شما ۱۰۰ سهم از یک شرکت سهامی عام را مالک هستید. بهای آن را پرداخته‌اید، سود سهام به حساب شما واریز می‌شود، و می‌توانید در هر روز معاملاتی آن را بفروشید. اما اگر از شرکت بپرسید که مالک آن سهام کیست، نام شما هیچ‌جا در فهرست سهام‌دارانش نخواهد بود. به جای آن، مالک ثبت‌شده «Cede & Co.» خوانده می‌شود — نهادی که هرگز با آن معامله‌ای نکرده‌اید و احتمالاً هرگز نامش را نشنیده‌اید.
این یک خطا نیست. تقریباً همه‌ی مالکیت سهام در ایالات متحده به همین شکل کار میکند و آن را نگهداری سهام به نام خیابانی می‌نامند. جایگزین — یعنی داشتن نام خودتان در دفاتر شرکت — ثبت مستقیم نامیده می‌شود، و سیستمی که آن را بدون گواهی‌های کاغذی ممکن میکند سیستم ثبت مستقیم یا DRS است. این راهنما توضیح می‌دهد هر یک چه معنایی دارد، سهام چگونه بین آن‌ها جابه‌جا می‌شود، و کدام انتخاب به وضعیت شما می‌خورد.
«نام خیابانی» واقعاً به چه معناست
وقتی از طریق یک کارگزاری سهام می‌خرید، سهام به نام یک واسطه — معمولاً شرکت کارگزاری شما — و نه به نام شما در شرکت صادرکننده ثبت می‌شود. کارگزار شما سوابق الکترونیکی دفتری نگه می‌دارد که نشان می‌دهد شما مالک واقعی یا ذی‌نفع هستید. زنجیره‌ی حقوقی پشت این ثبت سه حلقه‌ی دیگر دارد.
نخست، نام شما در دفاتر شرکت کارگزاری‌تان به عنوان مالک ذی‌نفع ظاهر می‌شود. دوم، نام شرکت کارگزاری شما در سوابق مالکیت شرکت سپرده‌گذاری تراست (DTC)، سپرده‌گذاری مرکزی اوراق بهادار، ظاهر می‌شود، جایی که کارگزار سهام را در حساب مشارکتی خود نگه می‌دارد. سوم، نام نماینده‌ی DTC — یعنی Cede & Co. — به عنوان مالک ثبت‌شده در سوابق صادرکننده ظاهر می‌شود که توسط نماینده انتقال شرکت نگهداری می‌شود.
پس سهامِ «شما» در واقع انبوهی از سوابق است: شما در دفاتر کارگزار، کارگزار در DTC، و Cede & Co. در دفاتر شرکت. هر آنچه به عنوان مالکیت تجربه می‌کنید از این پشته به پایین جریان می‌یابد — شرکت به Cede & Co. پرداخت میکند، DTC به کارگزار شما اعتبار می‌دهد، کارگزار شما به شما اعتبار می‌دهد — و رأی وکالتی شما همان مسیر را در جهت معکوس طی میکند. سیستم این را برای اکثریت قاطع سهام معامله‌شده در بورس انجام می‌دهد و برای بیشتر سرمایه‌گذاران نامرئی است.
واژگان کلیدی، مالک ذی‌نفع در مقابل مالک ثبت‌شده است. در نام خیابانی، شما مالک ذی‌نفع هستید: مزایای اقتصادی را دریافت می‌کنید، اما نام کس دیگری در دفتر ثبت است. در ثبت مستقیم، شما هر دو هستید.
ثبت مستقیم (DRS) چه چیزی را تغییر می‌دهد
ثبت مستقیم یعنی اوراق بهادار شما مستقیماً به نام شما در دفاتر صادرکننده ثبت می‌شود و به صورت دفتری توسط صادرکننده یا نماینده انتقال آن برای شما نگهداری می‌شود. هیچ گواهی کاغذی وجود ندارد — سابقه‌ی الکترونیکی همان مالکیت است — اما آنچه شرکت می‌بیند نام شماست، نه نام کارگزارتان و نه نام Cede & Co.
وقتی سهام شما مستقیماً ثبت شد، شرکت یا نماینده انتقالش مستقیماً با شما ارتباط می‌گیرد. شما اعلامیه‌های معاملاتی حاوی جزئیات هر فعالیت، صورت‌حساب‌های دوره‌ای حساب، پرداخت‌های سود سهام، گزارش‌های سالانه، وکالت‌نامه‌ها و سایر مطالب سهام‌داران را مستقیماً از منبع دریافت می‌کنید، نه از طریق کارگزارتان. اگر هرگز از خود پرسیده‌اید چرا مطالب وکالت‌نامه‌تان هفته‌ها پیش از مجمع از طرف کارگزارتان با دستور رأی‌گیری از طریق وب‌سایت کارگزار می‌رسد، نام خیابانی دلیل آن است؛ سهام‌دارِ مستقیماً ثبت‌شده وکالت‌نامه را از نماینده انتقال می‌گیرد و مستقیماً رأی می‌دهد.
ممکن است DRS را از کمپین‌های سرمایه‌گذاران خرد شنیده باشید که به ثبت مستقیم تشویق می‌کنند؛ سازوکار آن هر انگیزه‌ای که داشته باشید یکسان است. صادرکنندگان و نمایندگان انتقال معمولاً برای نگهداری سهام در ثبت مستقیم هزینه‌ای دریافت نمی‌کنند. جابه‌جایی سهام بین شکل‌های مالکیت داستان دیگری است، همان‌طور که بخش انتقال در زیر توضیح می‌دهد.
وظیفه‌ی نماینده انتقال
هر شرکت سهامی عام یک نماینده انتقال استخدام میکند تا سوابق سهام‌دارانش را نگه دارد: چه کسی چند سهم، به چه شکل، در کدام نشانی مالک است. نمایندگان انتقال بزرگ که ممکن است با آن‌ها روبه‌رو شوید شامل Computershare و Equiniti هستند. وقتی سهام به نام خیابانی نگهداری می‌شود، دفتر ثبت نماینده انتقال عمدتاً یک موقعیت عظیم برای Cede & Co. نشان می‌دهد؛ وقتی سهام مستقیماً ثبت می‌شود، نام شما و موقعیت فردی شما را نشان می‌دهد.
برای اینکه سهام یک صادرکننده به شکل DRS نگهداری شود، نماینده انتقال آن باید واجد شرایط و پذیرفته‌شده در سیستم ثبت مستقیم توسط DTC باشد. بیشتر نمایندگان انتقال شرکت‌های بورسی چنین‌اند، اما این الزام در یک مورد عملی اهمیت دارد: اگر نماینده انتقال یک شرکت واجد شرایط DRS نباشد، ثبت مستقیم برای آن سهم به سادگی در دسترس نیست و نام خیابانی یا گواهی فیزیکی تنها گزینه‌های شماست. این گاهی صادرکنندگان بسیار کوچک یا خارجی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
نمایندگان انتقال همچنین طرح‌های خرید مستقیم سهام و سرمایه‌گذاری مجدد سود سهام صادرکننده را اداره می‌کنند، تسهیلات فروش را پردازش می‌کنند، و خدمات سهام‌داران مانند تغییر نشانی و انتقال‌های متوفی را انجام می‌دهند. با این حال، آن‌ها حساب‌های نقدی برای سرمایه‌گذاران مانند یک کارگزار نگه نمی‌دارند — جزئیاتی که نحوه‌ی خرید را شکل می‌دهد، همان‌طور که در زیر توضیح داده شده.
صورت‌حساب DRS شما واقعاً چیست
وقتی سهام شما نخستین بار مستقیماً ثبت می‌شود، یک اعلامیه‌ی DRS (که گاهی صورت‌حساب DRS نامیده می‌شود) از نماینده انتقال دریافت می‌کنید که تعداد سهام در حساب شما را همراه با شماره حساب و جزئیات تحصیل تأیید میکند. صورت‌حساب‌های دوره‌ای، حداقل سالانه، به دنبال آن می‌آید و هر زمان چیزی در حساب تغییر کند اعلامیه‌های معاملاتی می‌رسند.
درک این نکته مهم است که این سند چه چیزی نیست: گواهی سهام نیست. گواهی فیزیکی یک سند قابل معامله است — اگر آن را گم کنید، جایگزینی آن به یک تعهدنامه‌ی جبران خسارت، یک دوره انتظار و هزینه‌ی واقعی نیاز دارد. صورت‌حساب DRS تنها سابقه‌ای از یک موقعیت الکترونیکی است. اگر یکی را گم کنید، از نماینده انتقال دیگری درخواست می‌کنید؛ مالکیت شما ثبت دفتری است، نه کاغذ. هم FINRA و هم SEC بر این تمایز تأکید می‌کنند زیرا سرمایه‌گذاران گاهی اعلامیه را مانند گواهی تلقی می‌کنند و بی‌دلیل نگران محافظت از آن می‌شوند.
با این حال صورت‌حساب‌ها را نگه دارید. آن‌ها سابقه‌ی مستقل شما از تعداد سهام و تاریخ‌های تحصیل هستند و در زمان مالیات و در اداره‌ی ارث واقعاً مفید می‌شوند، زمانی که کسی غیر از شما باید بازسازی کند که چه چیزی و چه زمانی مالک بوده‌اید.
جابه‌جایی سهام بین نام خیابانی و DRS
می‌توانید سهام را در هر دو جهت جابه‌جا کنید و در هر دو حالت فرایند با کارگزار شما آغاز می‌شود.
از کارگزارتان به DRS
از کارگزارتان یک انتقال DRS خروجی (که گاهی درخواست DRS یا نامه‌ی دستور نامیده می‌شود) بخواهید. شما سهم، تعداد سهام، و نام قانونی کامل و نشانی پستی خود را همان‌طور که باید در دفتر ثبت ظاهر شود مشخص می‌کنید. کارگزار سهام را به صورت الکترونیکی به نماینده انتقال منتقل میکند، که حساب DRS شما را باز میکند یا به آن اعتبار می‌دهد و اعلامیه را برایتان می‌فرستد.
چهار نکته‌ی عملی تازه‌کارها را غافلگیر میکند:
- فقط سهام کامل. نمایندگان انتقال سهام کامل را مدیریت می‌کنند؛ سهام کسری نمی‌تواند از طریق DRS منتقل شود. اگر موقعیت شما شامل کسری باشد — که با سرمایه‌گذاری مجدد سود سهام رایج است — کارگزار معمولاً کسری را به نقد تبدیل میکند و سهام کامل را منتقل میکند. ابتدا هر معامله‌ی در جریان را تسویه کنید، زیرا سهام تسویه‌نشده نیز نمی‌تواند منتقل شود.
- ثبت باید مطابقت داشته باشد. نام در حساب DRS شما باید با ثبت حساب کارگزارتان مطابقت داشته باشد. مستأجران مشترک، حساب‌های تراست و حساب‌های قیمومتی هر یک قواعد ثبت خود را دارند؛ عدم تطابق می‌تواند انتقال را متوقف یا رد کند.
- کارمزدها به شدت متفاوت است. برخی کارگزاران انتقال DRS را رایگان انجام می‌دهند؛ برخی از حدود ۲۵ دلار تا بسیار بیش از ۱۰۰ دلار برای هر انتقال دریافت می‌کنند. طرف نماینده انتقال معمولاً رایگان است. پیش از شروع از هر دو طرف درباره هزینه بپرسید — این همان مرحله‌ای است که کارمزدهای غافلگیرکننده در آن کمین کرده‌اند.
- روزها طول می‌کشد، نه دقیقه‌ها. یک انتقال معمولی در چند روز کاری کامل می‌شود، اما حول اقدامات شرکتی یک هفته یا بیشتر و برای برخی کارگزاران بین‌المللی بیشتر وقت بگذارید. سهام شما در حین انتقال نه در کارگزار قابل معامله است و نه در نماینده انتقال قابل مشاهده، پس در هفته‌ای که ممکن است نیاز به فروش داشته باشید یکی را شروع نکنید.
از DRS بازگشت به کارگزارتان
برای فروش سهام مستقیماً ثبت‌شده از طریق کارگزارتان، از شرکت بخواهید سهام شما را به صورت الکترونیکی از DRS به سوابق دفتری کارگزار بکشد، سپس فروش را به طور عادی ثبت کنید. این کشیدن تصویر آینه‌ای انتقال خروجی است: همان قاعده‌ی سهام کامل، همان الزام تطابق نام، زمان‌بندی چندروزه‌ی مشابه. برخی کارگزاران برای کشیدن ورودی نیز هزینه دریافت می‌کنند، پس بپرسید. جایگزین، فروش از طریق تسهیلات فروش نماینده انتقال بدون جابه‌جایی سهام است، که در بخش بعدی پوشش داده شده.
خرید و فروش وقتی در DRS هستید
ثبت مستقیم تجربه‌ی معاملاتی را بیش از آنچه دارندگان جدید انتظار دارند تغییر می‌دهد، زیرا نماینده انتقال یک نگهدارنده‌ی سابقه است، نه یک کارگزار.
خریدها از طریق صادرکننده یا نماینده انتقالش تحت طرح خرید سهام صادرکننده اجرا می‌شوند. چون نمایندگان انتقال حساب نقدی نگه نمی‌دارند، با هر دستور خرید وجه ارسال می‌کنید. خریدهای طرح معمولاً به صورت دسته‌ای و نه در زمان واقعی پردازش می‌شوند، بنابراین ممکن است تأخیری چندروزه بین دستور و اجرای شما وجود داشته باشد — در بازاری با حرکت سریع، قیمتی که می‌گیرید ممکن است با قیمتی که هنگام تصمیم‌گیری دیدید متفاوت باشد. اگر اجرای زمان واقعی می‌خواهید، در کارگزارتان به نام خیابانی بخرید و بعداً منتقل کنید.
فروش‌ها دو مسیر دارند. برخی صادرکنندگان و نمایندگان انتقال یک تسهیلات فروش ارائه می‌دهند: شما یک سفارش فروش به نماینده انتقال می‌دهید، که آن را برای اجرا به یک کارگزار-معامله‌گر هدایت میکند. انواع سفارش معمولاً محدود است — انتظار سفارش‌های بازار روی یک برنامه‌ی دسته‌ای داشته باشید نه منوی کامل سفارش‌های محدود، توقف و شرطی که کارگزارتان ارائه می‌دهد — و تسهیلات کمیسیون یا کارمزد خدمات خود را دریافت میکند. جایگزین، کشیدن سهام به کارگزارتان و فروش در آنجا با انعطاف کامل در انواع سفارش است. تسهیلات فروش برای یک نقدسازی یک‌باره‌ی یک موقعیت قدیمی مناسب است؛ کشیدن به عقب برای هر کسی مناسب است که حول یک دارایی هسته‌ای DRS معامله میکند.
بده‌بستان‌هایی که واقعاً مهم‌اند
با مشخص شدن سازوکار، در اینجا نحوه‌ی مقایسه‌ی دو شکل در ابعادی که سرمایه‌گذاران بیشتر می‌پرسند آمده است.
محافظت در برابر ورشکستگی کارگزار. اوراق بهادار نگهداری‌شده به نام خیابانی در یک کارگزاری عموماً توسط بیمه‌ی شرکت حفاظت از سرمایه‌گذاران اوراق بهادار (SIPC) پوشش داده می‌شوند — تا ۵۰۰,۰۰۰ دلار برای هر حساب، شامل سقف فرعی ۲۵۰,۰۰۰ دلار برای نقد — اگر شرکت کارگزاری ورشکست شود. سهام DRS توسط کارگزار نگهداری نمی‌شود، بنابراین پوشش SIPC برای آن‌ها اعمال نمی‌شود. این شبیه یک عیب به نظر می‌رسد تا زمانی که به این فکر کنید SIPC چه چیزی را جایگزین میکند: اوراق بهاداری را بازمی‌گرداند که یک کارگزار ورشکسته نمی‌تواند به شما تحویل دهد. سهام ثبت‌شده به نام شما در دفاتر شرکت هرگز متعلق به کارگزار نبوده که از دستش برود، پس چیزی برای بازیابی از کارگزار وجود ندارد. نمایندگان انتقال این را صریحاً بیان می‌کنند: سهام‌داران ثبت‌شده به بیمه‌ی SIPC در برابر ورشکستگی نماینده انتقال نیازی ندارند زیرا سهام روی دفتر ثبت شرکت به نام خود سهام‌دار قرار دارد.
رأی‌گیری. سهام‌داران مستقیماً ثبت‌شده وکالت‌نامه‌ها را از نماینده انتقال دریافت می‌کنند و مستقیماً رأی می‌دهند — یک سهم، یک رأی، بدون واسطه. سهام‌داران نام خیابانی از طریق سیستم وکالت کارگزارشان رأی می‌دهند، که در موارد عادی خوب کار میکند اما لایه‌هایی اضافه میکند: کارگزار مطالب را ارسال میکند، دستورها را جمع‌آوری میکند و آن‌ها را ارائه می‌دهد. در سهام‌هایی با فروش استقراضی سنگین، تعامل بین قرض دادن و رأی دادن می‌تواند واقعاً گیج‌کننده شود؛ سهامی که در DRS قرار دارد به سادگی بخشی از این ماشین‌آلات نیست.
قرض دادن اوراق بهادار. یک کارگزار تنها می‌تواند سهامی را که نگه می‌دارد قرض دهد. سهامی که به DRS منتقل کرده‌اید نمی‌تواند توسط کارگزارتان قرض داده شود — از جمله از طریق یک برنامه‌ی قرض دادن کاملاً پرداخت‌شده که ممکن است به آن پیوسته و فراموشش کرده باشید. برای سرمایه‌گذارانی که اعتراض دارند سهامشان توسط فروشندگان استقراضی قرض گرفته شود، این یک تضمین ساختاری است نه یک انتخاب قابل لغو. هزینه‌ی آینه‌ای: شما هیچ کارمزد قرض‌دهی از سهام DRS به دست نمی‌آورید.
سرعت و راحتی. نام خیابانی قاطعانه برنده است. قیمت‌های لحظه‌ای، انواع کامل سفارش، مارجین، اختیار معامله، تسویه‌ی فوری به موجودی نقدی، یک صورت‌حساب یکپارچه و یک فرم ۱۰۹۹ از کارگزارتان. DRS یعنی صورت‌حساب‌های جداگانه برای هر شرکت، معاملات با سرعت دسته‌ای، بدون مارجین روی موقعیت، و اسناد مالیاتی از هر نماینده انتقال. اگر دوازده موقعیت مستقیماً ثبت‌شده داشته باشید، فصل مالیات شامل دوازده پاکت است.
سوابق بهای تمام‌شده. وقتی سهام بین یک کارگزار و DRS جابه‌جا می‌شود، اطلاعات بهای تمام‌شده قرار است همراه آن‌ها سفر کند، اما انتقال‌ها دقیقاً همان جایی است که داده‌های بهای تمام‌شده در عمل مخدوش می‌شود — به‌ویژه برای موقعیت‌های قدیمی‌تر، سود سهام سرمایه‌گذاری‌شده‌ی مجدد، و تعدیل‌های اقدامات شرکتی. صرف‌نظر از اینکه سهام کجا قرار دارد، سوابق تحصیل خودتان را نگه دارید. بخش بعدی یک روش سبک برای این کار نشان می‌دهد.
انتقال‌های ارث و هدیه. نمایندگان انتقال فرایندهای متوفی و انتقال خود را جدا از کارگزارتان اداره می‌کنند. مجریان وصیت که با یک موقعیت مستقیماً ثبت‌شده سر و کار دارند مستقیماً با نماینده انتقال کار می‌کنند، که ساده اما ناآشناست — دلیل دیگری برای نگه داشتن صورت‌حساب‌ها جایی که مجری وصیت بتواند پیدا کند.
پیگیری جابه‌جایی در دفاتر خودتان
ارتباط حسابداری ساده است: انتقال DRS یک فروش نیست. هیچ سهمی از نظر اقتصادی دست به دست نمی‌شود، هیچ سود یا زیانی محقق نمی‌شود، و بهای تمام‌شده‌ی شما بدون تغییر منتقل می‌شود. اما سوابق شما همچنان باید نشان دهد که سهام جابه‌جا شده، زیرا از این پس سود سهام، صورت‌حساب‌ها و فرم‌های مالیاتی برای آن سهام از جای دیگری می‌رسد. اگر دفتر شما هنوز می‌گوید سهام نزد کارگزار است، تطبیق‌های شما هرگز جور درنمی‌آید.
یک دفتر متنی ساده این جابه‌جایی را به عنوان انتقالی بین زیرحساب‌ها با بهای تمام‌شده‌ی اصلی ثبت میکند. فرض کنید ۱۰۰ سهم با بهای ۴۵.۰۰ دلار به ازای هر سهم را مستقیماً ثبت می‌کنید و کارگزارتان ۷۵ دلار کارمزد انتقال DRS دریافت میکند:
2026-09-10 * "Broker" "DRS transfer - 100 XYZ to transfer agent"
Assets:Broker:XYZ -100 XYZ {45.00 USD}
Assets:DRS:XYZ 100 XYZ {45.00 USD}
2026-09-10 * "Broker" "DRS transfer fee"
Expenses:Investing:Transfer-Fees 75.00 USD
Assets:Broker:Cash -75.00 USD
2026-10-01 * "Transfer Agent" "XYZ quarterly dividend - direct"
Assets:DRS:Cash 62.00 USD
Income:Investments:Dividends-XYZ -62.00 USDسه چیز باعث می‌شود این ساختار در طول زمان نتیجه بدهد. نخست، حاشیه‌نویسی بهای تمام‌شده ({45.00 USD}) همراه سهام به زیرحساب DRS می‌رود، بنابراین بهای تمام‌شده‌ی شما حتی اگر سوابق نماینده انتقال آن را به‌درستی حمل نکند، باقی می‌ماند. دوم، کارمزد در حساب هزینه‌ی خودش قرار می‌گیرد نه اینکه در یک موجودی نقدی ترکیبی ناپدید شود، بنابراین می‌توانید دقیقاً ببینید ثبت مستقیم برایتان چه هزینه‌ای داشته است. سوم، سود سهام اکنون در برابر Assets:DRS:Cash ثبت می‌شود، مطابق با جایی که پول واقعاً می‌رسد — وقتی صورت‌حساب نماینده انتقال ۶۲ دلار نشان می‌دهد و دفتر شما ۶۲ دلار در حساب نقدی DRS نشان می‌دهد، موقعیت تطبیق می‌یابد.
اگر در حسابداری سرمایه‌گذاری به صورت متن ساده تازه‌کار هستید، مستندات Beancount راه‌اندازی حساب و پرس‌وجوهای موجودی را توضیح می‌دهد، و مشاهده‌ی همان دفتر در Fava زیرحساب‌های کارگزار و DRS را به موجودی‌های موازی تبدیل میکند که می‌توانید در یک نگاه مقایسه کنید. عادتی که نتیجه می‌دهد تطبیق هر صورت‌حساب نماینده انتقال به همان شکلی است که صورت‌حساب کارگزاری‌تان را تطبیق می‌دهید — همان روزی که می‌رسد، وقتی اعلامیه‌های اقدامات شرکتی هنوز تازه‌اند.
کدام را باید انتخاب کنید؟
برای بیشتر سرمایه‌گذاران، بیشتر اوقات، نام خیابانی پیش‌فرض درست است: سریع‌تر است، معامله‌اش ارزان‌تر است، گزارش مالیاتی را یکپارچه میکند، و پوشش SIPC دارد. ترتیب Cede & Co. که در نگاه اول نگران‌کننده به نظر می‌رسد، دهه‌هاست تریلیون‌ها دلار معامله را به طور قابل اعتماد تسویه کرده است؛ مالکیت ذی‌نفع مالکیت واقعی با حمایت‌های حقوقی واقعی است.
ثبت مستقیم جایگاه خود را برای دارندگان خاص و موقعیت‌های خاص به دست می‌آورد: سرمایه‌گذاران خرید و نگهداری که رابطه‌ی مستقیم با صادرکننده می‌خواهند، سهام‌دارانی که در طرح‌های خرید یا سرمایه‌گذاری مجدد شرکت ثبت‌نام می‌کنند، هر کسی که می‌خواهد سهامش از نظر ساختاری برای قرض دادن در دسترس نباشد، و دارندگانی که به سادگی ترجیح می‌دهند نامشان در دفتر ثبت باشد. همچنین برای موقعیت‌های قدیمی که قصد دارید نامحدود نگه دارید مناسب است — سهام ارثی، باقی‌مانده‌های طرح کارمندان — جایی که سرعت معامله ارزشی ندارد و ارتباط مستقیم با صادرکننده دارد.
یک راه‌حل میانه‌ی رایج تقسیم موقعیت است: سهام معاملاتی خود را به نام خیابانی نگه دارید و دارایی هسته‌ای را که هرگز قصد فروشش را ندارید مستقیماً ثبت کنید. دو شکل آزادانه در همان سبد همزیستی می‌کنند، و جابه‌جایی سهام بعداً فقط زمان و هر کارمزد انتقالی که کارگزارتان دریافت میکند هزینه دارد.
آخرین گام مفید شما همان گام غیرباشکوه است: هر چه انتخاب کنید، بنویسید هر موقعیت کجا قرار دارد و چه هزینه‌ای داشته است. صفحه‌ی موقعیت‌های کارگزارتان و صورت‌حساب‌های نماینده انتقال را کنار هم باز کنید، تأیید کنید تعداد سهام مطابقت دارد، و تاریخ‌های تحصیل و بهای تمام‌شده را جایی که خودتان کنترل می‌کنید ثبت کنید. شکل ثبت، انتخابی است که هر زمان می‌توانید به آن بازگردید؛ سوابق بهای تمام‌شده‌ی گم‌شده برای همیشه از دست رفته‌اند.
