نسبت سریع (نسبت اسید-آزمایشی): عدد نقدینگی که وام‌دهندگان بیش از نسبت جاری به آن اعتماد دارند
نسبت سریع (نسبت اسید-آزمایشی) اندازه‌گیری می‌کند که آیا یک کسب‌وکار می‌تواند بدهی‌های جاری را تنها با استفاده از وجه نقد، اوراق بهادار قابل بازار و حساب‌های دریافتنی پوشش دهد — و عمداً موجودی کالا و هزینه‌های پیش‌پرداخت را حذف می‌کند. شامل فرمول با یک مثال کاربردی، اینکه چرا مفاد وام اغلب حداقل نسبت سریع را به جای نسبت جاری تعیین می‌کنند، چرا ۱.۰ معیار کتاب درسی است اما خرده‌فروشان با گردش سریع به طور سالم ۰.۳–۰.۴ را ثبت می‌کنند، و اشتباهاتی که نسبت را گمراه‌کننده می‌کنند.
