# سهام خزانه، به زبان ساده: بازخرید سهام چگونه در ترازنامه شما ثبت می‌شود

هم‌بنیان‌گذارتان می‌خواهد خارج شود. او ۱٬۰۰۰ سهم خود را به قیمت ۱۲٬۰۰۰ دلار به شرکت پیشنهاد می‌دهد و شما دست می‌دهید. سپس حسابدارتان سؤالی می‌پرسد که شما را میخکوب می‌کند: ۱۲٬۰۰۰ دلار از سهام خودتان در کجای ترازنامه می‌نشیند؟ اینها دارایی نیستند — یک شرکت نمی‌تواند همان‌طور که مالک یک ون تحویل است، مالک خودش باشد. هزینه هم نیستند — چیزی مصرف نشده است. پاسخ، حسابی است که بیشتر صاحبان کسب‌وکار هرگز تا روزی که به آن نیاز پیدا می‌کنند با آن روبه‌رو نمی‌شوند: سهام خزانه، حساب مقابل حقوق صاحبان سهام که بازخرید را به‌عنوان کاهش خود حقوق صاحبان سهام ثبت می‌کند.

این راهنما توضیح می‌دهد که سهام خزانه چیست، چرا به‌جای ظاهر شدن به‌عنوان دارایی حقوق صاحبان سهام را کاهش می‌دهد، دو روش ثبت آن، و آنچه هنگام ابطال دائمی سهام رخ می‌دهد. هر ثبت دفتری درون بخش حقوق صاحبان سهام باقی می‌ماند — این تنها قاعده‌ای است که باعث می‌شود بقیه مطالب جا بیفتد.

## سهام خزانه در واقع چیست

سهام خزانه یعنی سهامی که شرکت شما منتشر کرده و بعداً بازخرید کرده است. این سهام از نظر قانونی همچنان منتشرشده باقی می‌مانند، اما دیگر در جریان نیستند، و این تمایز سه پیامد فوری دارد: سهام خزانه حق رأی ندارد، سود سهام دریافت نمی‌کند، و از شمارش سهام در جریان که برای سود هر سهم استفاده می‌شود کنار گذاشته می‌شود.

شرکت‌های بزرگ عمومی برای بازگرداندن نقدینگی به سهامداران سهام بازخرید می‌کنند، اما شرکت‌های کوچک خصوصی معمولاً به دلایل فروتنانه‌تری به اینجا می‌رسند. شما سهام یک هم‌بنیان‌گذار در حال خروج یا یک سهامدار اقلیت را برای ساده‌سازی جدول سرمایه خریداری می‌کنید. شما با بازخرید سهام، دارایی یک مالک متوفی را تسویه می‌کنید. سهام بازخریدشده را نگه می‌دارید تا بعداً بدون انتشار سهام جدید، آنها را به کارکنان اعطا کنید. در هر مورد، اقتصاد ماجرا یکسان است: نقدینگی از شرکت خارج می‌شود، سهام بازمی‌گردد، و حقوق صاحبان سهام به اندازه مبلغ پرداختی کاهش می‌یابد.

## چرا بازخرید هرگز یک دارایی نیست

غرایز برای ثبت سهام بازخریدشده به‌عنوان دارایی قوی است — شما پول واقعی پرداخت کرده‌اید و گواهی‌های واقعی دریافت کرده‌اید — اما استانداردهای حسابداری آن را کاملاً رد می‌کنند. بر اساس ASC 505-30، سهام خزانه یک حساب مقابل حقوق صاحبان سهام است: حسابی با مانده بدهکار که درون حقوق صاحبان سهام قرار دارد و از جمع کل کسر می‌شود. منطق آن این است که یک دارایی باید نوید منفعت اقتصادی آتی از بیرون شرکت را بدهد، و سهام خودتان نمی‌تواند چنین کاری بکند. فروش مجدد آنها یک معامله سرمایه‌ای با مالکان شماست، نه درآمد از یک مشتری.

این منطق سخت‌ترین قاعده این راهنما را به وجود می‌آورد: یک شرکت هرگز سود یا زیان ناشی از معاملات در سهام خودش را گزارش نمی‌کند. ارزان بخرید و گران عرضه مجدد کنید، و تفاوت هرگز به سود خالص نمی‌رسد. گران بخرید و ارزان عرضه کنید، و در صورت سود و زیان هم زیانی وجود ندارد. هر تفاوتی در حساب‌های حقوق صاحبان سهام می‌نشیند، که عملکرد عملیاتی را از تصمیم‌های ساختار سرمایه جدا نگه می‌دارد. قانون مالیات از همین منطق پیروی می‌کند — بر اساس ماده ۱۰۳۲، یک شرکت به‌طور کلی هنگام انتشار یا بازخرید سهام خودش هیچ سود یا زیان مشمول مالیات شناسایی نمی‌کند.

بخش حقوق صاحبان سهام پس از یک بازخرید ۱۲٬۰۰۰ دلاری توسط شرکتی با ۱۰٬۰۰۰ سهم سهام عادی ۱ دلاری که در ۱۰ دلار منتشر شده‌اند، چنین است:

```
Stockholders' equity
  Common stock, USD 1 par, 10,000 shares issued       USD 10,000
  Additional paid-in capital                           USD 90,000
  Retained earnings                                   USD 140,000
  Less: treasury stock, 1,000 shares at cost         (USD 12,000)
  Total stockholders' equity                         USD 228,000
```

سهام خزانه به‌عنوان خط منفی خودش، پس از سود انباشته و سرمایه پرداخت‌شده، ظاهر می‌شود و جمع کل را کاهش می‌دهد. این ارائه تمام ماجرا را در یک نگاه نشان می‌دهد: شرکت برای سهامداران باقیمانده‌اش ۱۲٬۰۰۰ دلار کمتر ارزش دارد، چون ۱۲٬۰۰۰ دلار نقدینگی برای کوچک‌کردن سهم مالکیت از در خارج شده است.

## روش بهای تمام شده: چیزی که تقریباً همه استفاده می‌کنند

روش بهای تمام شده سهام بازخریدشده را دقیقاً به همان مبلغی که برایشان پرداخت کرده‌اید ثبت می‌کند و ارزش اسمی و قیمت انتشار اولیه را کاملاً نادیده می‌گیرد. ۱٬۰۰۰ سهم را به قیمت هر کدام ۱۲ دلار بازخرید کنید و بدهکار سهام خزانه ۱۲٬۰۰۰ دلار و بستانکار نقد ۱۲٬۰۰۰ دلار ثبت می‌کنید. کارمزد کارگزاری و سایر هزینه‌های مستقیم معامله به بدهکار اضافه می‌شوند و به‌عنوان هزینه ثبت نمی‌شوند، بنابراین کارمزد ۲۵۰ دلاری کارگزار در این معامله مانده سهام خزانه را ۱۲٬۲۵۰ دلار می‌کند و بهای هر سهمی را که بعداً استفاده خواهید کرد افزایش می‌دهد. روش بهای تمام شده همان چیزی است که اکثریت قریب به اتفاق شرکت‌های عمومی و خصوصی استفاده می‌کنند، و تا زمانی که دلیل خاصی برای غیر از این نداشته باشید، همین روش را انتخاب کنید.

در یک دفتر متنی ساده، بازخرید دو خط در برابر یک حساب مقابل حقوق صاحبان سهام اختصاصی است:

```beancount
2026-01-01 open Assets:Bank:Checking USD
2026-01-01 open Equity:Treasury-Stock USD

2026-11-01 * "Company" "Repurchase 1,000 shares at USD 12.00"
  Assets:Bank:Checking   -12000.00 USD
  Equity:Treasury-Stock   12000.00 USD
```

مانده بدهکار در `Equity:Treasury-Stock` همان چیزی است که آن را مقابل حقوق صاحبان سهام می‌کند: هر حساب حقوق صاحبان سهام دیگری به‌طور معمول مانده بستانکار دارد و این مانده مثبت آنها را جبران می‌کند.

### عرضه مجدد سهامی که نگه می‌دارید

سهام خزانه را می‌توان مجدداً عرضه کرد و ثبت دفتری بستگی دارد به اینکه قیمت فروش مجدد چگونه با بهای تمام شده شما مقایسه می‌شود.

**بالاتر از بهای تمام شده.** ۴۰۰ سهم از آن سهام را به قیمت هر کدام ۱۵ دلار بفروشید. نقد ۶٬۰۰۰ دلار افزایش می‌یابد، سهام خزانه به اندازه ۴٬۸۰۰ دلار بهای تمام شده مربوط به آن سهام کاهش می‌یابد، و مازاد ۱٬۲۰۰ دلاری بستانکار سرمایه پرداخت‌شده از سهام خزانه می‌شود. آن بستانکار سود نیست — در حقوق صاحبان سهام می‌ماند و هرگز به صورت سود و زیان نمی‌رسد — اما ارزشمند است، چون بالشتی را تشکیل می‌دهد که فروش‌های مجدد آتی زیر بهای تمام شده را جذب می‌کند.

```beancount
2026-01-01 open Assets:Bank:Checking USD
2026-01-01 open Equity:Treasury-Stock USD
2026-01-01 open Equity:Additional-Paid-In-Capital USD

2026-11-10 * "Company" "Reissue 400 treasury shares at USD 15.00, cost USD 12.00"
  Assets:Bank:Checking               6000.00 USD
  Equity:Treasury-Stock              -4800.00 USD
  Equity:Additional-Paid-In-Capital  -1200.00 USD
```

**به بهای تمام شده.** دقیقاً به همان مبلغی که پرداخت کرده‌اید بفروشید و ثبت دفتری یک مبادله ساده است: بدهکار نقد، بستانکار سهام خزانه، بدون دخالت حساب دیگر.

**زیر بهای تمام شده.** اینجا جایی است که بیشتر خطاهای ثبت رخ می‌دهد، چون کسری از یک ترتیب اجباری پیروی می‌کند. فرض کنید ۶۰۰ سهم باقیمانده را به قیمت هر کدام ۹ دلار می‌فروشید. نقد ۵٬۴۰۰ دلار در برابر ۷٬۲۰۰ دلار بهای تمام شده، کسری ۱٬۸۰۰ دلاری باقی می‌گذارد. نخستین ۱٬۲۰۰ دلار از سرمایه پرداخت‌شده از سهام خزانه می‌آید — همان بالشتی که فروش مجدد مطلوب قبلی ساخته بود — و تنها ۶۰۰ دلار باقیمانده به سود انباشته می‌رسد. هرگز نمی‌توانید برای کسری سهام خزانه سود انباشته را بدهکار کنید در حالی که آن مانده سرمایه پرداخت‌شده هنوز ظرفیت دارد. مانند هر معامله دیگر سهام خزانه، کسری مستقیماً حقوق صاحبان سهام را کاهش می‌دهد و هرگز به‌عنوان زیان در صورت سود و زیان ظاهر نمی‌شود.

## روش ارزش اسمی: راه کم‌پیموده

روش ارزش اسمی با بازخرید طوری برخورد می‌کند که گویی انتشار اولیه در حال بازگشایی است. به‌جای ثبت سهام خزانه به قیمت پرداختی، آن را به ارزش اسمی — ارزش اسمی هر سهم تعیین‌شده در اساسنامه شرکت — ثبت می‌کنید و بلافاصله حساب‌های حقوق صاحبان سهامی را که هنگام فروش اولیه سهام بستانکار شده بودند معکوس می‌کنید: بدهکار سهام خزانه به ارزش اسمی، بدهکار سرمایه پرداخت‌شده اضافی برای صرف اولیه بالای ارزش اسمی، و بدهکار سود انباشته برای هر مازاد قیمت بازخرید بر قیمت انتشار اولیه.

۱٬۰۰۰ سهم با ارزش اسمی ۱ دلار را در نظر بگیرید که در ابتدا در ۱۰ دلار منتشر شده و اکنون در ۱۲ دلار بازخرید می‌شوند. ثبت دفتری بدهکار سهام خزانه برای ۱٬۰۰۰ دلار ارزش اسمی، بدهکار سرمایه پرداخت‌شده اضافی برای ۹٬۰۰۰ دلار صرف اولیه، بدهکار سود انباشته برای ۲٬۰۰۰ دلار مازاد بر قیمت انتشار اولیه، و بستانکار نقد برای ۱۲٬۰۰۰ دلار است. سپس ترازنامه سهام خزانه را به ارزش اسمی به‌جای بهای تمام شده حمل می‌کند، و تفکیک حقوق صاحبان سهام در زمان خرید تسویه می‌شود به‌جای انتظار برای فروش مجدد یا ابطال.

این روش مناسب شرکت‌هایی است که سهام را با قصد ابطال بازخرید می‌کنند — گاهی به آن ابطال سازنده می‌گویند. اما معایب آن واقعی است: هر زمان قیمت بازخرید از قیمت انتشار اولیه بیشتر شود بلافاصله به سود انباشته اصابت می‌کند، مستلزم آن است که قیمت انتشار اولیه دقیق همان سهام بازخریدشده را بدانید، و تقریباً هیچ نرم‌افزار حسابداری کسب‌وکار کوچک از آن به‌صورت آماده پشتیبانی نمی‌کند. دو روش در کنار هم:

| پرسش | روش بهای تمام شده | روش ارزش اسمی |
|---|---|---|
| سهام خزانه به چه مبلغی ثبت می‌شود | قیمت پرداختی | ارزش اسمی |
| سرمایه پرداخت‌شده در بازخرید تحت تأثیر قرار می‌گیرد | خیر | بله، صرف اولیه حذف می‌شود |
| سود انباشته در بازخرید تحت تأثیر قرار می‌گیرد | خیر | بله، اگر قیمت از قیمت انتشار اولیه بیشتر باشد |
| ثبت دفتری ابطال | بازگشایی چندحسابی | بستن ساده به ارزش اسمی |
| بهترین زمان استفاده | ممکن است سهام را مجدداً عرضه کنید | قصد ابطال آنها را دارید |

هر روشی را که انتخاب می‌کنید، آن را در سیاست حسابداری خود مستند کنید و به‌طور پیوسته اعمال کنید. تغییر روش بین دوره‌ها بدون توجیه یک پرچم قرمز حسابرسی است، و مخلوط‌کردن آنها در یک مجموعه دفاتر هر مانده حقوق صاحبان سهامی را که لمس می‌کنند نادرست نشان می‌دهد.

## ابطال سهام: زمانی که سهام از بین می‌رود

نگه‌داشتن سهام خزانه و ابطال آنها دو مقصد متفاوت‌اند. سهام نگه‌داشته‌شده در شمارش منتشرشده می‌مانند و می‌توانند فردا مجدداً عرضه شوند. سهام باطل‌شده از شمارش منتشرشده خارج می‌شوند — و معمولاً از شمارش مجاز نیز، بسته به اساسنامه و ثبت ایالتی شما — و هرگز نمی‌توانند مجدداً عرضه شوند. ابطال، لغو دائمی است، بنابراین ثبت دفتری مانده سهام خزانه را تسویه و انتشار اولیه را به‌طور کامل معکوس می‌کند.

بر اساس روش بهای تمام شده، ابطال ۱٬۰۰۰ سهم با ارزش اسمی ۱ دلار که در ابتدا در ۱۰ دلار منتشر و در ۱۲ دلار بازخرید شده‌اند، چنین است: بدهکار سهام عادی برای ۱٬۰۰۰ دلار ارزش اسمی، بدهکار سرمایه پرداخت‌شده اضافی برای ۹٬۰۰۰ دلار صرف اولیه، بدهکار سود انباشته برای ۲٬۰۰۰ دلار مازاد قیمت بازخرید بر قیمت انتشار اولیه، و بستانکار سهام خزانه برای تمام ۱۲٬۰۰۰ دلار بهای تمام شده. اگر قیمت بازخرید پایین‌تر از قیمت انتشار اولیه می‌بود، تفاوت به‌جای بدهکار کردن سود انباشته، سرمایه پرداخت‌شده اضافی را بستانکار می‌کرد. بر اساس روش ارزش اسمی، ابطال یک تشریفات است — حساب‌های حقوق صاحبان سهام قبلاً در زمان بازخرید تعدیل شده‌اند، بنابراین سهام خزانه به‌سادگی در برابر سهام عادی به ارزش اسمی بسته می‌شود.

برای یک شرکت کوچک، ابطال پایان طبیعی است وقتی که خرید به‌معنای نهایی است: سهم مالک در حال خروج از پای، رفته است، نه انبار شده.

## اشتباهاتی که حقوق صاحبان سهام شما را نادرست نشان می‌دهند

ثبت‌های دفتری سهام خزانه ساده به نظر می‌رسند، و همین دقیقاً دلیلی است که این خطاها از بازبینی جان سالم به در می‌برند:

- **ثبت بازخرید به‌عنوان دارایی.** ثبت سهام بازخریدشده به‌عنوان سرمایه‌گذاری، هم دارایی‌ها و هم حقوق صاحبان سهام را بیش از واقع نشان می‌دهد. سهام خزانه همیشه یک کسر مقابل حقوق صاحبان سهام است.
- **عبور دادن تفاوت عرضه مجدد از سود و زیان.** هیچ سود یا زیانی از معاملات سهام خود شرکت، در هیچ جهتی، هرگز جای آن در صورت سود و زیان نیست.
- **پرداخت سود سهام روی سهام خزانه.** سهام خزانه در جریان نیستند و مستحق سود سهام نیستند؛ شامل‌کردن آنها بدهی سود سهام را بیش از واقع نشان می‌دهد.
- **رها کردن سهام خزانه در شمارش سهام در جریان.** فراموش‌کردن به‌روزرسانی سهام در جریان پس از هر خرید یا عرضه مجدد، سود هر سهم و هر محاسبه میثاق مبتنی بر هر سهم را نادرست نشان می‌دهد.
- **نادیده گرفتن ترتیب زیر بهای تمام شده.** منظور کردن کسری به سود انباشته در حالی که سرمایه پرداخت‌شده از سهام خزانه هنوز مانده دارد، سود انباشته را بیش از واقع نشان می‌دهد و آنچه برای توزیع در دسترس است را نادرست بازنمایی می‌کند.
- **مخلوط کردن روش‌ها.** ثبت یک بازخرید به بهای تمام شده و بازخرید بعدی به ارزش اسمی، مانده‌های حقوق صاحبان سهامی تولید می‌کند که با هیچ‌چیز تطبیق نمی‌یابند. یک روش را انتخاب کنید و به آن پایبند بمانید.

## سر و سامان دادن آن در دفاتر خودتان

بازخرید در یک شرکت کوچک به‌قدری نادر است که حسابداری آن سزاوار چیدمانی سنجیده است نه بداهه‌پردازی. سهام خزانه را در زیرحساب خودشان نگه دارید — برای هر دسته بازخرید یکی، اگر با قیمت‌های مختلف بازخرید می‌کنید، تا هر دسته بهای هر سهم خودش را به هر عرضه مجدد آتی حمل کند. مصوبه هیئت‌مدیره که بازخرید را مجاز می‌کند همراه با تأییدیه معامله بایگانی کنید، و در هر بستن، سهام منتشرشده را در برابر سهام در جریان تطبیق دهید تا شمارش سهامی که بخش حقوق صاحبان سهام و هر رقم مبتنی بر هر سهم شما را تغذیه می‌کند به‌روز بماند. پیش از جابه‌جایی پول، با وکیل خود تأیید کنید که بازخرید تحت محدودیت‌های توانایی پرداخت بدهی و مازاد ایالت شما مجاز است، چون بسیاری از ایالت‌ها بازخریدهایی را که شرکت را ناتوان از پرداخت بدهی‌هایش رها کند ممنوع می‌کنند.

اگر دفاتر خود را به‌صورت متنی ساده نگه می‌دارید، [مستندات Beancount](/docs/) نشان می‌دهد چگونه حساب‌های حقوق صاحبان سهام را طوری ساختار دهید که مانده مقابل حقوق صاحبان سهام قابل مشاهده بماند، و می‌توانید بخش حقوق صاحبان سهام حاصل را در [Fava](/fava/) پس از هر بستن بررسی کنید. پیش از بستن بعدی، جدول سرمایه و حساب‌های حقوق صاحبان سهام خود را کنار هم بگذارید: تأیید کنید که هر سهم بازخریدشده در سهام خزانه به بهای تمام شده نشسته است، شمارش سهام در جریان آن را کنار گذاشته است، و مانده سرمایه پرداخت‌شده از سهام خزانه شما به‌روز است. دفعه بعد که کسی سهامی را روی میز به سمت شما می‌لغزاند، ثبت دفتری پنج دقیقه طول می‌کشد — چون حساب از قبل منتظر است.
