مورفهای پایتون توپی که یک دهه پیش چند صد دلار معامله میشدند، حالا با دهها هزار دلار دست به دست میشوند. جکوهای پلنگی، جکوهای تاجدار، رتیلها و قورباغههای دارت مسیر مشابهی را طی کردهاند: چیزی که برای بسیاری از پرورشدهندگان به عنوان یک سرگرمی زیرزمینی شروع شد، بیسر و صدا به یک کسبوکار واقعی تبدیل شده است، با لیست انتظار، غرفههای نمایشگاهی و کلاچهای پنجرقمی. حیوانات بخش سرگرمکنندهی کار هستند. حسابداری جایی است که بیشتر پرورشدهندگان خزندگان و حیوانات عجیب و غریب گیر میکنند.
برخلاف پرورشدهندهی سگ که ممکن است سالی یک یا دو بستر تولید کند، یک پرورشدهندهی خزنده میتواند صدها حیوان منفرد را در مراحل زندگی بسیار متفاوتی داشته باشد — بالغهای سن تولیدمثل، مادههای آبستن، تخمهای در حال جوجهکشی، و نوزادانی که ممکن است در شش هفته فروخته شوند یا دو سال فروش نروند. هیچکدام از اینها به طور تمیز بر روی حسابداری که بیشتر صاحبان کسبوکارهای کوچک به آن عادت دارند منطبق نمیشود، و راهنماییهای IRS که وجود دارد با در نظر داشتن گاو و اسب نوشته شده است، نه پایتون توپی.
این راهنما به سوالات مالیاتی و حسابداری میپردازد که دائماً در انجمنهای پرورشدهندگان و گروههای فیسبوک مطرح میشوند: اینکه آیا مولدین را استهلاک کنید یا به موجودی کالا اضافه کنید، چگونه یک کلاچ تخم که هنوز نشکفته را ارزشگذاری کنید، چرا تلفات زمستانی بد معمولاً کسر مالیاتی که مردم تصور میکنند نیست، و چگونه جلوی تصمیم IRS مبنی بر اینکه عملیات پرورش شما فقط یک سرگرمی پرهزینه است را بگیرید.
آیا عملیات پرورش خزندهی شما یک کسبوکار است یا یک سرگرمی؟
قبل از اینکه هر یک از مسائل موجودی کالا مطرح شوند، باید از اولین مانع عبور کنید: IRS باید موافقت کند که شما در حال ادارهی یک کسبوکار هستید، نه پرداختن به یک عادت پرهزینهی جمعآوری. این آزمونِ "ضرر تفریحی" بخش 183 است، و رایجترین دلیلی است که پرورشدهندگان در حسابرسی کسرهای مالیاتی خود را از دست میدهند.
IRS نُه عامل را میسنجد، و هیچ عاملی به تنهایی تعیینکننده نیست:
- اینکه آیا فعالیت را به شیوهای تجاری اداره میکنید (حساب بانکی جداگانه، سوابق، لیست قیمت)
- تخصص شما، یا تخصص افرادی که با آنها مشورت میکنید
- زمان و تلاشی که صرف میکنید
- اینکه آیا انتظار دارید حیوانات یا مولدین شما در ارزش افزایش یابند
- سابقهی موفقیت شما در فعالیتهای مشابه
- سابقهی درآمد یا ضرر شما در این فعالیت خاص
- میزان سود گاهبهگاه، اگر وجود داشته باشد
- وضعیت مالی کلی شما
- اینکه آیا فعالیت شامل لذت یا تفریح شخصی است
آن عامل آخر به طور خاص تلهی پرورشدهندگان خزندگان است. همه در سمت حسابرسی این موضوع میدانند که نگهداری مارها لذتبخش است. این به خودی خود رد صلاحیت نیست — تعداد زیادی کسبوکار مشروع وجود دارد که شامل کاری است که مردم از انجام آن لذت میبرند — اما به این معنی است که هشت عامل دیگر باید کار واقعی انجام دهند. یک اتاق پرورش اختصاصی با سیستمهای قفسه، یک حساب بانکی تجاری جداگانه و پروفایل تجاری PayPal/Venmo، یک لیست قیمت واقعی، فاکتور برای هر فروش، هزینههای ردیابیشده، و برنامهای برای افزایش تعداد کلاچها، همگی نشانهی "کسبوکار" هستند به جای "سرگرمی".
اگر تقریباً سه سال سودآور از هر پنج سال را پاس کنید، IRS فرض میکند شما یک کسبوکار هستید مگر اینکه خلاف آن را ثابت کند — یک پشتیبان مفید، اما چیزی نیست که در سال اول یا دوم به آن تکیه کنید. ما یک تحلیل عمیقتر از آزمون کامل نهعاملی و نحوهی کارکرد فرض انگیزهی سود در راهنمای ضرر تفریحی بخش 183 ما نوشتهایم اگر مکانیکهای پشت آن پناهگاه امن را میخواهید.
اگر این بخش را اشتباه انجام دهید، هیچکدام از استراتژیهای موجودی کالا یا استهلاک زیر اهمیت ندارند — ضررهای تفریحی اصلاً در برابر سایر درآمدها قابل کسر نیستند.
انتخاب موجودی کالا در برابر استهلاک برای مولدین
هنگامی که یک کسبوکار واقعی ایجاد کردید (پرورشدهندگان خزندگان این را در فرم Schedule C ثبت میکنند، همان فرمی که برای پرورش سگ و گربه استفاده میشود، نه Schedule F که حول کشاورزی ردیفی و دامداری سنتی ساخته شده است)، تصمیم بعدی نحوهی برخورد با حیوانات مولد واقعی شماست: نرها و مادههای بالغ اثباتشدهی شما که برای تولید کلاچهای آینده نگه میدارید، نه فرزندانی که قصد فروش آنها را دارید.
این قانون، که از انتشارات 225 IRS (راهنمای مالیاتی کشاورز) منتقل شده و با قیاس برای دامهای غیرسنتی اعمال میشود: حیواناتی که عمدتاً برای فروش نگهداری میشوند باید به موجودی کالا بروند. حیواناتی که برای اهداف پرورشی نگهداری میشوند — جفتهای ژنتیکی شما، تولیدکنندگان اثباتشدهی شما — میتوانند به هر دو صورت درمان شوند، و شما انتخاب میکنید:
گزینه 1: استهلاک حیوان مولد به عنوان دارایی تجاری. شما هزینهی حیوان را سرمایهگذاری میکنید (یا ارزش منصفانهی بازار آن را اگر پرورش یافته باشد نه خریداری شده) و آن را در طول عمر مفیدش مستهلک میکنید، و هر سال یک کسر سال جاری میگیرید. نکته: استهلاک پایهی شما در حیوان را کاهش میدهد، بنابراین وقتی در نهایت یک مولد بازنشسته را میفروشید، بخش بیشتری از قیمت فروش به سود مشمول مالیات تبدیل میشود — و با نرخ درآمد عادی تا میزان استهلاکشده (بازیابی استهلاک) مالیات میگیرد، نه با نرخ پایینتر سود سرمایه.
گزینه 2: شامل کردن حیوان مولد در موجودی کالا. شما از کسر استهلاک جاری صرفنظر میکنید، اما اگر بعداً آن حیوان را بفروشید، هر سودی با نرخ سود سرمایه مالیات میگیرد به جای نرخ درآمد عادی — به طور کلی نتیجهی بهتر اگر انتظار دارید ارزش حیوان افزایش یابد، که دقیقاً وضعیت مورفها یا خطوط خونی مورد تقاضا است.
یک نکتهی واقعاً مهم به طور خاص برای پرورشدهندگان خزندگان وجود دارد: هنگامی که یک روش را انتخاب کردید، بدون اجازهی IRS نمیتوانید تغییر دهید. این یک چکباکس نیست که هر سال بازبینی کنید — عمداً تصمیم بگیرید، ایدئالاً با یک حسابدار که هم انتخابات و هم (نسبتاً غیرمعمول) کلاس دارایی را درک میکند.
یک سادهسازی که ارزش دانستن دارد: تحت انتخابات پناهگاه امن حداقل مقادیر (De Minimis Safe Harbor Election)، داراییهای منفردی که 2,500 دلار یا کمتر هزینه دارند، میتوانند به سادگی در سال خرید به جای سرمایهگذاری یا موجودی کالا شدن، هزینه شوند. مقدار زیادی از مولدین خریداریشده — یک مار ذرت هِت 600 دلاری، یک جکوی پلنگی 1,800 دلاری — زیر این آستانه قرار میگیرند، که برای آن حیوانات تصمیم استهلاک در برابر موجودی کالا را به طور کلی دور میزند.
ارزشگذاری یک کلاچ: ارزش تخمهای نترکیده و نوزادان چقدر است؟
اینجا جایی است که پرورش خزندگان واقعاً بر هیچ راهنمای دامداری متعارف منطبق نمیشود، چون مرغها، گاوها و اسبها یک کلاچ از دوازده تخم تولید نمیکنند که در آن مورفهای نهایی (و بنابراین ارزش نهایی) را برای ماهها ندانید.
رویکرد عملی که بیشتر پرورشدهندگان و حسابداران آنها به آن میرسند:
- تخمهای در حال انکوباسیون به عنوان موجودی کالا با ارزش فروش حدسی ثبت نمیشوند. شما ملزم به حدس زدن نیستید که یک کلاچ تخم مار ذرت "ممکن است" چه ارزشی داشته باشد قبل از اینکه بشکفند و مورفها مشخص شوند.
- پس از شکفتن، نوزادان به موجودی کالا تبدیل میشوند. اگر از روش قیمت واحد دام (رویکرد موجودی سادهشده که IRS برای کلاسها و سنین استاندارد حیوانات اجازه میدهد) استفاده کنید، یک هزینهی استاندارد واحد برای هر کلاس از نوزادان بر اساس هزینههای تولید واقعی شما — خوراک، گرمایش، بستر، مراقبت دامپزشکی، تخصیص معقول زمان شما اگر بر مبنای accrual هستید — تعیین میکنید، به جای تلاش برای برچسب زدن هر حیوان منفرد به قیمت خردهفروشی حدسی نهایی آن.
- قیمت لیست خردهفروشی ارزش موجودی شما نیست. یک پرورشدهنده ممکن است یک کلاچ possible-het را بسته به صفات ظاهری که تا یک سال تأیید نمیشوند، 150 تا 400 دلار به ازای هر حیوان فهرست کند، اما دفاتر شما باید هزینهی تولید را منعکس کنند، نه قیمت فروش حدسی، تا زمانی که حیوان واقعاً فروخته شود.
این تمایز بیشتر در زمان مالیات بر روی کلاچهای با ارزش بالا اهمیت دارد. بیشازحد برآورد کردن ارزش موجودی نوزادان، درآمد خیالی را قبل از فروش هر چیزی افزایش میدهد؛ کمتر برآورد کردن آن (یا نادیده گرفتن موجودی به طور کامل، که بسیاری از پرورشدهندگان سرگرمیکار تبدیلشده به کسبوکار به طور پیشفرض انجام میدهند) هزینهی کالای فروختهشده را کمتر و سود مشمول مالیات را به شکلی دیگر بیشتر نشان میدهد. هر یک از این اشتباهات هر فصل که اصلاح نکنید، تشدید میشود.
چرا تلفات زمستانی معمولاً یک کسر ساده نیست
هر پرورشدهندهی خزندهای در نهایت حیوانات را از دست میدهد — قطع برق یک قفسه نوزاد را میکشد، عفونت تنفسی یک کلنی را در مینوردد، یک نوار حرارتی یکشبه از کار میافتد. غریزهی آدم این است که "ارزش حیوانات مرده" را به عنوان ضرر بنویسد. رفتار مالیاتی واقعی کاملاً به این بستگی دارد که آن حیوانات چگونه در دفاتر شما حمل میشدند، و دائماً مردم را گیر میاندازد:
- حیواناتی که خودتان پرورش دادهاید (نه خریداریشده)، که قبلاً هزینههای خوراک، گرمایش و مراقبت آنها را به عنوان هزینههای عادی در طول مسیر کسر کردهاید، به طور کلی پایهی هزینهی باقیماندهای ندارند — بنابراین وقتی میمیرند ضرر قابل کسر وجود ندارد. شما قبلاً کسر را دریافت کردهاید، فقط در طول هزینههایی که آنها را پرورش داده پخش شده، نه به عنوان یک مبلغ یکجا در زمان مرگ.
- مولدین خریداریشده که در حال استهلاک هستید پایه دارند (هزینهی باقیماندهی مستهلکنشده)، و ضرر ناشی از مرگ به دلیل بیماری، جراحت یا قرار گرفتن در معرض، تا آن پایهی باقیمانده قابل کسر است.
- حیوانات موجودی کالا (از جمله نوزادان) که میمیرند، موجودی پایان دورهی شما را کاهش میدهند، که به طور خودکار از طریق محاسبهی هزینهی کالای فروختهشده جریان مییابد — به عنوان یک عدد موجودی پایان دورهی کمتر ظاهر میشود، نه به عنوان یک آیتم ضرر فاجعهی جداگانه.
نتیجه: یک تلفات بد در یک سرمای ژانویه ممکن است درآمد مشمول مالیات شما را به میزان قابل توجهی کاهش دهد اگر مولدین خریداریشده را که در حال استهلاک بودید از دست دادید، و به سختی چیزی را تغییر دهد اگر نوزادان خودپرورده را که به عنوان موجودی پیگیری میکردید از دست دادید. دانستن اینکه ضررهای شما در کدام دسته قرار میگیرند — و داشتن سوابق همزمان از آنچه مرد و چه زمانی — تفاوت بین یک کسر واقعی و یک گفتگو با حسابدار شماست که به جایی نمیرسد.
هزینههای مجوز و انطباق ایالتی را فراموش نکنید
خزندگان، دوزیستان و ماهیها خارج از قانون رفاه حیوانات USDA قرار میگیرند، بنابراین بیشتر پرورشدهندگان خزندگان هرگز به مجوز نمایشگر یا فروشندهی فدرال همانطور که یک پرورشدهندهی پستاندار نیاز دارد، احتیاج ندارند. اما این به این معنی نیست که شما غیرقانونی هستید — قوانین ایالتی و گاهی شهری به شدت متفاوت هستند، از یک مجوز سادهی 25 دلاری تکثیر غیرتجاری در برخی ایالتها تا مجوزهای مختص گونه، مدارک CITES برای گونههای بینالمللی تنظیمشده، و الزامات بیمهی مسئولیت در برخی دیگر. هر یک از آن هزینهها، همراه با هر هزینهی بازرسی تأسیسات، یک هزینهی تجاری عادی قابل کسر است — آنها را همانطور که هر هزینهی مجوز یا پروانهی دیگری را پیگیری میکنید، پیگیری کنید، و فرض نکنید که "بدون نیاز به مجوز فدرال" به معنای "هزینهی انطباقی برای ثبت وجود ندارد" است.
دفاتر خود را به همان اندازه که سیستم قفسهتان سازمانیافته است، نگه دارید
اگر صدها حیوان را در جفتهای پرورشی، کلاچهای در حال انکوباسیون و نوزادان در حال رشد مدیریت میکنید، صفحات گسترده و حافظه به سرعت از کار میافتند — و "در وقت مالیات بازسازیاش میکنم" خیلی سختتر میشود وقتی دستهها (دارایی مستهلکشده در برابر موجودی کالا در برابر نوزادان امسال) واقعاً میزان بدهی شما را تغییر میدهند. Beancount.io حسابداری متن ساده را ارائه میدهد که شفاف، نسخهکنترلیشده و آسان برای پرسوجو است — بنابراین میتوانید مولدین، موجودی کالا و هزینههای مجوز را به عنوان حسابهای مشخص تعریفشده پیگیری کنید به جای یک جعبه کفش از رسید. به صورت رایگان شروع کنید و سوابق را به اندازهای دقیق نگه دارید که از یک حسابرسی، نه فقط یک فصل مالیات، جان سالم به در ببرند.