#equity
درک حقوق مالکانه، سود انباشته و حقوق صاحبان سهام در ترازنامه
تحت ASC 805-50، انتقال‌های بین شرکت‌های خواهر به مبلغ دفتری شرکت مادر ثبت میشوند — بدون افزایش ارزش، بدون سرقفلی — و دوره‌های پیشین مجدداً ارائه میشوند.
یک ترجیح تسویه ۱ برابری غیرمشارکتی سرمایه‌گذاران را پیش از آنکه سهام عادی حتی یک دلار ببیند بازپرداخت میکند — سهام ممتاز مشارکتی روی آن هم دو بار سهم می‌برد.
اشخاص داخلی شرکت باید معاملات را ظرف دو روز کاری در فرم ۴ گزارش کنند، و بخش ۱۶(b) سود هر معامله رفت‌وبرگشتی کمتر از شش ماه را بازیافت میکند.
T+1 به این معناست که معاملات سهام شما در روز کاری بعد تسویه میشوند — شناوری مارجین کمتر، پنجره کوچک‌تر نقض حسن نیت، و تاریخ‌های بدون سود یک روز زودتر منتقل شده‌اند.
سهام ممتاز مشارکتی دو بار به سرمایه‌گذاران پرداخت میکند — ابتدا حق تقدم، سپس سهم متناسب. غیرمشارکتی فقط بیشترین مقدار از این دو را پرداخت میکند.
عرضه عمومی اولیه سنتی بیش از ۱۰۰ میلیون دلار جمع میکند اما ۵ تا ۷ درصد هزینه کارمزد دارد؛ لیست‌شدن مستقیم و ادغام معکوس سریع‌تر و ارزان‌ترند اما سرمایه‌ای جذب نمی‌کنند.
میانگین وزنی گسترده سهام ممتاز را تا حدی به سمت قیمت یک دور کاهشی بازقیمت‌گذاری میکند؛ جغجغه کامل آن را به‌طور کامل بازنشانی میکند — بنیان‌گذاران تفاوت را جبران می‌کنند.
سهام منتشرشده برابر است با سهام صادرشده منهای سهام خزانه — تنها شمارشی که ارزش بازار، EPS، سود سهام و رأیها را تعیین میکند.
تحلیل دوپون، ROE را به حاشیه سود × گردش دارایی × اهرم مالی تجزیه میکند — بنابراین بازدهی رو به رشدی که نمی‌توانید آن را به عملیات نسبت دهید، به‌عنوان بازده قرض‌گرفته‌شده و نه کسب‌شده تلقی میشود.
EPS رقیقشده فرض میکند هر آپشن، وارنت و اوراق قابلتبدیل به سهم تبدیل میشود؛ این بدترین حالت است — ارزشگذاری شرکت را بر این مبنا انجام دهید، نه بر EPS پایه.
سودهای سهام ممتاز تجمعیِ نخواسته به صورت معوقات انباشته میشوند که باید پیش از دریافت هر دلار توسط سهامداران عادی تسویه شوند — با این حال تا زمان اعلام، فقط یک پانویس باقی میمانند.
حقوق صاحبان سهام ابتدای دوره به‌علاوه سود منهای توزیع‌ها به‌علاوه سرمایه جدید برابر است با حقوق صاحبان سهام پایان دوره — صورتی که هر دلار تغییر را آشنا می‌سازد.
