درآمد بانک آو امریکا در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶: هزینه ۱.۲ میلیارد دلاری رشد ۸ درصدی NII را پنهان می‌کند

در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶، بانک آو امریکا درآمد خالص سه‌ماهه سوم خود را ۶.۹ میلیارد دلار، معادل ۰.۹۱ دلار به ازای هر سهم گزارش کرد — ۱۷ درصد کمتر از سال قبل، و تمام این کاهش تنها به یک قلم مربوط می‌شود: یک تسویه نظارتی ۱.۲ میلیارد دلاری غیرقابل‌کسر از مالیات در خصوص برنامه‌های انطباق مبارزه با پول‌شویی و تحریم‌های این بانک. اگر آن را کنار بگذارید، تصویر این سه‌ماهه کاملاً متفاوت می‌شود: درآمد خالص تعدیل‌شده ۸.۱ میلیارد دلار، EPS تعدیل‌شده ۱.۰۸ دلار و درآمد خالص بهره با ۸ درصد رشد به ۱۶.۴ میلیارد دلار. بازار به این تعدیل اهمیت نداد — سهام در معاملات پیش‌بازار ۴ درصد سقوط کرد و به سمت شدیدترین افت پس از گزارش درآمد در ۱۶ سال گذشته پیش رفت. این همان سه‌ماهه‌ای است که جریمه داستان اصلی آن است و بانکِ زیر آن، پانویس ماجراست؛ دفتر کل به شما اجازه می‌دهد هر دو را بخوانید.

اعداد اصلی​

سال مالی شرکت بانک آو امریکا همان سال تقویمی است؛ سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ پایان یافت. هر رقم زیر از فرم 8-K، اطلاعیه درآمد و ارائه برای سرمایه‌گذاران، و ضمیمه مالی گرفته شده است — هیچ فرم 10-Q برای این سه‌ماهه تا ۲۱ اکتبر ثبت نشده بود، بنابراین ضمائم 8-K منبع اصلی هستند. درآمد بر مبنای گزارش‌شده (GAAP) بیان شده است؛ رقم اصلی بانک یعنی ۳۰.۱ میلیارد دلار نسخه کاملاً مشمول مالیات معادل است که ۱۶۱ میلیون دلار تعدیل به آن اضافه می‌کند.

این کاهش کالبدشکافی روشنی دارد: همان هزینه است، تمام هزینه است، و تقریباً هیچ چیز جز هزینه نیست. هزینه غیربهره‌ای نسبت به سال قبل ۲,۳۸۵ میلیون دلار افزایش یافت که ۱,۲۰۰ میلیون دلار آن ذخیره تسویه در بخش «سایر» (که هزینه غیربهره‌ای آن از ۲۰۱ میلیون دلار به ۱,۳۹۶ میلیون دلار جهش کرد) نشسته است. با کنار گذاشتن آن، رشد هزینه ۶.۸ درصد در برابر رشد درآمد ۳.۲ درصد بود — عالی نیست، اما یک داستان عملیاتی است، نه یک انفجار. و چون این هزینه قابل کسر از مالیات نیست، خط مالیات تقریباً تکان نخورد: هزینه مالیات بر درآمد تنها ۲.۰ درصد به ۲,۰۳۴ میلیون دلار کاهش یافت، در حالی که درآمد پیش از مالیات ۱۳.۸ درصد افت کرد و نرخ مؤثر مالیات را از ۲۰ درصد سال قبل به حدود ۲۳ درصد رساند. این جریمه تمام ۱.۲ میلیارد دلار را بدون هیچ سپر مالیاتی از سهامداران گرفت.

پل تعدیل خود اطلاعیه همین داستان را با واحدهای انتخابی بانک بازگو می‌کند:

پیش از جشن گرفتن ارقام تعدیل‌شده، دو هشدار. نخست، EPS تعدیل‌شده ۱.۰۸ دلاری همچنان از اجماع حدود ۱.۱۰ دلاری عقب ماند و درآمد ۳۰.۰ میلیارد دلاری کمتر از پیش‌بینی ۳۰.۶ میلیارد دلاری بود (به گزارش آن زمان) — این عقب‌ماندگی بدون هزینه کوچک‌تر است، اما همچنان عقب‌ماندگی است. دوم، مقایسه فصلی چیزی را چرب نمی‌کند: درآمد ۵.۱ درصد و درآمد خالص ۲۳.۶ درصد نسبت به سه‌ماهه دوم، زمانی که درآمد بازارها داغ بود، کاهش یافت. این سه‌ماهه همان نرخ پایه به‌علاوه یک جریمه است.

بررسی عمیق درآمد​

جزئیات بخش‌ها از اطلاعیه درآمد گرفته شده و بر مبنای کاملاً مشمول مالیات معادل بیان شده است؛ چهار بخش به‌علاوه «سایر» به ۳۰,۱۱۹ میلیون دلار در برابر ۲۹,۹۵۸ میلیون دلار گزارش‌شده می‌رسند. تز این سه‌ماهه رشد ترازنامه در برابر ضعف بازارهاست: وام‌های پایانی ۷ درصد رشد به ۱.۲۵ تریلیون دلار و سپرده‌های پایانی ۲ درصد رشد به ۲.۰۴ تریلیون دلار، در حالی که فروش و معاملات ۵ درصد و کارمزدهای بانکداری سرمایه‌گذاری ۱۱ درصد کاهش یافت.

بانکداری مصرف‌کننده ۳۸ درصد درآمد بخش‌ها و لنگرگاه این سه‌ماهه است: درآمد ۴ درصد رشد به ۱۱.۶ میلیارد دلار، درآمد خالص ۳.۵ میلیارد دلار، سپرده‌های میانگین ۹۴۹ میلیارد دلار «به‌طور متوسط بالاتر» و ۳۲ درصد بیشتر از سطوح پیش از همه‌گیری. اینجا همان جایی است که زبان تقاضای مدیریت نهفته است. آلیستر بورثویک، مدیر مالی، گفت «شاهد فعالیت سالمی از سوی مشتریان مصرف‌کننده، مدیریت ثروت، تجاری و شرکتی بودیم»، و شواهد مرتبط با دفتر کل موافقت می‌کند — کل هزینه کارت ۲۶۶ میلیارد دلار با ۸ درصد رشد، بیش از ۲۰۰,۰۰۰ حساب جاری مصرف‌کننده جدید خالص برای سی‌ویکمین سه‌ماهه متوالی رشد خالص، و دارایی‌های سرمایه‌گذاری مصرف‌کننده ۱۴ درصد رشد به ۶۶۴ میلیارد دلار. روایت برایان موینیهان، مدیرعامل: «تیم رشد ارگانیک ارائه داد، روابط با مشتری را عمیق‌تر کرد و مشتریان جدیدی افزود.»

مدیریت ثروت و سرمایه‌گذاری جهانی موتور رشد است: درآمد ۱۳ درصد رشد به ۷.۱ میلیارد دلار «به دلیل کارمزدهای بالاتر مدیریت دارایی، ۱۶ درصد رشد به ۴.۵ میلیارد دلار، منعکس‌کننده ارزش‌گذاری‌های بالاتر بازار، جریان‌های قوی دارایی‌های تحت مدیریت (AUM) و NII بالاتر.» موجودی مشتریان به ۵.۱ تریلیون دلار رسید، ۹ درصد رشد؛ وام‌های میانگین ۱۳ درصد رشد به ۲۷۹ میلیارد دلار؛ حاشیه پیش از مالیات ۲۹ درصد بود. کارمزدهای مدیریت دارایی برای کل شرکت ۱۷ درصد رشد به ۴.۶ میلیارد دلار رسید — قوی‌ترین خط کارمزد در این سه‌ماهه و مستقیم‌ترین خط وابسته به حفظ سطوح بازار.

بانکداری جهانی از نظر درآمد ثابت بود (+۰.۳ درصد به ۶.۲ میلیارد دلار) اما در زیر سطح به شکلی امیدوارکننده مختلط: وام‌های میانگین ۸ درصد رشد با «رشد در سراسر بانکداری شرکتی، تجاری و کسب‌وکار»، سپرده‌های میانگین ۶ درصد رشد به ۶۶۹ میلیارد دلار، و کارمزدهای خدمات خزانه‌داری ۱۰ درصد بهبود. آنچه شکست، نیمه کارمزدی بود — کل کارمزدهای بانکداری سرمایه‌گذاری شرکت (بدون خودگردان) ۱.۸ میلیارد دلار، ۱۱ درصد کاهش، با مشاوره ۱۹ درصد کاهش به ۴۷۱ میلیون دلار و سندیکا ۱۹ درصد کاهش به ۳۵۳ میلیون دلار. سیگنال مدیریت در اینجا خط لوله است، نه چاپ: «خطوط لوله بانکداری سرمایه‌گذاری قوی باقی می‌ماند»، بر اساس ارائه درآمد.

بازارهای جهانی ناامیدی‌آور است: درآمد ۶ درصد کاهش به ۵.۹ میلیارد دلار، درآمد خالص ۲۵ درصد کاهش به ۱.۲ میلیارد دلار. درآمد ثابت، ارز و کالا ۱۷ درصد کاهش به ۲.۶ میلیارد دلار، در حالی که سهام ۱۱ درصد رشد به ۲.۵ میلیارد دلار — یک سه‌ماهه سوم رکوردی برای سهام، و رکورد درآمد فروش و معاملات از ابتدای سال در مجموع، که فقط بر نرمی سه‌ماهه FICC تأکید می‌کند. موینیهان گفت: «در حالی که درآمدهای بانکداری سرمایه‌گذاری و فروش و معاملات کمتر بود، وام‌دهی تجاری در هر بخش مشتری رشد کرد» — جمله‌ای درست که نیمه ضعیف این سه‌ماهه را در بند تبعی خود می‌پذیرد.

داستان حاشیه​

برای یک بانک، داستان حاشیه همان نسبت کارایی، بازده‌ها و آنچه خط مالیات با آن‌ها کرد است. در سراسر چهار سه‌ماهه، این هزینه همه نسبت‌ها را همزمان منفجر می‌کند — و ستون تعدیل‌شده بیشتر آن را بازسازی می‌کند:

با کنار گذاشتن این هزینه، نسبت کارایی ۶۲ درصد به‌جای ۶۶ درصد است، ROE ۱۱.۱ درصد به‌جای ۹.۴ درصد، و ROTCE ۱۴.۹ درصد به‌جای ۱۲.۶ درصد — همه در فاصله‌ای نزدیک از ارقام سال قبل. مکانیزم فروپاشی گزارش‌شده صرفاً مخرج و صورت است: ۱.۲ میلیارد دلار به هزینه‌ها با صفر مزیت مالیاتی، در برابر رشد درآمد تنها ۳.۲ درصد. اما به آنچه تعدیل نمی‌تواند درست کند توجه کنید: حتی بدون هزینه، هزینه‌ها (+۶.۸ درصد) از درآمد (+۳.۲ درصد) پیشی گرفتند، بنابراین نسبت کارایی تعدیل‌شده ۶۲ درصد همچنان دو امتیاز از ۶۰ درصد سال قبل را از دست داد.

قدرت قیمت‌گذاری، برای یک بانک، همان بازده خالص بهره است — و این نقطه درخشان واقعی این سه‌ماهه است. بازده ۱۵ واحد پایه نسبت به سال قبل به ۲.۱۶ درصد رسید (۸ واحد پایه به‌صورت فصلی)، «منعکس‌کننده NII بالاتر و ترازنامه کارآمدتر»، با محرک «موجودی بالاتر وام و سپرده، NII بالاتر مرتبط با فعالیت بازارهای جهانی، و بازقیمت‌گذاری دارایی‌های با نرخ ثابت». بازقیمت‌گذاری نرخ ثابت همان مکانیزم رهاسازی آهسته‌ای است که ارزش نام بردن دارد: اوراق بهادار و وام‌های خریداری‌شده با بازده پایین‌تر که به بازده بالاتر سررسید می‌شوند، سه‌ماهه پس از سه‌ماهه، بدون ریسک جدید. بدون در نظر گرفتن بازارهای جهانی، بازده ۲.۶۵ درصد، با ۱۷ واحد پایه افزایش. هنگامی که یک بانک از «بازقیمت‌گذاری» می‌گوید، پیش از صفت‌ها به بازده باور کنید — اینجا هر دو توافق دارند.

یک سؤال بزرگ​

آیا ۱.۲ میلیارد دلار پایان کار است؟ در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، دفتر کنترل ارز و FinCEN دستورات رضایت نسبت به «جنبه‌های خاصی» از برنامه‌های انطباق قانون رازداری بانکی و مبارزه با پول‌شویی و تحریم‌های اقتصادی ایالات متحده بانک اعلام کردند، و بانک ۱.۲ میلیارد دلار برای جریمه‌های نقدی مدنی ناشی از آن ذخیره کرد. دستور رضایت فقط جریمه نیست — یک برنامه اصلاحی با نقاط عطف، ناظران و هزینه‌های جانبی است که سال‌ها ادامه دارد، و عوامل ریسک خود 10-K هشدار می‌دهند که احکام، جریمه‌ها و «آسیب اعتباری» پیرامون «کفایت برنامه‌های مبارزه با پول‌شویی و تحریم‌های اقتصادی شرکت (از جمله دستورات رضایت مرتبط با آن)» «به‌طور ذاتی دشوار برای پیش‌بینی» هستند. ۱.۲ میلیارد دلار جریمه را کمّی می‌کند. اما برنامه را کمّی نمی‌کند.

این تمایز همان چیزی است که بازار قیمت‌گذاری کرد. EPS تعدیل‌شده ۱.۰۸ دلاری در برابر اجماع ۱.۱۰ دلاری یک عقب‌ماندگی دو سنتی است — نه چیزی که رکورد ۱۶ ساله بسازد. این فروش می‌گوید سرمایه‌گذاران این عدد را به‌عنوان پیش‌پرداخت یک مجموع نامعین تلقی کردند نه یک قلم یک‌باره برای افزودن مجدد. این سه‌ماهه را با دو همتای مرکز پول که پیش‌تر در این مجموعه دفتر کل آمده‌اند مقایسه کنید:

همه همتاها در این سه‌ماهه رشد کردند در حالی که بانک آو امریکا بر مبنای گزارش‌شده کوچک شد — و حتی −۲.۴ درصد تعدیل‌شده نیز با فاصله‌ای زیاد از هر دو همتا عقب است. بخشی از آن ترکیب است (گلدمن مشکل FICC نداشت؛ NII جی‌پی مورگان ۱۳ درصد رشد کرد در برابر ۸ درصد بانک آو امریکا)، اما چارچوب پابرجاست: این ضعیف‌ترین سه‌ماهه از میان سه بانک پیش از جریمه و یک جریمه روی آن پس از آن بود. سؤال برای دو سه‌ماهه آینده این است که آیا هزینه‌های اصلاحی به‌صورت کشش قابل مشاهده در هزینه غیربهره‌ای بخش «سایر» ظاهر می‌شود — این رقم در این سه‌ماهه ۱,۳۹۶ میلیون دلار در برابر ۱۶۷ میلیون دلار سه‌ماهه قبل بود، و این هزینه ۱.۲ میلیارد دلار از این جهش را توضیح می‌دهد. آن خط را زیر نظر بگیرید.

ردیابی یک شرکت ۳۷۷ میلیارد دلاری در متن ساده​

اطلاعیه درآمد یک بانک چهل صفحه ارقام تعدیل‌شده، افزایش‌های FTE و طبقه‌بندی مجدد بخش‌هاست. مدل‌سازی آن در Beancount هر دلار را مجبور به تطبیق می‌کند: درآمد منهای ذخیره منهای هزینه‌ها منهای مالیات باید تا میلیون با درآمد خالص برابر باشد، و دارایی‌ها باید تا میلیون با بدهی‌ها به‌علاوه حقوق صاحبان سهام برابر باشند، وگرنه دفتر کل از اعتبارسنجی خودداری می‌کند. برای آشنایی با قراردادها، راهنمای نحوه مدل‌سازی هر شرکت ما را بخوانید؛ صورت درآمد زیر معامله واقعی این سه‌ماهه است، با درآمد منفی (بستانکار) و هزینه‌ها مثبت (بدهکار) بر اساس قرارداد دوطرفه.

; Check: (-29958) + 1269 + 18522 + 1200 + 2034 + 6933 = 0
 
2026-09-30 * "Bank of America Corporation" "FY2026Q3 Income Statement"
  Income:Revenue                             -29958 MUSD
  Expenses:CostOfRevenue                       1269 MUSD
  Expenses:OperatingExpenses                  18522 MUSD
  Expenses:OperatingExpenses                   1200 MUSD
  Expenses:IncomeTax                           2034 MUSD
  Equity:Adjustments                           6933 MUSD

هزینه تسویه، ثبت جداگانه خود را به‌جای محو شدن در مجموع هزینه ۱۹,۷۲۲ میلیون دلاری می‌گیرد — دفتر کل واقعیت تعیین‌کننده این سه‌ماهه را به‌صورت ساختاری حمل می‌کند، نه به‌عنوان یک پانویس. ترازنامه داستان آرام‌تری را روایت می‌کند: وام‌ها و اجاره‌ها ۱,۲۵۱,۲۶۰ میلیون دلار در برابر ذخیره‌ای تنها ۱۳,۰۰۵ میلیون دلار، یعنی ۱.۰۴ درصد وام‌ها — پنج سال رشد ۲۸ درصدی وام با نسبت ذخیره که ساییده می‌شود، که همان تصمیم مدیریت در مورد اعتبار مطلوب است که در یک نسبت واحد بیان شده. و بازخرید سهام همان‌جایی که همیشه ظاهر می‌شود دیده می‌شود: سهام عادی و سرمایه پرداخت‌شده از ۶۲,۳۹۸ میلیون دلار در سال مالی ۲۰۲۱ به ۸,۲۱۰ میلیون دلار کاهش یافته چراکه بازخریدها از انتشار پیشی گرفتند، و سهام منتشرشده ۱۴ درصد از ۸.۰۸ میلیارد به ۶.۹۲ میلیارد سهام کاهش یافت.

قوس چندساله​

پنج سال کامل به‌علاوه سه‌ماهه جدید، هر رقم از صورت‌های مالی ثبت‌شده دفتر کل:

*سه‌ماهه سوم یک فصل واحد است؛ ستون‌های ترازنامه عکس‌های لحظه پایان دوره هستند.

این قوس، داستان بانکی است که در طول چرخه نرخ بهره مرکب رشد می‌کند. درآمد از سال مالی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ ۲۷ درصد رشد کرد در حالی که درآمد خالص بهره ۴۰ درصد رشد کرد — سال‌های افزایش نرخ کل پرتفوی یک تریلیون دلاری وام را سریع‌تر از هزینه سپرده بازقیمت‌گذاری کرد. سپس ببینید چه چیزی آن را تأمین مالی کرد: سپرده‌ها در واقع از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ کاهش یافتند (انقباض کمی که سیستم را تخلیه کرد) پیش از بازسازی به ۲.۰۲ تریلیون دلار، در حالی که وام‌ها هرگز از رشد بازنایستادند. این همان بانکی است که در خشکسالی سپرده وام می‌دهد و طرف دیگر آن را می‌برد. یک نکته قابلیت مقایسه: تغییر حسابداری سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ برای سرمایه‌گذاری‌های سهام مرتبط با مالیات مبالغی را بین درآمد سایر و هزینه مالیات بر درآمد جابه‌جا کرد، بنابراین این دو خط در دفتر کل بین سال مالی ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ گام برمی‌دارند؛ درآمد خالص در سراسر دوره قابل مقایسه است و تنها ۱۵۹ میلیون دلار در این تغییر حرکت کرد.

بازگشت سرمایه موتور مرکب دوم است. سود سه‌ماهه از ۰.۲۸ دلار به ۰.۳۲ دلار در این سه‌ماهه افزایش یافت (افزایش ۱۴ درصدی)، تنها سه‌ماهه سوم ۸.۳ میلیارد دلار از طریق سود سهام و ۶ میلیارد دلار بازخرید بازگرداند، و تعداد سهام در هر سال واحد کاهش یافته است. ارزش دفتری هر سهم به ۳۹.۲۶ دلار رسید، ۴ درصد رشد سالانه، با ارزش دفتری عینی ۲۹.۱۴ دلار — نسبت CET1 از ۱۱.۶ درصد سال قبل به ۱۰.۹ درصد عقب نشست اما همچنان به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از الزامات است.

داوری: صعودی در برابر نزولی​

استدلال صعودی

• NII یک ماشین مرکب است: ۱۶.۴ میلیارد دلار، ۸ درصد رشد، با بازقیمت‌گذاری دارایی‌های نرخ ثابت که همچنان جریان دارد و بازده ۱۵ واحد پایه افزایش به ۲.۱۶ درصد.
• با کنار گذاشتن هزینه، EPS ۱.۰۸ دلاری حدود ۴ درصد رشد کرد با ROTCE ۱۴.۹ درصدی — بازده دورقمی روی حقوق صاحبان سهام عینی با سود و زیان اصلی سالم.
• اعتبار پاک‌تر از پاک است: زیان خالص حذف‌شده ۱.۳ میلیارد دلار از ۱.۴ میلیارد دلار هم سالانه و هم فصلی کاهش یافت، و ذخیره ثابت در ۱.۳ میلیارد دلار بود.
• بازگشت سرمایه بی‌امان است: ۸.۳ میلیارد دلار در یک سه‌ماهه، افزایش ۱۴ درصدی سود سهام به ۰.۳۲ دلار، و ۱۴ درصد سهام بازنشسته از ۲۰۲۱.
• چرخ ثروت می‌چرخد: ۵.۱ تریلیون دلار موجودی مشتریان (+۹ درصد)، ۲.۴ تریلیون دلار AUM (+۱۲ درصد)، و کارمزدهای مدیریت دارایی ۱۷ درصد افزایش.

استدلال نزولی

• ۱.۲ میلیارد دلار ممکن است پیش‌پرداخت باشد: دستورات رضایت هزینه‌های اصلاحی چندساله به همراه دارند که در خط هزینه بخش «سایر» می‌نشینند، جایی که ۱,۳۹۶ میلیون دلار این سه‌ماهه پیش‌تر نرخ پایه را مبهم کرده است.
• سهم بازارها در جهت اشتباه در حال لغزش است: FICC ۱۷ درصد کاهش و کارمزدهای IB ۱۱ درصد کاهش در حالی که گلدمن در همان کسب‌وکارها سه‌ماهه‌های رکوردی ثبت کرد.
• ارقام تعدیل‌شده همچنان عقب ماندند: ۱.۰۸ دلار در برابر اجماع حدود ۱.۱۰ دلار و درآمد ۳۰.۰ میلیارد دلاری در برابر پیش‌بینی ۳۰.۶ میلیارد دلاری.
• هزینه‌ها حتی بدون هزینه از درآمد پیشی می‌گیرند: +۶.۸ درصد در برابر +۳.۲ درصد، و نسبت کارایی تعدیل‌شده ۶۲ درصد را دو امتیاز بدتر از سال قبل رها می‌کند.
• بالشتک CET1 نازک می‌شود: ۱۰.۹ درصد، کاهش از ۱۱.۶ درصد سال قبل، حتی در حالی که بانک ۶ میلیارد دلار سهام در سه‌ماهه‌ای که ۱.۲ میلیارد دلار هزینه برداشت، بازخرید کرد.

نظر ما: بانک را بخرید، نه این سه‌ماهه را — اما فقط پس از آنکه صورت‌حساب اصلاحات نمایان شود. فرنچایز عملیاتی کار خود را کرد: NII در حال مرکب شدن، اعتبار پاک، سپرده‌ها و وام‌ها در حال رشد، کارمزدهای ثروت شتاب‌گیرنده. هیچ چیز در سود و زیان اصلی، فروش رکورد ۱۶ ساله را توجیه نمی‌کند. اما دستورات رضایت ابزارهای ریسک دنباله‌دار با دنباله‌های چندساله هستند، و تا زمانی که خط هزینه بخش «سایر» نشان دهد انطباق واقعاً هر سه‌ماهه چه هزینه‌ای دارد، سهام سزاوار تخفیف خود است. ۱.۲ میلیارد دلار قابل دانستن است؛ آنچه آزاد می‌کند نه. هزینه غیربهره‌ای بخش «سایر» در سه‌ماهه چهارم را زیر نظر بگیرید — نرخ پایه اصلاحات همان‌جاست و بازقیمت‌گذاری منتظر آن است.