فرم ۷۰۶-NA: تله ۶۰,۰۰۰ دلاری که می‌تواند املاک و مستغلات سرمایه‌گذار خارجی در آمریکا را به مالیات بر ارث ۴۰ درصدی تبدیل کند

یک کارآفرین ثروتمند در سنگاپور یک آپارتمان کاندو ۴ میلیون دلاری در منهتن می‌خرد تا سرمایه‌اش را حفظ کند و زمانی که فرزندانش در دانشگاه کلمبیا تحصیل می‌کنند، محلی برای اقامت داشته باشند. او هرگز در ایالات متحده زندگی نمی‌کند. هرگز گرین کارت نمی‌گیرد. او هرگز تصور نمی‌کند که اداره درآمد داخلی (IRS) پس از مرگش تا آن سوی اقیانوس آرام نفوذ کند. سپس او به طور ناگهانی فوت می‌کند و مجری وصیت او متوجه می‌شود که معافیت مالیات بر ارث ایالات متحده که برای او در نظر گرفته شده، مبلغ ۱۳.۹۹ میلیون دلاری نیست که شهروندان در سال ۲۰۲۶ از آن بهره‌مند می‌شوند — بلکه این رقم تنها ۶۰,۰۰۰ دلار است که از سال ۱۹۸۸ تغییر نکرده و فقط بر دارایی‌های مستقر در آمریکا اعمال می‌شود. ماترک او صرفاً بابت همان آپارتمان حدود ۱.۵ میلیون دلار مالیات فدرال بر ارث بدهکار است که باید ظرف ۹ ماه، قبل از اینکه ملک بتواند به طور قانونی فروخته یا منتقل شود، پرداخت گردد.

این دردناک‌ترین غافلگیری در برنامه‌ریزی بین‌المللی ارث است و توسط یک اظهارنامه به‌ظاهر کوتاه و فریبنده مدیریت می‌شود: فرم 706-NA، اظهارنامه مالیات بر ارث (و انتقال با پرش نسلی) ایالات متحده. چه به مشتریان خارجی که دارای املاک و مستغلات در آمریکا، حساب‌های کارگزاری ایالات متحده یا سهام شرکت‌های خصوصی آمریکایی هستند مشاوره می‌دهید — و چه خودتان آن سرمایه‌گذار خارجی هستید — درک فرم 706-NA قبل از مرگ، تفاوت بین یک تصفیه حساب منظم و یک قبض مالیاتی است که ثروت نسل‌ها را فرسوده می‌کند.

چه کسی واقعاً باید فرم 706-NA را پر کند

فرم 706-NA برای متوفایی اعمال می‌شود که در تاریخ فوت، غیرمقیم و غیرسیتیزن ایالات متحده بوده است — چیزی که قانون مالیات آن را برای مقاصد مالیات بر ارث «بیگانه غیرمقیم» (NRA) می‌نامد. تعریف اقامت در مالیات بر ارث با تعریف آن در مالیات بر درآمد متفاوت است. برای مالیات بر درآمد، اقامت معمولاً از تست گرین کارت یا تست حضور فیزیکی تبعیت می‌کند. برای مالیات بر ارث، اقامت به دومیسیل (Domicile) بستگی دارد — یعنی جایی که متوفی یک خانه واقعی، ثابت و دائمی را با نیت ماندن نامحدود حفظ کرده است. یک شخص می‌تواند تحت تست حضور فیزیکی، مقیم مالیاتی ایالات متحده برای درآمد باشد و همچنان به عنوان یک بیگانه غیرمقیم برای مقاصد مالیات بر ارث فوت کند، در صورتی که هرگز محل اقامت دائمی خارجی خود را ترک نکرده باشد.

مجری وصیت باید فرم 706-NA را زمانی ارسال کند که ارزش ناخالص دارایی‌های مستقر در ایالات متحده متوفی، به اضافه هدایای مشمول مالیات تعدیل شده و معافیت خاص مالیات بر هدیه، از ۶۰,۰۰۰ دلار فراتر رود. این آستانه از سال ۱۹۸۸ تغییر نکرده و با تورم تعدیل نمی‌شود. حتی یک حساب کارگزاری با اندازه متوسط در آمریکا، یک خانه ییلاقی در فلوریدا، یا چند صد سهم از شرکت اپل می‌تواند یک متوفای خارجی را از این مرز عبور دهد.

ارسال اظهارنامه نه ماه پس از تاریخ فوت الزامی است، که با ارسال فرم 4768 قبل از سررسید اصلی، تمدید خودکار شش‌ماهه امکان‌پذیر است. تمدید دوم ممکن است در موارد اضطراری درخواست شود. نکته حیاتی این است که پرداخت مالیات عموماً در همان سررسید نه ماهه اصلی انجام می‌شود، حتی اگر تمدید ارسال اظهارنامه تایید شده باشد — بهره از روز اول بر مبالغ پرداخت‌نشده انباشته می‌شود.

چه مواردی «اموال مستقر در آمریکا» (U.S.-Situs Property) محسوب می‌شوند

قوانین مالیات بر ارث برای افراد غیرمقیم (NRA) فقط به دارایی‌هایی دسترسی دارد که در ایالات متحده مستقر (Sited) هستند. تله اینجاست که تعاریف محل استقرار (Situs) برای مقاصد مالیات بر ارث منحصر‌به‌فرد هستند و با قوانین منبع برای مالیات بر درآمد همخوانی ندارند.

همیشه مستقر در آمریکا (مشمول مالیات):

• املاک و مستغلات ایالات متحده. زمین، ساختمان‌ها، منافع آپارتمان کاندو، حق اجاره و مستحدثات که به لحاظ فیزیکی در ایالات متحده واقع شده‌اند. مالکیت از طریق یک LLC که مستقیماً متعلق به متوفی است، تغییری در صورت مسئله ایجاد نمی‌کند — اگر LLC تک‌عضوی باشد، برای این مقاصد نادیده گرفته شده یا شفاف تلقی می‌شود.
• اموال شخصی منقول در ایالات متحده. آثار هنری نصب شده در آپارتمانی در نیویورک، جواهرات نگهداری شده در گاوصندوق بانکی در آمریکا، یک قایق تفریحی پهلو گرفته در میامی، یا خودرویی در گاراژی در لس‌آنجلس. موقعیت فیزیکی در زمان فوت تعیین‌کننده است. (یک معافیت محدود برای آثار هنری که به طور موقت برای نمایش غیرانتفاعی وارد شده‌اند وجود دارد.)
• سهام شرکت‌های آمریکایی. سهام صادر شده توسط شرکتی که تحت قوانین ایالات متحده سازمان‌یافته است، بدون توجه به اینکه گواهی سهام به لحاظ فیزیکی در کجا نگهداری می‌شود، حساب کارگزاری در کجا قرار دارد یا اینکه شرکت عملیاتی در آمریکا دارد یا خیر، دارایی مستقر در آمریکا محسوب می‌شود. یک سرمایه‌گذار خارجی که ۵ میلیون دلار سهام اپل را از طریق یک حساب بانکی سوئیسی نگهداری می‌کند، برای مقاصد مالیات بر ارث، دارای ۵ میلیون دلار دارایی مستقر در آمریکا است.
• تعهدات بدهی اشخاص آمریکایی. اسناد، اوراق قرضه و بدهی‌های مشابه صادر شده توسط یک بدهکار آمریکایی، از جمله اوراق قرضه دولتی و شهرداری ایالات متحده، عموماً مستقر در آمریکا هستند — با استثنائات مهم (در ادامه ببینید).

هرگز مستقر در آمریکا (مستثنی شده):

• سپرده‌های بانکی در بانک‌های آمریکا — شامل گواهی‌های سپرده (CD) و حساب‌های بازار پول — مشروط بر اینکه سپرده‌ها به طور موثری با یک تجارت یا کسب‌وکار در آمریکا مرتبط نباشند. این معافیت به سرمایه‌گذاران خارجی اجازه می‌دهد بدون ایجاد درگیری مالیاتی بر ارث، به طور ایمن پول نقد خود را به دلار آمریکا نگه دارند.
• تعهدات بهره پرتفوی. ابزارهای بدهی صادر شده پس از ۱۸ جولای ۱۹۸۴ که واجد شرایط معافیت بهره پرتفوی تحت بخش 871(h) هستند — که شامل اکثر اوراق قرضه شرکتی قابل معامله در بورس و اوراق بهادار خزانه‌داری آمریکا می‌شود که توسط سرمایه‌گذاران خارجی نگهداری می‌شوند — به عنوان دارایی غیرمستقر در آمریکا تلقی می‌شوند.
• عواید بیمه عمر برای عمر خود متوفی. بیمه پرداخت شده توسط یک شرکت آمریکایی بابت فوت یک بیگانه غیرمقیم (NRA) از ماترک مشمول مالیات در آمریکا مستثنی است. این قاعده به تنهایی محرک بسیاری از برنامه‌ریزی‌ها برای مشتریان خارجی با دارایی خالص بالا است.
• سهام شرکت‌های خارجی. حتی اگر تنها دارایی یک شرکت خارجی، یک برج اداری در منهتن باشد، سهام آن شرکت خارجی دارایی غیرمستقر در آمریکا محسوب می‌شود. این اساس ساختار «شرکت بلاکر» (Blocker Corporation) است که در ادامه بررسی می‌شود.
• سهم متناسب از برخی سهام شرکت‌های سرمایه‌گذاری تحت نظارت (RIC). برای متوفیانی که پس از سال ۲۰۰۴ فوت کرده‌اند، بخشی از یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک آمریکایی که متعلق به دارایی‌های خارجی واجد شرایط است، مستثنی می‌شود.

بنابراین، میزان مواجهه یک سرمایه‌گذار خارجی می‌تواند بر اساس نحوه نگهداری سرمایه‌گذاری در آمریکا — و نه فقط نوع آن — به طور دراماتیکی تغییر کند.

صخره ۴۰ درصدی: محاسبه مالیات

پس از تعیین دارایی ناخالص مستقر در ایالات متحده، کسرکردنی‌های مجاز به نسبت سهم دارایی‌های مستقر در آمریکا از کل دارایی‌های جهانی کسر می‌شوند. این قاعده تسهیم به نسبت (Proration) یکی از بخش‌هایی از فرم است که بیشترین سوءبرداشت‌ها درباره آن وجود دارد. مدیر تصفیه نمی‌تواند به سادگی کل مبلغ بدهی‌های تضمین‌شده توسط ملک در آمریکا را کسر کند، مگر اینکه دارایی‌های جهانی نیز افشا شوند — و افشای دارایی‌های جهانی یک تصمیم استراتژیک است زیرا شفافیت گسترده‌تری را تحمیل می‌کند.

ماترک مشمول مالیات سپس با همان نرخ‌های پلکانی مالیات بر ارث که برای شهروندان اعمال می‌شود، مشمول مالیات می‌گردد که برای ماترک بیش از ۱ میلیون دلار به ۴۰٪ می‌رسد. در مقابل این مبلغ، مدیر تصفیه از یک اعتبار یکپارچه ۱۳,۰۰۰ دلاری استفاده می‌کند که دقیقاً اولین ۶۰,۰۰۰ دلار از ماترک مشمول مالیات را پوشش می‌دهد. فراتر از این آستانه، نرخ‌های نهایی به شدت بالا می‌روند: ۱۸٪ برای اولین ۱۰,۰۰۰ دلار از ماترک مشمول مالیات، که تا ۴۰٪ برای مبالغ بالای ۱ میلیون دلار افزایش می‌یابد.

محاسبات بی‌رحمانه است. یک ماترک مشمول مالیات ۴ میلیون دلاری مستقر در آمریکا، پیش از اعمال مزایای معاهده، منجر به مالیات تقریبی ۱.۵۴۶ میلیون دلاری می‌شود.

مزایای معاهده: اهرمی که کمتر از آن استفاده شده است

ایالات متحده معاهدات مالیات بر ارث و هدیه با ۱۷ کشور را حفظ کرده است: استرالیا، اتریش، کانادا، دانمارک، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، هلند، نروژ، جمهوری آفریقای جنوبی، سوئد، سوئیس و بریتانیا. (کانادا از نظر فنی از طریق یک پروتکل در معاهده مالیات بر درآمد مدیریت می‌شود و نه یک معاهده ارث مستقل، اما عملکرد مشابهی دارد.)

مزایای معاهده معمولاً به یکی از سه روش زیر عمل می‌کند:

1. بازطبقه‌بندی محل استقرار (Situs). معاهدات با آلمان، فرانسه و بریتانیا، در میان کشورهای دیگر، می‌توانند برخی از سهام شرکت‌های آمریکایی متعلق به متوفی مقیم کشور طرف معاهده را به عنوان دارایی غیر مستقر در آمریکا بازتعریف کنند و عملاً آن را از ماترک مشمول مالیات در آمریکا خارج کنند.
2. اعطای اعتبار یکپارچه تسهیم شده. معاهدات با کانادا، آلمان، فنلاند و سوئیس (در میان دیگران) به ماترک خارجی اجازه می‌دهند تا سهمی متناسب از کل اعتبار یکپارچه ایالات متحده — که در حال حاضر در سال ۲۰۲۶ معادل ۱۳.۹۹ میلیون دلار است — را به نسبت دارایی‌های مستقر در آمریکا به کل دارایی‌های جهانی مطالبه کنند. برای یک فرد خارجی با دارایی خالص بالا که دارایی‌های آمریکایی‌اش بخش کوچکی از کل ثروت اوست، این موضوع می‌تواند مالیات بر ارث فدرال را به کلی حذف کند.
3. اعطای اعتبار مالیاتی خارجی. معاهدات با اجازه دادن به اعتباری برای مالیات‌های پرداخت شده در کشور متبوع متوفی برای همان دارایی‌ها، از مالیات مضاعف جلوگیری می‌کنند.

مزایای معاهده خودکار نیستند. آن‌ها باید صراحتاً با ضمیمه کردن Form 8833, Treaty-Based Return Position Disclosure به فرم 706-NA مطالبه شوند. عدم مطالبه آن‌ها در اظهارنامه‌ای که به موقع تسلیم شده باشد، می‌تواند منجر به اسقاط دائمی اعتباری بسیار بزرگ‌تر شود. برای ماترک‌هایی که مستحق اعتبار یکپارچه تسهیم شده هستند، پیامد عملی فراموش کردن فرم 8833 می‌تواند میلیون‌ها دلار مالیات غیرضروری باشد.

FIRPTA: مشکل نقدینگی در مدیریت ماترک

متوفیان خارجی به ندرت با ۱.۵ میلیون دلار نقد در حساب بانکی در آمریکا فوت می‌کنند که برای پرداخت مالیات بر ارث آماده باشد. بیشتر دارایی‌های مستقر در آمریکا غیرنقد شونده هستند — یک آپارتمان، یک خانه ییلاقی، یا سهمی در یک شرکت سهامی خاص. مدیر تصفیه باید دارایی را بفروشد و این فروش با یک رژیم مالیات تکلیفی جداگانه برخورد می‌کند: قانون مالیات بر سرمایه‌گذاری خارجی در املاک و مستغلات (FIRPTA).

هنگامی که یک ماترک (که برای اهداف FIRPTA یک شخص خارجی محسوب می‌شود) ملک واقعه در آمریکا را می‌فروشد، خریدار عموماً موظف است ۱۵٪ از قیمت ناخالص فروش را کسر کرده و از طریق Form 8288 ظرف ۲۰ روز پس از نهایی شدن معامله به IRS واریز کند. توجه داشته باشید: مالیات تکلیفی بر مبلغ ناخالص اعمال می‌شود، نه بر سود حاصله. در یک فروش ۴ میلیون دلاری، این یعنی ۶۰۰,۰۰۰ دلار نقد پیش از آنکه ماترک حتی یک دلار از عواید را ببیند به IRS منتقل می‌شود — حتی اگر صورت‌حساب نهایی مالیات ماترک بسیار کمتر باشد.

راه حلی وجود دارد. مدیر تصفیه می‌تواند پیش از نهایی شدن معامله، Form 8288-B, Application for Withholding Certificate را برای درخواست کاهش یا صفر کردن مبلغ مالیات تکلیفی بر اساس بدهی مالیاتی واقعی مورد انتظار ماترک تسلیم کند. در صورت تایید، این گواهی خریدار را از کسر مالیات اضافی معاف می‌کند. این درخواست باید با زمان‌بندی فرم 706-NA هماهنگ شود، زیرا مالیات بر ارث و مالیات بر سود سرمایه FIRPTA هر دو برای یک نقدینگی و در یک بازه زمانی ۹ ماهه رقابت می‌کنند.

برای املاک مسکونی که به قیمت ۱ میلیون دلار یا کمتر به خریداری فروخته می‌شوند که از آن به عنوان محل سکونت استفاده خواهد کرد، نرخ FIRPTA به ۱۰٪ کاهش می‌یابد. برای فروش‌های ۳۰۰,۰۰۰ دلار یا کمتر به خریداری که مالک-ساکن باشد، مالیات تکلیفی FIRPTA می‌تواند صفر باشد — اما ماترک همچنان باید اظهارنامه مالیات بر درآمد را برای گزارش سود تسلیم کند.

مشکل گواهی انتقال (Transfer Certificate)

حتی پس از تسلیم فرم 706-NA و پرداخت مالیات، مدیر تصفیه با یک مانع اداری دیگر روبروست: بانک‌ها، کارگزاری‌ها و کارگزاران انتقال در آمریکا از آزادسازی دارایی‌های مستقر در آمریکا به وراث بدون گواهی انتقال فدرال (Form 5173) خودداری می‌کنند. گواهی انتقال تاییدیه امضا شده IRS است مبنی بر اینکه ماترک تعهدات خود را انجام داده یا هیچ بدهی مالیات بر ارثی نسبت به دارایی‌های مورد نظر ندارد. کارگزاران انتقال به این دلیل آن را مطالبه می‌کنند که اگر دارایی‌ها پیش از پرداخت مالیات بر ارث به وراث واگذار شود، مسئولیت شخصی بر عهده آن‌ها خواهد بود.

دریافت گواهی انتقال عموماً نه تا دوازده ماه پس از تسلیم فرم 706-NA طول می‌کشد، و گاهی بیشتر. وراث اغلب بیش از یک سال با حساب‌های کارگزاری مسدود شده در آمریکا مواجه هستند. برنامه‌ریزی برای این تأخیر — از طریق تأمین هزینه‌های مدیریت ماترک از دارایی‌های غیر آمریکایی و اجتناب از قرار دادن دارایی‌های مستقر در آمریکا در موقعیت‌های حساس به زمان — بخشی از یک رویه تخصصی فرامرزی است.

ساختارهای برنامه‌ریزی که واقعاً کارآمد هستند

سرمایه‌گذاران خارجی با دارایی‌های قابل توجه در ایالات متحده معمولاً از یکی از چهار استراتژی زیر، اغلب به صورت ترکیبی، استفاده می‌کنند:

1. شرکت واسطه (Blocker) خارجی. املاک و مستغلات ایالات متحده را از طریق یک شرکت خارجی (اغلب در باهاما، جزایر ویرجین بریتانیا یا کیمن) نگهداری کنید. سهام شرکت خارجی دارای محل (situs) غیر ایالات متحده محسوب می‌شود. هزینه مالیات بر درآمد: شرکت ۲۱٪ مالیات شرکتی ایالات متحده را بر درآمد خالص اجاره و مالیات FIRPTA را هنگام واگذاری پرداخت می‌کند، اما ریسک مالیات بر ارث حذف می‌شود. این روش برای املاکی که به صورت بلندمدت نگهداری می‌شوند و در زمان حیات مالک فروخته نخواهند شد، بهترین گزینه است.
2. ساختار دو لایه (شرکت خارجی مالک یک شرکت آمریکایی که مالک ملک است). یک لایه شرکتی در ایالات متحده برای کاهش مالیات بر سود شعبه (branch profits tax) و تسهیل سازوکارهای FIRPTA اضافه می‌کند. این ساختار از نظر مالیاتی برای املاک اجاره‌ای کارآمد است اما ملاحظات مربوط به کسر مالیات از سود سهام (dividend withholding) را به همراه دارد.
3. بدهی بدون حق رجوع (Nonrecourse debt) علیه ملک ایالات متحده. بدهی که مستقیماً به املاک ایالات متحده مربوط می‌شود، دارایی ناخالص را دلار به دلار بدون نیاز به افشای دارایی‌های جهانی کاهش می‌دهد. این یک اهرم مفید برای سرمایه‌گذاری است که می‌خواهد مالکیت مستقیم را حفظ کند اما ریسک خود را محدود نماید.
4. بیمه عمر ایالات متحده. از آنجایی که عواید بیمه عمر بر زندگی یک فرد غیرمقیم (NRA) دارای محل (situs) غیر ایالات متحده است، یک سرمایه‌گذار خارجی ثروتمند می‌تواند پوشش بیمه‌ای در ایالات متحده معادل با مالیات بر ارث پیش‌بینی شده خریداری کند. غرامت فوت، مالیات بر ارث را تأمین می‌کند بدون اینکه خودِ آن مشمول مالیات شود.

هر ساختار دارای مزایا و معایب مالیاتی است. انحلال یک شرکت واسطه در زمان حیات مالک، باعث فعال شدن FIRPTA در واگذاری فرضی و سود در سطح شرکت می‌شود. ساختار «درست» به دوره نگهداری، استراتژی خروج و محل اقامت قانونی (domicile) سرمایه‌گذار بستگی دارد.

نگهداری سوابق فرامرزی که در حسابرسی سربلند می‌مانند

بیشتر اختلافات مربوط به فرم 706-NA در مورد اعمال مالیات بر ارث ایالات متحده نیست، بلکه درباره ارزش‌گذاری‌ها، کسورات و اثبات دارایی‌های واقعی در تاریخ فوت است. املاک فرامرزی به طور معمول با موارد زیر مواجه می‌شوند:

• اختلافات تبدیل ارز زمانی که دارایی‌ها به چندین ارز مختلف ارزش‌گذاری می‌شوند.
• صورت‌حساب‌های بانکی مفقود شده زیرا بانکِ متوفی بدون حکم دادگاه محلی از ارائه سوابق خودداری می‌کند.
• تخفیف به دلیل عدم قابلیت معامله در بازار برای سهام شرکت‌های خصوصی در ایالات متحده که نیاز به ارزیابی‌های مستقل دارد.
• بدهی‌های قابل کسر که اداره مالیات (IRS) بدون اسناد وام همزمان و مدرک پرداخت، آن‌ها را نمی‌پذیرد.

ترکه‌هایی که در حسابرسی بهترین عملکرد را دارند، آن‌هایی هستند که مالکانشان سوابق شفاف و تاریخ‌داری از هر دارایی در ایالات متحده، بهای تمام شده و هرگونه بدهی تضمین شده توسط آن را نگهداری کرده‌اند — در طول حیات، نه سوابقی که با عجله توسط مجری وصیت‌نامه جمع‌آوری شده باشد. سرمایه‌گذاران خارجی با دارایی‌های چند حوزه‌ای، از نگهداری یک دفتر کل متنی (plain-text) و تحت کنترل نسخه (version-controlled) برای موقعیت‌های فرامرزی، جریان‌های نقدی و تغییرات ساختاری سود بسیاری می‌برند.

اشتباهات رایجی که هزینه‌های سنگینی دارند

• فرض بر اینکه معافیت ۱۳.۹۹ میلیون دلاری اعمال می‌شود. اینطور نیست. مقدار پیش‌فرض ۶۰,۰۰۰ دلار است.
• نگهداری سهام ایالات متحده در یک کارگزاری خارجی و فرض بر محل (situs) خارجی. سهام صادر شده توسط یک شرکت آمریکایی، بدون توجه به محل حساب، دارای محل ایالات متحده است.
• فراموش کردن فرم ۸۸۳۳ برای ادعای مزایای معاهده مالیاتی. مواضع مربوط به معاهده باید صراحتاً در اظهارنامه اعلام شوند.
• فروش ملک ایالات متحده برای پرداخت مالیات بر ارث بدون پر کردن فرم 8288-B. ترکه ۱۵٪ از قیمت ناخالص فروش را به دلیل جریان نقدی FIRPTA از دست می‌دهد که ممکن است برای مالیات واقعی نیاز نباشد.
• نادیده گرفتن فرآیند گواهی انتقال. وارثان نمی‌توانند بدون آن برای ماه‌های متمادی به دارایی‌های کارگزاری در ایالات متحده دسترسی داشته باشند.
• دست‌کم گرفتن حد ۶۰,۰۰۰ دلاری. حتی یک سبد سهام کوچک در ایالات متحده به اضافه یک ملک می‌تواند دارایی را به فراتر از آستانه تسلیم اظهارنامه سوق دهد.
• اشتباه گرفتن اقامتگاه مالیات بر درآمد با محل اقامت قانونی (Domicile) برای مالیات بر ارث. دارنده کارت سبز (گرین کارت) به طور کلی برای هر دو مقیم ایالات متحده محسوب می‌شود؛ اما یک مقیم بر اساس حضور فیزیکی قابل توجه که هرگز اقامتگاه خارجی خود را ترک نکرده است، همچنان برای مالیات بر ارث یک فرد غیرمقیم (NRA) محسوب می‌شود.

ثروت فرامرزی خود را از روز اول رهگیری کنید

سرمایه‌گذاران خارجی با دارایی‌های ایالات متحده نمی‌توانند از حسابداری غیرشفاف و وابسته به فروشنده (vendor-locked) استفاده کنند. ساختارهای مورد استفاده برای مدیریت ریسک ارث فرامرزی — شرکت‌های واسطه، بیمه عمر، دفتر کل وام‌های خانوادگی، حساب‌های کارگزاری چند حوزه‌ای — سال‌ها تاریخچه تراکنش ایجاد می‌کنند که باید در روزی که مجری وصیت‌نامه پرونده را باز می‌کند، تراز باشند. Beancount.io حسابداری متنی و تحت کنترل نسخه را فراهم می‌کند که به شما و مشاورانتان اجازه می‌دهد یک دفتر کل واحد و شفاف را در میان ارزها، حوزه‌های قضایی و لایه‌های نهادی حفظ کنید — بدون فرمت‌های فایل انحصاری یا وابستگی به فروشنده. به صورت رایگان شروع کنید و نوعی از سوابق را ایجاد کنید که در برابر بررسی فرم 706-NA اداره مالیات مقاومت کند و به وارثان شما ارثی شفاف بدهد، نه یک پروژه حسابداری قانونی پیچیده.