شما در دسامبر یک سهم را استقراضی می‌فروشید، عایدات آن را دریافت می‌کنید و ژانویه بعد با سود موقعیت را می‌بندید. این سود چه زمانی مالیات می‌شود؟ نه در دسامبر که پول به حسابتان واریز شد — کل سود در اظهارنامه سال بعد ثبت می‌شود، چون فروش استقراضی تنها زمانی مالیات می‌شود که آن را ببندید. و مهم نیست که چند ماه موقعیت را باز نگه داشته‌اید، آن سود تقریباً به‌طور قطع کوتاه‌مدت است و به نرخ درآمد عادی شما مالیات می‌شود، نه نرخ پایین‌تر بلندمدت.
فروش استقراضی بر تصویر آینه‌ای تقویم معمول «ارزان بخر، گران بفروش» جریان دارد و قانون مالیات از ابتدا تا انتها آن را یک مورد ویژه می‌داند. این راهنما توضیح می‌دهد که مالیات چه زمانی اعمال می‌شود، چرا کسب رفتار بلندمدت روی یک فروش استقراضی تقریباً غیرممکن است، وقتی شرکت در میانه معامله سود سهام می‌پردازد چه بدهی دارید، و قواعد ضدسوءاستفاده‌ای که راه‌حل‌های زیرکانه را تنبیه می‌کنند.
باز کردن یک فروش استقراضی رویداد مشمول مالیات نیست
فروش استقراضی دو نیمه دارد. ابتدا سهام را از کارگزار خود قرض می‌گیرید، به خریداری می‌فروشید و عایدات نقدی را دریافت می‌کنید — این موقعیت را باز می‌کند. بعداً همان تعداد سهام را در بازار آزاد می‌خرید و به وام‌دهنده بازمی‌گردانید — این موقعیت را می‌بندد، یا پوشش می‌دهد. سهامی که برای بستن می‌خرید، دارایی پوششی شماست و بهای تمام‌شده آن مبنای اندازه‌گیری سود یا زیان شماست.
از نظر مالیاتی، فقط نیمه دوم اهمیت دارد. باز کردن فروش استقراضی هیچ سود و زیانی تولید نمی‌کند، حتی اگر نقدی به حسابتان رسیده باشد. عایدات خالص به‌عنوان وثیقه نزد کارگزار شما می‌ماند تا زمانی که موقعیت باز است. سود یا زیان شما — عایدات فروش استقراضی منهای بهای سهام پوششی، با احتساب کارمزد در هر دو طرف — در سال مالیاتی‌ای شناسایی می‌شود که سهام جایگزین را به وام‌دهنده تحویل می‌دهید.
مثال دسامبر تا ژانویه بالا همان غافلگیری کلاسیک است. در ۱۵ دسامبر استقراضی بفروشید و در ۱۰ ژانویه پوشش دهید، و کل نتیجه منتظر اظهارنامه سال ژانویه می‌ماند. یک موقعیت استقراضی باز هرگز در اظهارنامه شما ظاهر نمی‌شود: مهم نیست در ۳۱ دسامبر چقدر زیر آب یا در سود باشد، تا زمانی که پوشش ندهید چیزی برای گزارش وجود ندارد.
یک حالت محاسبه را تغییر می‌دهد. اگر فروش استقراضی را با تحویل سهامی که از قبل مالک آن هستید ببندید نه با خرید سهام جدید، سود یا زیان شما عایدات فروش استقراضی منهای مبنای تعدیل‌شده اصلی شما در آن سهام مشخص است — نه ارزش بازار آن در تاریخ تحویل.
چرا سود شما تقریباً همیشه کوتاه‌مدت است
اینکه سود یا زیان کوتاه‌مدت یا بلندمدت است بستگی دارد به اینکه دارایی‌ای که از آن واگذار کرده‌اید چه مدت در اختیار شما بوده است. برای فروش استقراضی، آن دارایی سهام پوششی است. در معامله استاندارد، سهام پوششی را می‌خرید و فوراً به وام‌دهنده تحویل می‌دهید، پس دوره نگهداری عملاً صفر است. دوره نگهداری صفر روز به‌طور تعریفی کوتاه‌مدت است و سود به نرخ درآمد عادی شما مالیات می‌شود — همان نرخی که روی حقوقتان اعمال می‌شود، تا ۳۷٪ در سطح فدرال.
دقیقاً یک راه برای کسب سود بلندمدت از فروش استقراضی وجود دارد: بستن موقعیت با تحویل سهامی که بیش از یک سال در اختیار داشته‌اید و در عین حال دوری از قواعد ضدسوءاستفاده زیر. چون بیشتر فروشندگان استقراضی برای پوشش خرید می‌کنند نه تحویل سهام قدیمی، آن راه به‌ندرت پیموده می‌شود. فروشندگان استقراضی باید صرفاً فرض کنند که هر پوشش سودآور به‌عنوان سود کوتاه‌مدت مالیات می‌شود و پرداخت‌های برآوردی سه‌ماهه را متناسب با آن برنامهریزی کنند.
زیان‌ها از همان منطق آغازین پیروی می‌کنند: دوره نگهداری دارایی پوششی تعیین می‌کند که زیان فروش استقراضی کوتاه‌مدت است یا بلندمدت. بنابراین زیان خرید-برای-پوشش کوتاه‌مدت است — نوع ارزشمندتر، چون زیان‌های کوتاه‌مدت ابتدا سودهای کوتاه‌مدت با مالیات بالا را جبران می‌کنند. اما مالکیت همان سهم در کنار فروش استقراضی می‌تواند هر دو نتیجه را به زیان شما برگرداند، همان‌طور که بخش بعدی توضیح می‌دهد.
تله‌های ماده ۱۲۳۳: مالکیت چیزی که استقراضی می‌فروشید
کنگره ماده ۱۲۳۳ قانون مالیات را مشخصاً برای متوقف کردن دو بازی نوشت: تبدیل سود کوتاه‌مدت فروش استقراضی به سود بلندمدت با مالیات ترجیحی، و تبدیل زیان بلندمدت به زیان کوتاه‌مدت مفیدتر. این قواعد زمانی فعال می‌شوند که دارایی‌ای را در اختیار داشته باشید — یا بعداً به دست آورید — که به‌طور اساسی با سهمی که استقراضی فروخته‌اید یکسان است. این عبارت بیش از همان نماد بورسی را در بر می‌گیرد: اختیار معامله، وارانت و اوراق قابل‌تبدیل مرتبط با سهم استقراضی نیز می‌توانند به حساب آیند، و نشریه ۵۵۰ IRS آن را آزمون «اوضاع و احوال» می‌نامد. پرسش عملی این است که آیا دو ابزار همان ریسک سرمایه‌گذاری را دارند و اساساً قابل تعویض هستند یا نه.
اگر سهام یکسان شما کوتاه‌مدت نگه داشته شده باشد، سود شما به‌اجبار کوتاه‌مدت است
اگر دارایی به‌طور اساسی یکسان را در تاریخ باز کردن فروش استقراضی یک سال یا کمتر در اختیار داشته‌اید — یا آن را بعد از فروش استقراضی اما پیش از پوشش به دست آورده‌اید — دو پیامد دارد. اول، هر سودی از بستن فروش استقراضی به‌طور خودکار کوتاه‌مدت است، مهم نیست سهام پوششی را واقعاً چه مدت نگه داشته‌اید. دوم، و دردناک‌تر، دوره نگهداری سهام یکسان شما در تاریخ بسته شدن فروش استقراضی به صفر بازنشانی می‌شود.
این بازنشانی همان تله‌ای است که سخت‌ترین ضربه را می‌زند. فرض کنید ۵۰۰ سهم از یک شرکت را یازده ماه در اختیار داشته‌اید و فروش استقراضی در همان سهم باز می‌کنید. وقتی فروش استقراضی را می‌بندید، ساعت آن ۵۰۰ سهم از نو شروع می‌شود — یازده ماه پیشرفت به‌سوی رفتار بلندمدت روی موقعیتی جداگانه به‌خاطر یک معامله استقراضی از بین می‌رود.
اگر سهام یکسان شما بلندمدت نگه داشته شده باشد، زیان شما به‌اجبار بلندمدت است
قاعده آینه‌ای وقتی اعمال می‌شود که دارایی به‌طور اساسی یکسان را در تاریخ فروش استقراضی بیش از یک سال در اختیار داشته‌اید: هر زیانی از بستن فروش استقراضی به‌طور خودکار بلندمدت است، حتی اگر سهام پوششی را چند روز نگه داشته باشید. زیان‌های بلندمدت از زیان‌های کوتاه‌مدت کم‌ارزش‌ترند چون ابتدا سودهای بلندمدت را جبران می‌کنند — سودهایی که از قبل با نرخ‌های کمتر مالیات شده‌اند — پس این قاعده بی‌سروصدا مزیت مالیاتی یک فروش استقراضی زیان‌ده را کوچک می‌کند.
پیش از باز کردن هر فروش استقراضی، بررسی کنید که آیا همان سهم، اختیار معامله روی آن، یا اوراق قابل‌تبدیل به آن را جای دیگری در اختیار دارید — از جمله حساب همسر یا کارگزار دیگر. این قواعد موقعیت‌های شما را تجمیع می‌کنند، نه ورودهای شما را.
پرداخت‌های به‌جای سود سهام: سود سهامی که بدهکارید
وقتی سهم قرض می‌گیرید، وام‌دهنده اصلی هنوز انتظار هر سود سهامی را دارد که شرکت می‌پردازد. چون سهام قرض‌گرفته‌شده در دست خریدار است، کارگزار شما مبلغ سود سهام را از حساب شما برداشت و به‌عنوان پرداخت به‌جای سود سهام به وام‌دهنده منتقل می‌کند. این اختیاری نیست و روی یک سهم با بازده بالا می‌تواند به‌طور معناداری سود یک معامله استقراضی را بخورد.
نحوه برخورد IRS با آن پرداخت کاملاً بستگی دارد به اینکه فروش استقراضی را چه مدت باز نگه دارید.
بسته شده در ۴۵ روز: بدون کسر، افزوده به مبنا
اگر فروش استقراضی را در روز ۴۵ یا پیش از آن پس از باز کردن آن ببندید، هیچ کسر جاری برای پرداخت به‌جای سود دریافت نمی‌کنید. در عوض، پرداخت سرمایه‌ای می‌شود — به مبنای سهامی که برای بستن موقعیت استفاده کرده‌اید افزوده می‌شود. این کار سود گزارش‌شده شما را کوچک یا زیان گزارش‌شده را عمیق‌تر می‌کند، پس اقتصاد معامله حفظ می‌شود، اما مزیت فقط به‌صورت سود سرمایه‌ای کوچک‌تر می‌آید، نه به‌عنوان کسر جداگانه. برای سود سهام فوق‌العاده (پرداخت‌های ویژه بسیار بزرگ)، این پنجره سرمایه‌ای‌سازی به یک سال کامل کشیده می‌شود: اگر در دوازده ماه پس از فروش استقراضی ببندید، پرداخت سرمایه‌ای می‌شود.
باز بیش از ۴۵ روز: قابل کسر به‌عنوان بهره سرمایه‌گذاری
فروش استقراضی را بیش از ۴۵ روز باز نگه دارید و پرداخت به‌جای سود قابل کسر می‌شود — اما به‌عنوان هزینه بهره سرمایه‌گذاری تحت ماده ۱۶۳، نه به‌عنوان هزینه معاملاتی. این طبقه‌بندی سه شرط دارد. اول، کسر محدود به درآمد خالص سرمایه‌گذاری شما برای سال است که در فرم ۴۹۵۲ محاسبه می‌شود؛ هر مازاد به سال‌های آینده منتقل می‌شود نه اینکه حقوق یا درآمد تجاری را جبران کند. دوم، برای ادعای آن باید فهرست‌بندی (itemize) کنید. سوم، پرداخت‌های به‌جای بهره روی اوراق قرضه قرض‌گرفته‌شده صرف‌نظر از دوره نگهداری همان رفتار بهره سرمایه‌گذاری را می‌گیرند، تحت همان سقف درآمد خالص سرمایه‌گذاری.
یک استثنا برای داستان فهرست‌بندی و سقف وجود دارد: اگر واجد شرایط وضعیت مالیاتی معامله‌گر (trader tax status) باشید و معاملات خود را به‌عنوان یک کسب‌وکار اداره کنید، پرداخت‌های به‌جای سود روی فروش‌های استقراضی که بیش از ۴۵ روز باز نگه داشته شده‌اند به‌عنوان هزینه‌های عادی تجاری قابل کسرند و از محدودیت‌های بهره سرمایه‌گذاری آزادند. این یک مزیت جانبی معنادار از واجد شرایط شدن به‌عنوان کسب‌وکار معاملاتی است، اما وضعیت معامله‌گر خودش الزامات فعالیت سخت‌گیرانه‌ای دارد.
اگر کارگزار شما سهام‌تان را قرض دهد، نرخ واجد شرایط را از دست می‌دهید
نظام پرداخت به‌جای سود قربانی‌ای در طرف دیگر دارد: وام‌دهنده. بیشتر قراردادهای اعتباری (margin) به کارگزار شما اجازه کلی می‌دهند که سهام‌تان را به فروشندگان استقراضی قرض دهد، اغلب بدون اطلاع شما. اگر سود سهامی در زمانی که سهام‌تان قرض داده شده پرداخت شود، به‌جای سود سهام واقعی یک پرداخت جانشین دریافت می‌کنید — و پرداخت‌های جانشین هرگز واجد نرخ‌های ترجیحی سود سهام واجد شرایط ۰٪، ۱۵٪ یا ۲۰٪ نیستند. آنها درآمد عادی‌اند و به نرخ حاشیه‌ای شما مالیات می‌شوند.
کارگزار شما پرداخت‌های جانشین را در کادر ۸ فرم ۱۰۹۹-MISC گزارش می‌کند نه در فرم ۱۰۹۹-DIV، و شما مبلغ را به‌عنوان سایر درآمد در جدول ۱ گزارش می‌کنید. روی یک موقعیت بزرگ سود سهام‌ده، فاصله بین نرخ واجد شرایط ۱۵٪ و نرخ حاشیه‌ای ۳۲٪ پول واقعی است. اگر این آزارتان می‌دهد، از کارگزار بپرسید آیا می‌توانید از وام‌دهی اوراق کنار بکشید — برخی گزینه انصراف از وام‌دهی کاملاً پرداخت‌شده را ارائه می‌دهند، هرچند ممکن است در عوض اعتبارهای کوچک وام‌دهی را از دست بدهید.
هزینه‌های قرض و بهره اعتباری
فراتر از سود سهام، فروش استقراضی دو هزینه جاری دارد. کارگزار شما هزینه قرض سهم برای وام دادن سهام به شما می‌گیرد — ناچیز برای سهام‌های آسان‌یاب، سنگین برای نام‌های به‌شدت استقراضی‌فروخته‌شده که سهام کمیاب است — و حساب اعتباری شما روی موقعیت بهره تعلق می‌گیرد. برای یک سرمایه‌گذار، هر دو عموماً به‌عنوان هزینه بهره سرمایه‌گذاری تلقی می‌شوند: فقط تا سقف درآمد خالص سرمایه‌گذاری در فرم ۴۹۵۲ قابل کسرند و مانده استفاده‌نشده به آینده منتقل می‌شود. مثل پرداخت‌های به‌جای سود، نیازمند فهرست‌بندی‌اند و مثل پرداخت‌های به‌جای سود، درون یک کسب‌وکار معاملاتی واجد شرایط به هزینه‌های عادی تجاری تبدیل می‌شوند.
این هزینه‌ها را جدا از سود یا زیان سرمایه‌ای معامله پیگیری کنید. هزینه‌های قرض مبنای سهام پوششی شما را به آن شکلی که یک پرداخت به‌جای سود سرمایه‌ای‌شده تنظیم می‌کند تعدیل نمی‌کنند — آنها در فرم ۴۹۵۲ جای دارند و مخلوط کردن این دو رفتار خطای رایجی در اظهارنامه‌های پر از فروش استقراضی است. یک دفتر ساده‌متنی (plain-text) برای هر فروش استقراضی این تفکیک را طبیعی نگه می‌دارد:
2026-03-10 open "Short 100 XYZ at $50.00"
Assets:Brokerage:Cash 5000.00 USD
Liabilities:Brokerage:Short-XYZ -100 XYZ {50.00 USD}
2026-05-15 div "Payment in lieu — XYZ dividend while short"
Expenses:Investing:Payments-in-Lieu 45.00 USD
Assets:Brokerage:Cash -45.00 USD
2026-06-20 cover "Cover 100 XYZ at $38.00 + $5 commission"
Liabilities:Brokerage:Short-XYZ 100 XYZ {50.00 USD}
Assets:Brokerage:Cash -3805.00 USD
Income:Trading:Short-Gains -1195.00 USDورودی پوشش، سود کوتاه‌مدت ۱٬۱۹۵ دلاری را به‌وضوح نشان می‌دهد، در حالی که پرداخت به‌جای سود در حساب هزینه خودش قرار دارد — دقیقاً همان تفکیکی که فرم‌های ۸۹۴۹ و ۴۹۵۲ انتظار دارند.
استقراضی فروختن در برابر جعبه: قاعده فروش صوری
زمانی روش معروفی برای قفل کردن سود سهام بدون پرداخت مالیات وجود داشت: مالک سهام باشید، همان سهم را به اندازه مساوی استقراضی بفروشید و روی هر دو پایه بنشینید. با خنثی کردن یکدیگر توسط بلند و کوتاه، سود اقتصادی شما منجمد می‌شد در حالی که از نظر فنی هیچ فروشی رخ نداده بود — پس مالیاتی بدهکار نبودید. کنگره این پناهگاه را در ۱۹۹۷ با ماده ۱۲۵۹ پایان داد، قاعده فروش صوری برای موقعیت‌های مالی افزایش‌یافته.
امروز، استقراضی فروختن در برابر جعبه همان‌طور تلقی می‌شود که گویی سهام افزایش‌یافته خود را در تاریخ باز کردن فروش استقراضی به ارزش منصفانه بازار فروخته‌اید. سود را فوراً شناسایی می‌کنید و ماهیت آن — کوتاه‌مدت یا بلندمدت — بستگی دارد به اینکه سهام پایه را چه مدت در اختیار داشته‌اید. این قاعده هر زمان فعال می‌شود که موقعیت جبران‌کننده عملاً هم ریسک زیان و هم فرصت سود بیشتر شما را از بین ببرد، و فراتر از فروش استقراضی ساده به سوآپ سهام، قراردادهای آتی و پوشش‌های مشابه می‌رسد.
فقط یک دریچه فرار باریک زنده مانده است. از تلقی فروش صوری فقط اگر هر سه شرط زیر برقرار باشد اجتناب می‌کنید: فروش استقراضی را در ۳۰ ژانویه سال بعد یا پیش از آن ببندید، سهام پایه را از تاریخ بستن حداقل ۶۰ روز کاملاً بدون پوشش نگه دارید، و ریسک زیان شما در هیچ نقطه‌ای از آن بازه کاهش نیابد. اگر هر یک از شروط را از دست بدهید، فروش صوری برقرار است. اگر سود فروش صوری را شناسایی کردید، مبنای شما در سهام به همان مقدار افزایش می‌یابد، پس بستن فروش استقراضی در آینده همان سود را دو بار مالیات نمی‌کند — اما باید خودتان آن تعدیل را پیگیری کنید.
فروش‌های شست‌وشو، استرادل و دیگر موانع
سه رژیم دیگر با فروش استقراضی تلاقی دارند و فروشندگان استقراضی فعال مرتباً به آنها برمی‌خورند.
فروش‌های شست‌وشو شامل فروش استقراضی می‌شوند. تحت ماده ۱۰۹۱، اگر فروش استقراضی را با زیان ببندید و فروش استقراضی جدیدی از سهم به‌طور اساسی یکسان باز کنید — یا سهم به‌طور اساسی یکسان بخرید — ظرف ۳۰ روز پیش یا پس از تاریخ بستن، زیان رد می‌شود. مبلغ ردشده برای همیشه از دست نمی‌رود؛ به مبنای موقعیت جایگزین افزوده می‌شود، پس وقتی آن موقعیت بسته شود آن را بازیابی می‌کنید. اما جابه‌جایی زمان‌بندی وقتی موقعیت جایگزین تا سال مالیاتی بعد باز بماند دردناک است. معامله‌گران روزانه‌ای که در همان نماد مدام وارد و خارج می‌شوند بی‌آنکه بدانند مرتباً این قاعده را فعال می‌کنند.
استرادل‌ها زیان‌ها را به تعویق می‌اندازند. اگر فروش استقراضی شما یک پایه از یک استرادل باشد — موقعیت‌های جبران‌کننده در همان دارایی یا دارایی مرتبط — ماده ۱۰۹۲ هر زیان محقق‌شده را تا حدی که سود محقق‌نشده روی پایه جبران‌کننده دارید به تعویق می‌اندازد. زیان به‌تعویق‌افتاده به آینده منتقل می‌شود و در سال بعد تحت همان آزمون قابل کسر می‌شود. این قاعده برای متوقف کردن برداشت گزینشی زیان از یک طرف موقعیت پوشش‌داده‌شده وجود دارد در حالی که سودها در طرف دیگر محقق‌نشده می‌مانند.
آتی‌ها با قواعد متفاوتی بازی می‌کنند. فروش استقراضی قراردادهای ماده ۱۲۵۶، مانند آتی‌های تنظیم‌شده، از کل این رژیم عبور می‌کنند. آن قراردادها در آخرین روز کاری سال به بازار (mark to market) ارزش‌گذاری می‌شوند — به‌عنوان فروخته‌شده و بازخرید‌شده به قیمت بسته شدن تلقی می‌شوند — و سود یا زیان حاصل صرف‌نظر از دوره نگهداری ۶۰٪ بلندمدت و ۴۰٪ کوتاه‌مدت تقسیم می‌شود. آن نرخ ترکیبی بسیار مهربان‌تر از رفتار کوتاه‌مدت محض است و یکی از دلایلی است که استراتژی‌های نزولی مبتنی بر آتی معامله‌گران مالیات‌آگاه را جذب می‌کند.
یک مالیات تکمیلی دیگر هم باید بودجه‌بندی کنید: سودهای فروش استقراضی در درآمد خالص سرمایه‌گذاری برای مالیات ۳٫۸٪ درآمد خالص سرمایه‌گذاری به حساب می‌آیند، که بالاتر از ۲۰۰٬۰۰۰ دلار درآمد ناخالص تعدیل‌شده اصلاح‌شده برای اظهارکنندگان مجرد، ۲۵۰٬۰۰۰ دلار برای اظهارکنندگان مشترک و ۱۲۵٬۰۰۰ دلار برای متأهل‌های جداگانه اعمال می‌شود. این آستانه‌ها با تورم شاخص‌بندی نمی‌شوند، پس هر سال مالیات‌دهندگان بیشتری را گرفتار می‌کنند.
گزارش معامله: فرم ۸۹۴۹ و جدول D
کارگزار شما عایدات فروش استقراضی را در فرم ۱۰۹۹-B گزارش می‌کند، اما ورودی‌های اظهارنامه را شما باید درست انجام دهید، و فیلدهای تاریخ برخلاف شهود کار می‌کنند. در فرم ۸۹۴۹، ستون (b)، تاریخ تحصیل، تاریخی است که دارایی مورد استفاده برای بستن فروش استقراضی را به دست آورده‌اید — و ستون (c)، تاریخ فروش، تاریخی است که آن دارایی را به وام‌دهنده تحویل داده‌اید. در یک معامله استاندارد خرید-برای-پوشش، هر دو تاریخ همان تاریخ پوشش هستند.
معامله را در بخش I (کوتاه‌مدت) یا بخش II (بلندمدت) بر اساس ماهیت نهایی پس از اعمال قواعد ماده ۱۲۳۳ وارد کنید — نه هر دوره نگهداری‌ای که فرم کارگزار پیشنهاد می‌دهد. اگر فرم ۱۰۹۹-B رفتار متفاوتی از آنچه قواعد ضدسوءاستفاده الزام می‌کنند نشان دهد، در بخش صحیح گزارش دهید و از کد تعدیل برای توضیح تفاوت استفاده کنید؛ کد W زیان ردشده تحت قواعد فروش شست‌وشو را نشان می‌دهد. اگر پرداخت به‌جای سود را تحت قاعده ۴۵ روز سرمایه‌ای کرده‌اید، آن را به مبنایی که اینجا گزارش می‌دهید بیفزایید.
جمع‌ها به جدول D می‌روند که نتایج کوتاه‌مدت را با نتایج بلندمدت خالص‌سازی می‌کند. اگر مجموع زیان‌های سرمایه‌ای از مجموع سودهای سرمایه‌ای بیشتر شود، می‌توانید مازاد را تا ۳٬۰۰۰ دلار در سال (۱٬۵۰۰ دلار برای متأهل‌های جداگانه) در برابر سایر درآمدها کسر کنید و باقی را به‌طور نامحدود به آینده منتقل کنید. برای یک فروش صوری تحت ماده ۱۲۵۹، فروش تلقی‌شده را در فرم ۸۹۴۹ و جدول D با تاریخ فروش مقرر بر روز باز کردن فروش استقراضی جبران‌کننده گزارش دهید — و یادداشتی از آن نگه دارید، چون سوابق شلخته همان دلیل گزارش دو باره یک سود وقتی موقعیت نهایتاً بسته می‌شود است.
اشتباهات اینجا ارزان نیستند. جریمه ۲۰٪ مرتبط با دقت در مورد کم‌پرداختی‌های ناشی از سهل‌انگاری یا کم‌اظهاری اساسی مالیات اعمال می‌شود — «اساسی» یعنی بیشتر از ۵٬۰۰۰ دلار یا ۱۰٪ مالیاتی که اظهارنامه شما باید نشان می‌داد، هر کدام بزرگ‌تر باشد. با توجه به اینکه قواعد ماده ۱۲۳۳ و ۱۲۵۹ بی‌سروصدا سودها را دوباره طبقه‌بندی می‌کنند، عبور تصادفی از این آستانه آسان است. دفاع همان عادت کسل‌کننده‌ای است که هر بخش دیگر این راهنما را درست می‌کند: برای هر باز کردن، پوشش، پرداخت سود سهام و هزینه قرض یک سابقه تاریخ‌دار نگه دارید، با یادداشتی از اینکه کدام قاعده را اعمال کردید و چرا. آخرین قدم مفید پس از هر پوشش سودآور این است که آن یادداشت را وقتی معامله تازه است بنویسید — خودِ آوریل بعدیِ شما خواننده‌ای است که به آن نیاز دارد.