرگز درباره تعلیق نشنیده‌اند — تا زمانی که سودی که بلندمدت فرض می‌کردند با نرخ‌های عادی قیمت‌گذاری شود.
- چرخاندن کاورد کال‌ها در پول. هر چرخش عمیق‌تر در پول، از وضعیت واجد شرایط دورتر می‌شود، و یک کال غیرواجد شرایط واحد انجماد را آغاز می‌کند.
- پوشش ریسک سهام کارکنان بدون برنامه مالیاتی. کالارها روی سهام متمرکز عرضه اولیه، بالاترین دلاری استرادل‌های تصادفی در عمل هستند. پیش از برپایی کالار، هزینه تعویق و شروع مجدد دوره نگهداری را قیمت‌گذاری کنید، نه بعد از آن.
سوابق معاملاتی خود را آماده حسابرسی نگه دارید
انطباق استرادل مدت‌ها پیش از رسیدن به اظهارنامه شما، در دفاترتان برنده یا بازنده می‌شود. اگر پوزیشن‌های شما در صفحه گسترده‌ای زندگی می‌کنند که «هر وقت فرصت شد» به‌روز می‌کنید، عکس لحظه‌ای سود محقق‌نشده دسامبر گذشته از قبل رفته است. Beancount.io حسابداری متن‌ساده را ارائه می‌دهد که شفافیت کامل و کنترل بر داده‌های مالی شما را ممکن می‌کند — هر پای معامله، هر لات، هر پنجره انجماد تحت کنترل نسخه و قابل بازبینی. رایگان شروع کنید و ببینید چرا توسعه‌دهندگان و متخصصان مالی به حسابداری متن‌ساده روی می‌آورند.